بر اساس نوع محصول، مناسب‌ترین روش آزمون انتخاب می‌شود. این روش ممکن است غوطه‌وری مستقیم یا استخراج میکروارگانیسم‌ها باشد.

قبل از انجام آزمون اصلی، در صورت نیاز آزمون مناسب بودن روش انجام می‌شود تا اطمینان حاصل شود محصول یا مواد موجود در آن مانع رشد میکروارگانیسم‌ها نمی‌شوند.

نمونه‌ها تحت شرایط استریل در محیط‌های کشت مناسب قرار می‌گیرند.

پس از پایان دوره انکوباسیون، وجود یا عدم وجود رشد میکروبی بررسی و نتایج ثبت می‌شود.

در پایان، نتایج مطابق الزامات ISO 11737-2 بررسی و گزارش نهایی به زبان انگلیسی صادر می‌شود.

کنترل کیفیت آزمون:

تمام مراحل آزمون در شرایط کنترل‌شده و مطابق الزامات ISO/IEC 17025 انجام می‌شود.

کیفیت محیط‌های کشت، تجهیزات، شرایط انکوباسیون و عملکرد تجهیزات به‌صورت مستمر کنترل می‌شود.

برای جلوگیری از آلودگی ثانویه، تمام عملیات در شرایط استریل انجام می‌شود.

در هر مرحله، کنترل‌های لازم برای اطمینان از عملکرد صحیح محیط‌های کشت و تجهیزات انجام می‌شود.

در صورت مشاهده هرگونه شرایط غیرعادی، علت بررسی شده و در صورت نیاز آزمون تکرار می‌شود.

اعتبارسنجی روش:

یکی از مهم‌ترین الزامات ISO 11737-2، تأیید مناسب بودن روش آزمون است. قبل از انجام آزمون اصلی باید ثابت شود که محصول، مواد تشکیل‌دهنده آن یا باقی‌مانده مواد استریل‌کننده، مانع رشد میکروارگانیسم‌ها نمی‌شوند. در غیر این صورت ممکن است نتیجه آزمون به اشتباه منفی گزارش شود، در حالی که آلودگی میکروبی وجود دارد.

در صورت وجود مواد ضدمیکروبی یا مواد مهارکننده رشد، باید از مواد خنثی‌کننده یا روش‌های مناسب برای حذف اثر این مواد استفاده شود. انتخاب این روش‌ها باید مستند بوده و اثربخشی آن‌ها قبل از آزمون تأیید شود.

مطابق استاندارد، اعتبارسنجی روش باید برای هر خانواده محصول انجام شود و در صورت ایجاد تغییر در مواد اولیه، فرمولاسیون، طراحی محصول، روش استریل‌سازی، بسته‌بندی یا هر عامل مؤثر بر نتیجه آزمون، لازم است مناسب بودن روش دوباره بررسی شود.

استاندارد همچنین تأکید می‌کند که روش آزمون باید به گونه‌ای انتخاب شود که احتمال نتایج مثبت کاذب ناشی از آلودگی ثانویه و نتایج منفی کاذب ناشی از مهار رشد میکروارگانیسم‌ها به حداقل برسد. رعایت شرایط استریل، استفاده از تجهیزات مناسب، کنترل کیفیت محیط‌های کشت و آموزش کارکنان از مهم‌ترین عوامل دستیابی به نتایج قابل اعتماد هستند.

در صورتی که نتایج آزمون مناسب بودن روش قابل قبول نباشد، ابتدا باید علت شناسایی و اصلاح شود و سپس آزمون استریل بودن انجام شود. انجام آزمون بدون تأیید مناسب بودن روش، از نظر ISO 11737-2 قابل قبول نیست و نتایج آن قابلیت استناد کافی نخواهد داشت.

تفسیر نتایج:

نتایج اعتبارسنجی فرایند استریل‌سازی بر اساس وجود یا عدم وجود رشد میکروبی در نمونه‌های آزمون تفسیر می‌شود. عدم مشاهده رشد میکروبی نشان می‌دهد که در شرایط آزمون، شواهدی از حضور میکروارگانیسم‌های زنده در نمونه‌های بررسی‌شده مشاهده نشده است. در مقابل، مشاهده رشد میکروبی به معنی نیاز به بررسی علت آلودگی است و لزوماً به معنای نامعتبر بودن کل فرایند استریل‌سازی نیست. برای تفسیر صحیح نتایج باید شرایط آزمون، روش نمونه‌برداری، نتایج تعیین جمعیت میکروبی، ارزیابی ریسک و سایر مستندات اعتبارسنجی نیز بررسی شوند.