آزمون های زیست سازگاری مورد نیاز چسب پانسمان فوم (Foam Dressing Adhesive)

الزامات ارزیابی ایمنی برای تولیدکنندگان ملزومات پزشکی

مقدمه

چسب پانسمان فوم یکی از محصولات پرکاربرد در مراقبت از زخم است که به دلیل ساختار متخلخل و قابلیت جذب ترشحات، برای پوشاندن و محافظت از زخم های مختلف مورد استفاده قرار می گیرد. این محصول معمولا از یک لایه فوم جاذب، مانند فوم پلی اورتان، تشکیل شده و ممکن است دارای لایه چسبنده در اطراف یا در تمام سطح پشتی خود باشد. برخی مدل ها نیز از لایه تماس با زخم با پوشش سیلیکونی یا سایر مواد کم چسبندگی استفاده می کنند تا هنگام تعویض پانسمان، آسیب کمتری به بافت در حال ترمیم وارد شود.

از آنجا که چسب پانسمان فوم ممکن است به صورت مستقیم با بستر زخم و پوست اطراف آن تماس داشته باشد، ارزیابی ایمنی زیستی مواد تشکیل دهنده آن اهمیت زیادی دارد. ترکیبات فوم، چسب، لایه محافظ، مواد افزودنی، باقی مانده های فرایند تولید و مواد حاصل از استریلیزاسیون می توانند بر ایمنی محصول تاثیر بگذارند.

تولیدکننده باید ایمنی زیستی محصول نهایی را در شرایط واقعی استفاده ارزیابی کند؛ بررسی جداگانه مواد اولیه به تنهایی برای اثبات زیست سازگاری محصول کافی نیست.

چسب پانسمان فوم چیست و چه کاربردی در پزشکی دارد؟

چسب پانسمان فوم نوعی پانسمان جاذب است که برای پوشاندن زخم، جذب ترشحات و محافظت از ناحیه آسیب دیده استفاده می شود. ساختار متخلخل فوم امکان جذب و نگهداری مایعات زخم را فراهم می کند و در بسیاری از مدل ها، لایه چسبنده باعث تثبیت پانسمان روی پوست می شود.

این محصول بسته به طراحی و ترکیبات سازنده می تواند در مراقبت از زخم های حاد و مزمن، زخم های جراحی، زخم های فشاری، زخم های دیابتی و سایر زخم های دارای ترشح مورد استفاده قرار گیرد.

اجزای متداول چسب پانسمان فوم عبارتند از:

  • لایه فوم جاذب: معمولا از پلی اورتان ساخته می شود و وظیفه جذب و نگهداری ترشحات زخم را بر عهده دارد.
  • لایه چسبنده: برای تثبیت پانسمان روی پوست استفاده می شود و ممکن است از چسب های اکریلیک، سیلیکونی یا سایر سامانه های چسبنده پزشکی تشکیل شده باشد.
  • لایه تماس با زخم: در برخی محصولات دارای پوشش سیلیکونی یا لایه ای با خاصیت کاهش چسبندگی است تا هنگام تعویض پانسمان، آسیب به بافت ترمیم شونده کاهش یابد.
  • لایه پشتی محافظ: ممکن است از فیلم پلی اورتان یا مواد پلیمری دیگر ساخته شود و از پانسمان در برابر آلودگی خارجی و نفوذ مایعات محافظت کند.
  • مواد افزودنی و کمکی: شامل پایدارکننده ها، رنگدانه ها، مواد اصلاح کننده خواص سطحی و سایر ترکیبات مورد استفاده در تولید است.

ترکیب و ساختار محصولات مختلف یکسان نیست. بنابراین، تولیدکننده باید ترکیبات واقعی محصول، محل قرارگیری هر جزء و میزان تماس آن با بدن را در پرونده ارزیابی زیستی مشخص کند.

چرا بررسی زیست سازگاری چسب پانسمان فوم اهمیت دارد؟

چسب پانسمان فوم ممکن است برای مدت قابل توجهی روی زخم باقی بماند. در این مدت، مواد شیمیایی موجود در فوم، چسب و سایر اجزای محصول می توانند در تماس با ترشحات زخم یا بافت آسیب دیده قرار بگیرند.

