آزمون سمیت تحت حاد – استنشاقی

 

الزام دریافت تأییدیه برای تجهیزات پزشکی، مواد اولیه، محصولات آرایشی و دارویی

خلاصه آزمون

زمینه و هدف: آزمون سمیت تحت‌حاد استنشاقی (Subacute Inhalation Toxicity Test) یکی از مطالعات اساسی در ارزیابی ایمنی مواد شیمیایی، داروهای استنشاقی، نانوذرات، بخارات، گازها، آئروسل‌ها و تجهیزات پزشکی مرتبط با سیستم تنفسی است. دستورالعمل OECD 412 با عنوان «مطالعه سمیت استنشاقی با دوز تکراری 28 روزه» و استاندارد ISO 10993-11 با عنوان «ارزیابی سمیت سیستمیک» چارچوب استانداردی را برای بررسی اثرات ناشی از مواجهه مکرر تنفسی فراهم می‌کنند. هدف از این آزمون، شناسایی اثرات تجمعی ناشی از استنشاق مکرر ماده آزمون، تعیین اندام‌های هدف سمیت، ارزیابی پاسخ‌های موضعی و سیستمیک و تعیین سطوح ایمن مواجهه است. این مطالعه به‌عنوان مرحله‌ای مهم میان آزمون‌های سمیت حاد و مطالعات تحت‌مزمن شناخته شده و نقش مهمی در ارزیابی ریسک انسانی و توسعه محصولات ایمن‌تر ایفا می‌کند.

روش انجام: مطابق دستورالعمل OECD 412، حیوانات آزمایشگاهی سالم، معمولاً رت‌های نر و ماده بالغ، به گروه کنترل و حداقل سه گروه دریافت‌کننده غلظت‌های مختلف ماده آزمون تقسیم می‌شوند. حیوانات در محفظه‌های اختصاصی مواجهه استنشاقی قرار گرفته و به مدت 6 ساعت در روز، 5 روز در هفته و طی دوره‌ای 28 روزه در معرض ماده قرار می‌گیرند. مواجهه می‌تواند به‌صورت تمام‌بدن (Whole-body Exposure) یا از طریق بینی (Nose-only Exposure) انجام شود. در طول مطالعه، غلظت ماده در هوا، اندازه ذرات آئروسل، دما، رطوبت و سایر شرایط محیطی به‌طور مستمر کنترل و ثبت می‌شوند.

در مطالعات مرتبط با تجهیزات پزشکی مطابق ISO 10993-11، ممکن است مواد قابل استخراج، فرآورده‌های تخریب‌شده یا ذرات آزادشده از محصول از طریق مسیر استنشاقی مورد ارزیابی قرار گیرند. در طول دوره آزمون، حیوانات از نظر وضعیت عمومی، رفتار، علائم تنفسی، فعالیت حرکتی، وزن بدن، مصرف غذا و آب و سایر علائم بالینی تحت پایش قرار می‌گیرند. علائم تنفسی نظیر تنگی نفس، افزایش یا کاهش تعداد تنفس، خس‌خس سینه، تحریک مخاط بینی و تغییرات عملکرد ریوی به‌دقت ثبت می‌شوند.

در پایان مطالعه، آزمایش‌های هماتولوژی و بیوشیمی سرم جهت بررسی عملکرد کبد، کلیه‌ها و سایر اندام‌های حیاتی انجام می‌شود. سپس حیوانات کالبدگشایی شده و اندام‌های اصلی شامل بینی، حنجره، نای، ریه‌ها، کبد، کلیه‌ها، قلب، طحال و مغز مورد ارزیابی ماکروسکوپی قرار می‌گیرند. همچنین مطالعات هیستوپاتولوژیک برای بررسی تغییرات میکروسکوپی در دستگاه تنفسی و سایر اندام‌های هدف انجام می‌شود.

یافته‌ها و طبقه‌بندی: نتایج تست سمیت تحت حاد استنشاقی بر اساس مقایسه گروه‌های دریافت‌کننده ماده با گروه کنترل تفسیر می‌شود. تغییرات وزن بدن، اختلالات عملکرد تنفسی، تغییرات هماتولوژیک و بیوشیمیایی، آسیب‌های بافتی دستگاه تنفسی و سایر اندام‌ها از مهم‌ترین شاخص‌های سمیت محسوب می‌شوند. یافته‌های هیستوپاتولوژیک می‌توانند شامل التهاب، هیپرپلازی اپیتلیوم تنفسی، آسیب آلوئولی، تجمع سلول‌های التهابی یا سایر ضایعات وابسته به دوز باشند. بر اساس داده‌های حاصل، مقادیر NOAEL و LOAEL تعیین شده و اندام‌های هدف سمیت شناسایی می‌شوند. برخلاف آزمون‌های حاد، تمرکز این مطالعه بر ارزیابی اثرات تجمعی و تدریجی ناشی از مواجهه مکرر است.

نتیجه‌گیری: آزمون سمیت تحت‌حاد استنشاقی بر اساس OECD 412 و ISO 10993-11 یکی از ابزارهای کلیدی برای ارزیابی ایمنی مواد قابل استنشاق و تجهیزات پزشکی مرتبط با سیستم تنفسی است. این مطالعه امکان شناسایی اثرات تجمعی، تعیین اندام‌های هدف، ارزیابی خطرات ناشی از مواجهه مکرر و تعیین حدود ایمن تماس را فراهم می‌کند. نتایج حاصل در ارزیابی ریسک، تعیین سطوح مجاز مواجهه، توسعه محصولات ایمن‌تر و اخذ تأییدیه‌های رگولاتوری نقش اساسی دارند. اجرای صحیح آزمون مطابق استانداردهای بین‌المللی موجب افزایش اعتبار داده‌ها و ارتقای ایمنی مصرف‌کنندگان، بیماران و کارکنان در معرض مواد استنشاقی خواهد شد.