در صورت وجود ترکیبات نامناسب یا مواد قابل استخراج و آزادسازی، احتمال بروز واکنش های نامطلوب زیستی وجود دارد. مهم ترین نگرانی ها عبارتند از:

  • سمیت سلولی: برخی ترکیبات یا مواد باقی مانده از فرایند تولید ممکن است به سلول های زنده آسیب برسانند.
  • تحریک موضعی: تماس مواد آزاد شده از پانسمان با پوست یا بافت زخم ممکن است موجب واکنش های التهابی و تحریک موضعی شود.
  • حساسیت زایی پوستی: بعضی ترکیبات چسب، افزودنی ها یا مواد شیمیایی باقی مانده می توانند باعث ایجاد واکنش حساسیتی شوند.
  • سمیت سیستمیک: در صورت آزادسازی و جذب مواد شیمیایی از محل تماس، احتمال بروز اثرات نامطلوب در سایر بخش های بدن باید بررسی شود.
  • واکنش های موضعی بافتی: تماس طولانی مدت مواد پانسمان با بستر زخم ممکن است در شرایط خاص باعث واکنش های نامطلوب بافتی شود.

ارزیابی زیست سازگاری به تولیدکننده کمک می کند خطرات احتمالی را شناسایی کرده و با انتخاب مواد اولیه مناسب، کنترل فرایند تولید و انجام آزمون های متناسب، ایمنی محصول نهایی را مستند کند.

چسب پانسمان فوم در چه دسته ای از لوازم پزشکی قرار می گیرد؟

چسب پانسمان فوم در گروه پانسمان های پزشکی و محصولات مراقبت از زخم قرار می گیرد. از نظر ارزیابی زیستی، این محصول در دسته تجهیزات پزشکی با تماس سطحی با بدن قرار دارد.

نکته مهم در طبقه بندی این محصول آن است که فوم یا لایه تماس با زخم ممکن است مستقیما با سطح آسیب دیده پوست تماس داشته باشد، در حالی که بخش چسبنده اطراف پانسمان معمولا با پوست سالم تماس پیدا می کند.

بنابراین، در ارزیابی زیستی باید هر دو نوع تماس در نظر گرفته شود:

  • تماس با سطح آسیب دیده یا دارای اختلال در یکپارچگی پوست (Breached or Compromised Surface): مربوط به بخش هایی از پانسمان است که مستقیما روی بستر زخم قرار می گیرند.
  • تماس با پوست سالم (Intact Skin): مربوط به بخش چسبنده یا قسمت هایی از پانسمان است که روی پوست سالم اطراف زخم قرار می گیرند.

در صورتی که محصول فقط روی پوست سالم استفاده شود و هیچ بخشی از آن با زخم باز تماس نداشته باشد، طبقه بندی آن می تواند متفاوت باشد. بنابراین، طبقه بندی باید بر اساس کاربرد اعلام شده، طراحی واقعی محصول و دستورالعمل مصرف انجام شود.

طبقه بندی چسب پانسمان فوم بر اساس استاندارد ISO 10993-1

در طبقه بندی زیستی تجهیزات پزشکی، دو عامل اصلی باید مشخص شوند:

ماهیت تماس با بدن: چسب پانسمان فوم با توجه به کاربرد معمول خود، در گروه تجهیزات دارای تماس سطحی قرار می گیرد. اگر محصول روی زخم باز قرار بگیرد، باید تماس با سطح آسیب دیده پوست در نظر گرفته شود.

مدت تماس با بدن: مدت تماس باید بر اساس مدت استفاده از پانسمان و شرایط واقعی مصرف تعیین شود. در این ارزیابی، فقط زمان باقی ماندن یک قطعه پانسمان روی زخم ملاک نیست و الگوی تعویض و استفاده تکراری نیز باید بررسی شود.

طبقه بندی متداول مدت تماس در چارچوب ارزیابی زیستی تجهیزات پزشکی به صورت زیر است:

  • تماس محدود (Limited): تا 24 ساعت
  • تماس طولانی مدت (Prolonged): بیش از 24 ساعت تا 30 روز
  • تماس بلند مدت (Long-term): بیش از 30 روز

برای مثال، اگر دستورالعمل مصرف یک پانسمان فوم، استفاده از آن برای چند روز را مجاز بداند، محصول در گروه تماس طولانی مدت قرار می گیرد. اگر محصول برای مراقبت مستمر از زخم و در یک دوره بیش از 30 روز طراحی شده باشد، باید مدت تماس بلند مدت بررسی شود.

تولیدکننده باید مدت تماس را بر اساس کاربرد مورد نظر، حداکثر زمان مجاز استفاده، دفعات تعویض و شرایط قابل پیش بینی مصرف تعیین کند. صرفا کوتاه بودن مدت استفاده از هر قطعه پانسمان، به معنی محدود بودن مدت تماس محصول نیست.

چه آزمون های زیست سازگاری برای چسب پانسمان فوم الزامی است؟

انتخاب آزمون های زیست سازگاری برای چسب پانسمان فوم باید بر اساس ماهیت تماس با بدن، مدت تماس، ترکیبات محصول، اطلاعات مواد اولیه، فرایند تولید و نتایج ارزیابی ریسک انجام شود.

برای محصولی که با سطح آسیب دیده پوست تماس دارد، مهم ترین اثرات زیستی مورد بررسی شامل سمیت سلولی، تحریک، حساسیت زایی و اثرات سیستمیک است. با افزایش مدت تماس و وجود مواد یا فرایندهای جدید، ارزیابی های بیشتری نیز ممکن است لازم باشد.

آزمون سمیت سلولی (Cytotoxicity Test)

استاندارد مرجع: ISO 10993-5

آزمون سمیت سلولی یکی از آزمون های اصلی در ارزیابی زیست سازگاری چسب پانسمان فوم است. هدف این آزمون بررسی اثر مواد تشکیل دهنده محصول و ترکیبات قابل استخراج از آن بر زنده مانی و عملکرد سلول های پستانداران است.

در این آزمون، معمولا از رده سلولی مناسب مانند L-929 استفاده می شود و اثر عصاره تهیه شده از محصول یا در صورت مناسب بودن روش، تماس مستقیم یا غیرمستقیم نمونه با سلول ها بررسی می شود.

این آزمون می تواند به شناسایی اثرات نامطلوب ناشی از موارد زیر کمک کند:

  • ترکیبات شیمیایی موجود در فوم پلی اورتان
  • مواد موجود در لایه چسبنده
  • مواد افزودنی و پایدارکننده ها
  • باقی مانده حلال ها و مواد فرایندی
  • مواد باقی مانده از فرایند استریلیزاسیون

برای چسب پانسمان فوم، آزمون سمیت سلولی باید با در نظر گرفتن ساختار چند لایه محصول و احتمال آزادسازی مواد از هر یک از اجزای آن طراحی شود.

آزمون تحریک (Irritation Test)

استاندارد مرجع: ISO 10993-23

هدف از آزمون تحریک، ارزیابی احتمال ایجاد واکنش های تحریکی در پوست یا بافت در اثر تماس با محصول یا مواد قابل استخراج از آن است.

در چسب پانسمان فوم، این آزمون اهمیت ویژه ای دارد؛ زیرا محصول ممکن است به صورت همزمان با بستر زخم و پوست سالم اطراف آن تماس داشته باشد.

مواد چسبنده، افزودنی های شیمیایی، ترکیبات قابل استخراج از فوم و مواد باقی مانده از تولید می توانند در ایجاد واکنش های موضعی نقش داشته باشند.

انتخاب روش آزمون باید با توجه به نوع تماس و ویژگی های محصول انجام شود. برای محصولات دارای تماس پوستی، روش های ارزیابی تحریک پوستی متناسب با ماهیت نمونه و شرایط استفاده قابل بررسی هستند.

آزمون حساسیت زایی پوستی (Skin Sensitization Test)

استاندارد مرجع: ISO 10993-10

این آزمون برای بررسی احتمال ایجاد واکنش حساسیتی در اثر تماس با مواد تشکیل دهنده محصول انجام می شود.

در چسب پانسمان فوم، ترکیبات چسب، مواد افزودنی، رنگدانه ها و برخی مواد شیمیایی باقی مانده از فرایند تولید می توانند از نظر ایجاد حساسیت پوستی اهمیت داشته باشند.

حساسیت زایی با تحریک ساده پوستی یکسان نیست. تحریک معمولا به واکنش موضعی ناشی از تماس با ماده مربوط می شود، در حالی که حساسیت زایی یک پاسخ ایمنی اختصاصی است که ممکن است پس از مواجهه مجدد با ماده حساسیت زا بروز کند.

در ارزیابی این محصول باید ترکیبات چسب و موادی که در تماس مستقیم یا غیرمستقیم با پوست و بستر زخم قرار می گیرند، به طور ویژه بررسی شوند.

آزمون سمیت سیستمیک حاد (Acute Systemic Toxicity)

استاندارد مرجع: ISO 10993-11

این آزمون با هدف بررسی احتمال ایجاد اثرات سمی عمومی در بدن پس از مواجهه با مواد آزاد شده از محصول انجام می شود.

در چسب پانسمان فوم، احتمال آزادسازی ترکیبات شیمیایی از فوم، چسب یا سایر اجزا باید در ارزیابی ریسک بررسی شود. در صورت وجود احتمال مواجهه سیستمیک و نبود اطلاعات کافی برای نتیجه گیری درباره ایمنی، ارزیابی سمیت سیستمیک حاد می تواند مورد نیاز باشد.

نیاز به انجام این آزمون باید بر اساس نوع مواد، مقدار احتمالی آزادسازی، سطح تماس، مدت تماس و مسیر مواجهه تعیین شود. صرف تماس سطحی محصول با بدن به تنهایی برای تعیین ضرورت انجام آزمون کافی نیست.

ارزیابی سمیت تحت حاد و تحت مزمن (Subacute and Subchronic Toxicity)

استاندارد مرجع: ISO 10993-11

در محصولاتی که تماس طولانی مدت با سطح آسیب دیده پوست دارند، احتمال مواجهه مکرر یا مستمر بدن با مواد آزاد شده باید بررسی شود.

اگر اطلاعات ترکیبات محصول، نتایج مشخصه یابی شیمیایی یا سابقه ایمنی مواد برای ارزیابی کافی نباشد، ممکن است بررسی سمیت تحت حاد یا تحت مزمن ضرورت پیدا کند.

این ارزیابی به ویژه زمانی اهمیت دارد که:

  • محصول برای استفاده مکرر یا طولانی مدت طراحی شده باشد.
  • مواد اولیه جدید یا ترکیبات شیمیایی ناشناخته در ساخت محصول به کار رفته باشند.
  • احتمال آزادسازی مداوم مواد از فوم یا لایه چسبنده وجود داشته باشد.
  • نتایج ارزیابی شیمیایی، نگرانی سم شناسی مشخصی را نشان دهند.

این آزمون ها نباید بدون توجیه علمی و صرفا به دلیل طولانی بودن مدت تماس انجام شوند. ابتدا باید داده های شیمیایی و اطلاعات سم شناسی موجود بررسی شوند.

ارزیابی تب زایی ناشی از مواد (Material-Mediated Pyrogenicity)

استاندارد مرجع: ISO 10993-11

تب زایی ناشی از مواد به واکنش عمومی بدن در اثر وجود برخی مواد تب زا یا ترکیبات آزاد شده از تجهیزات پزشکی مربوط می شود.

در چسب پانسمان فوم، این موضوع باید با توجه به مواد اولیه، فرایند تولید، شرایط استریلیزاسیون و احتمال وجود ترکیبات تب زا بررسی شود.

آزمون تب زایی ناشی از مواد با آزمون اندوتوکسین باکتریایی یکسان نیست. آزمون BET یا LAL برای بررسی اندوتوکسین های باکتریایی انجام می شود و به تنهایی تمام انواع مواد تب زا را ارزیابی نمی کند.

ضرورت ارزیابی تب زایی باید بر اساس نوع محصول، مسیر و مدت تماس، شرایط تولید و الزامات مربوط به محصول تعیین شود.

ارزیابی اثرات موضعی بافتی (Local Effects)

استاندارد مرجع: ISO 10993-6

در برخی محصولات دارای تماس با سطح آسیب دیده پوست، ممکن است بررسی پاسخ موضعی بافت به مواد محصول ضرورت پیدا کند.

این ارزیابی می تواند در شرایطی مطرح شود که محصول برای کاربردهای خاص روی زخم طراحی شده باشد، مواد جدید یا قابل جذب داشته باشد، یا اطلاعات موجود برای اطمینان از ایمنی موضعی کافی نباشد.

با این حال، آزمون های موضعی پس از کاشت یا Implantation Test به طور خودکار برای تمام پانسمان های فوم الزامی نیستند. این آزمون ها باید زمانی انتخاب شوند که نوع کاربرد، ماهیت تماس و ارزیابی ریسک، انجام آن ها را توجیه کند.

مشخصه یابی شیمیایی (Chemical Characterization)

استاندارد مرجع: ISO 10993-18

مشخصه یابی شیمیایی برای شناسایی و در صورت نیاز اندازه گیری مواد تشکیل دهنده و ترکیبات قابل آزادسازی از محصول انجام می شود.

در چسب پانسمان فوم، این ارزیابی می تواند شامل بررسی موارد زیر باشد:

  • ترکیبات شیمیایی فوم پلی اورتان
  • مواد تشکیل دهنده چسب اکریلیک یا سیلیکونی
  • افزودنی ها، پایدارکننده ها و رنگدانه ها
  • باقی مانده مواد اولیه و مواد کمکی تولید
  • حلال ها و مواد باقی مانده از فرایند ساخت
  • مواد باقی مانده از فرایند استریلیزاسیون
  • ترکیبات قابل استخراج و مواد آزاد شده در شرایط استفاده

مشخصه یابی شیمیایی به تولیدکننده کمک می کند خطرات بالقوه ناشی از مواد موجود در محصول را بهتر شناسایی کند و مبنای علمی مناسبی برای ارزیابی سم شناسی فراهم آورد.

ارزیابی ریسک سم شناسی (Toxicological Risk Assessment)

استاندارد مرجع: ISO 10993-17

پس از شناسایی مواد شیمیایی و ترکیبات قابل استخراج، باید مشخص شود که مواجهه بیمار با هر یک از این مواد چه میزان است و آیا این میزان می تواند خطر نامطلوبی برای سلامت ایجاد کند یا خیر.

در ارزیابی ریسک سم شناسی، اطلاعاتی مانند مقدار ماده آزاد شده، میزان مواجهه، مسیر ورود به بدن، مدت تماس و داده های سم شناسی ماده مورد بررسی قرار می گیرند.

مشخصه یابی شیمیایی و ارزیابی ریسک سم شناسی مکمل یکدیگر هستند. مشخصه یابی شیمیایی مواد را شناسایی و در صورت نیاز اندازه گیری می کند و ارزیابی ریسک سم شناسی اهمیت سلامت محور مواجهه با آن مواد را بررسی می کند.

جدول جمع بندی آزمون های زیست سازگاری چسب پانسمان فوم

آزمون یا ارزیابی استاندارد مرجع هدف ارزیابی
سمیت سلولی ISO 10993-5 بررسی اثر مواد محصول بر زنده مانی سلول ها
تحریک ISO 10993-23 بررسی احتمال تحریک پوست یا بافت
حساسیت زایی پوستی ISO 10993-10 بررسی احتمال ایجاد واکنش حساسیتی
سمیت سیستمیک حاد ISO 10993-11 بررسی احتمال اثرات سمی عمومی بدن
سمیت تحت حاد و تحت مزمن ISO 10993-11 ارزیابی اثرات مواجهه مکرر یا طولانی مدت
تب زایی ناشی از مواد ISO 10993-11 بررسی احتمال ایجاد واکنش تب زا
اثرات موضعی بافتی ISO 10993-6 بررسی پاسخ موضعی بافت در صورت نیاز
مشخصه یابی شیمیایی ISO 10993-18 شناسایی مواد تشکیل دهنده و مواد قابل استخراج
ارزیابی ریسک سم شناسی ISO 10993-17 ارزیابی خطر سلامت ناشی از مواجهه با مواد شیمیایی

توجه: این جدول فهرست ارزیابی های قابل بررسی برای محصول است و به معنی الزام به انجام تمام آزمون ها در همه شرایط نیست. انتخاب نهایی باید بر اساس نوع تماس، مدت تماس، ترکیبات محصول و مستندات ارزیابی ریسک انجام شود.

آیا برای چسب پانسمان فوم انجام همه آزمون ها ضروری است؟

خیر. انجام تمام آزمون های زیست سازگاری برای هر چسب پانسمان فوم در همه شرایط ضروری نیست. رویکرد استانداردهای ارزیابی زیستی، بررسی خطرات مرتبط با کاربرد واقعی محصول و انتخاب ارزیابی های متناسب با این خطرات است.

برای مثال، اگر تولیدکننده از مواد اولیه شناخته شده و دارای سابقه مصرف پزشکی استفاده کند و اطلاعات کافی درباره ترکیبات، فرایند تولید و ایمنی زیستی آن ها در اختیار داشته باشد، ممکن است بخشی از ارزیابی ها با استفاده از مستندات موجود و تحلیل علمی قابل انجام باشد.

از طرف دیگر، تغییر در فرمولاسیون چسب، نوع فوم، مواد افزودنی، روش تولید یا فرایند استریلیزاسیون می تواند نیاز به ارزیابی مجدد ایجاد کند.

موارد زیر در تصمیم گیری درباره آزمون های مورد نیاز اهمیت دارند:

  • نوع فوم و ترکیبات شیمیایی آن
  • نوع چسب و مواد تشکیل دهنده آن
  • تماس مستقیم یا غیرمستقیم با بستر زخم
  • تماس همزمان با پوست سالم و سطح آسیب دیده
  • مدت استفاده و تعداد دفعات تعویض پانسمان
  • میزان و نوع مواد قابل استخراج و آزادسازی
  • وجود مواد جدید یا مواد دارای سابقه ایمنی محدود
  • شرایط تولید، بسته بندی و استریلیزاسیون
  • نتایج آزمون های قبلی و اطلاعات علمی مربوط به مواد اولیه

تولیدکننده باید بتواند برای هر اثر زیستی مرتبط، شواهد کافی ارائه کند. این شواهد ممکن است از آزمون های آزمایشگاهی، اطلاعات مواد اولیه، مشخصه یابی شیمیایی، داده های علمی معتبر یا ارزیابی ریسک به دست آمده باشند.

آزمون های پیشنهادی (تکمیلی) برای چسب پانسمان فوم چیست؟

علاوه بر آزمون های زیست سازگاری، برخی ارزیابی های عملکردی و کنترل کیفیت می توانند برای اطمینان از کیفیت و ایمنی چسب پانسمان فوم اهمیت داشته باشند.

آزمون جذب مایعات (Fluid Absorption Test)

این آزمون برای بررسی توانایی فوم در جذب و نگهداری ترشحات زخم انجام می شود. ظرفیت جذب، سرعت جذب و میزان مایع نگهداری شده پس از اعمال فشار، از ویژگی های مهم عملکردی پانسمان هستند.

آزمون استحکام چسبندگی (Adhesion Test)

این آزمون برای بررسی توانایی چسب پانسمان در تثبیت محصول روی پوست انجام می شود. چسبندگی باید به اندازه ای باشد که پانسمان در طول استفاده از محل خود جدا نشود و در عین حال هنگام تعویض، آسیب غیرضروری به پوست وارد نکند.

آزمون نفوذپذیری بخار آب (Water Vapour Transmission Rate – WVTR)

این آزمون برای بررسی میزان عبور بخار آب از ساختار پانسمان انجام می شود. نفوذپذیری مناسب بخار آب می تواند در مدیریت رطوبت محیط زخم نقش داشته باشد.

آزمون نفوذناپذیری مایعات (Fluid Resistance Test)

در محصولاتی که با عنوان مقاوم در برابر آب یا مایعات عرضه می شوند، بررسی میزان مقاومت لایه محافظ در برابر نفوذ مایعات اهمیت دارد.

آزمون باقی مانده های استریلیزاسیون

اگر محصول با روش هایی مانند اتیلن اکساید استریل شود، ارزیابی باقی مانده های مرتبط با فرایند استریلیزاسیون باید متناسب با روش مورد استفاده و ویژگی های محصول انجام شود. برای محصولات استریل شده با روش های دیگر نیز باید اثرات احتمالی فرایند استریلیزاسیون بر مواد سازنده و ایمنی محصول بررسی شود.

آزمون بار میکروبی و استریلیتی

برای محصولاتی که به صورت استریل عرضه می شوند، کنترل فرایند استریلیزاسیون و ارائه شواهد معتبر از دستیابی به سطح اطمینان استریلیتی مورد نظر اهمیت دارد. آزمون بار میکروبی و آزمون استریلیتی در چارچوب برنامه اعتبارسنجی و کنترل فرایند استریلیزاسیون انتخاب می شوند.

آزمون اندوتوکسین باکتریایی (Bacterial Endotoxins Test)

در صورت وجود الزام مرتبط با نوع محصول، مسیر تماس و الزامات رگولاتوری، بررسی اندوتوکسین باکتریایی می تواند به عنوان بخشی از کنترل کیفیت و ایمنی محصول مطرح شود. ضرورت این آزمون باید به صورت مستقل از ارزیابی تب زایی ناشی از مواد بررسی شود.

مشاوره و ثبت درخواست آزمون

اگر تولیدکننده تجهیزات پزشکی هستید و برای دریافت مجوز، تکمیل پرونده فنی یا ارزیابی ایمنی محصول خود به آزمون های زیست سازگاری نیاز دارید، کارشناسان سنجش ساناژن آماده ارائه مشاوره تخصصی هستند.

جهت مشاوره انتخاب آزمون های مورد نیاز محصول و دریافت اطلاعات درباره نحوه ارسال نمونه، با کارشناسان سنجش ساناژن تماس بگیرید.

روش‌های ارتباط با ما:

📱 پیام‌رسان بله: 989900100182+
📞 تماس تلفنی: 982191010809+
📧 ایمیل: ssanagene@gmail.com

فهرست مطالب