واژگان کلیدی: سمیت تحت‌حاد استنشاقی، OECD 412، ISO 10993-11، Subacute Inhalation Toxicity، مطالعه 28 روزه، NOAEL، LOAEL، سمیت سیستمیک، دستگاه تنفسی، ارزیابی ریسک، هیستوپاتولوژی، زیست‌سازگاری.

آزمون های مشابه

تصویر خلاصه آزمون

تست-سمیت-تحت-حاد-استنشاقی

⚠️ الزامات قانونی

این آزمون برای اخذ پروانه ساخت تجهیزات پزشکی، کد IRC، تاییدیه سازمان غذا و دارو و ورود به بازار ایران و بازارهای بین‌المللی ضروری است. هرگونه وسیله پزشکی که از راه استنشاق با بدن تماس دارد مانند ونتیلاتور، ماسک تنفسی، لوله تراشه، نبولایزر و همچنین محصولات آرایشی و بهداشتی استنشاقی شامل اسپری، عطر، آئروسل و داروهای استنشاقی نیاز به ارائه این آزمون دارند.

ارزیابی اثرات سوء سیستمیک ناشی از مواجهه مکرر با ماده آزمون از راه استنشاق در مدت زمان 14 تا 28 روز، تعیین غلظت بدون اثر سوء قابل مشاهده، تشخیص تغییرات پاتولوژیک در دستگاه تنفسی شامل نای، برونش، ریه و سایر اندام‌های داخلی، پیش‌بینی رفتار بیولوژیکی محصول در دستگاه تنفسی انسان، تعیین قابل قبول یا مردود بودن محصول برای کاربرد بالینی مورد نظر، و ارائه مستندات معتبر برای اخذ تاییدیه سازمان غذا و دارو، پروانه ساخت و کد IRC

ISO 10993-11: این استاندارد مرجع اصلی برای انجام آزمون سمیت سیستمیک با مواجهه مکرر به روش استنشاقی در تجهیزات پزشکی می‌باشد. در این استاندارد، روش استنشاقی به عنوان یکی از مسیرهای معتبر برای ارزیابی اثرات سمی ناشی از مواجهه مکرر تعریف شده است. مدت مواجهه روزانه متناسب با کاربرد بالینی محصول تعیین می‌گردد

OECD TG 412: این دستورالعمل مرجع اصلی برای ارزیابی سمیت تحت حاد استنشاقی 28 روزه در مواد شیمیایی، محصولات آرایشی و دارویی می‌باشد. در این استاندارد، حیوانات به مدت 6 ساعت در روز و به مدت 28 روز در معرض ماده آزمون قرار می‌گیرند. دفعات مواجهه معمولاً 5 روز در هفته است

توجه ویژه: اگر محصول شما تجهیزات پزشکی دارای مسیر گاز راه تنفسی مانند ونتیلاتور، دستگاه بیهوشی، اکسیژن ساز است، استاندارد ISO 18562 بخش‌های 1 تا 4 جایگزین ISO 10993-11 می‌شود و آزمون‌های متفاوتی شامل سنجش ذرات، ترکیبات آلی فرار و میعانات گازی را الزامی می‌کند

تست سمیت تحت حاد استنشاقی الزامی است:

  • ونتیلاتور، ماسک تنفسی، لوله تراشه، دستگاه بیهوشی
  • نبولایزر، دستگاه اکسیژن ساز، تجهیزات CPAP
  • اسپری‌های تنفسی دارویی، آئروسل‌های آرایشی، عطرها
  • مواد شیمیایی صنعتی فرار، تجهیزات حفاظت تنفسی
  • کپسول‌های اکسیژن و گازهای پزشکی

تست سمیت تحت حاد استنشاقی الزامی نیست:

  • تجهیزات بدون تماس با دستگاه تنفسی
  • محصولات با مصرف پوستی موضعی
  • داروهای خوراکی
  • محصولات آرایشی آبکشی شونده

سمیت تحت حاد استنشاقی: اثرات سوء سیستمیک ناشی از مواجهه مکرر با ماده آزمون از راه استنشاق در مدت زمان 14 تا 28 روز

مواجهه مکرر استنشاقی: استنشاق روزانه یا مستمر ذرات، گازها یا بخارات ماده آزمون در طول دوره مطالعه

LC50: غلظتی از ماده در هوا که باعث مرگ 50 درصد حیوانات می‌شود

NOAEC: بالاترین غلظت ماده در هوا که هیچ اثر سوء قابل تشخیصی ایجاد نمی‌کند

MMAD: قطر متوسط جرمی آئرودینامیکی ذرات برای تعیین عمق نفوذ در مجاری تنفسی

  • استاندارد مرجع: ISO 10993-11 برای تجهیزات پزشکی و OECD TG 412 برای مواد شیمیایی، آرایشی و دارویی
  • مدت زمان آزمون: 28 روز در ISO 10993-11 امکان 14 تا 28 روز
  • مدت مواجهه روزانه طبق OECD TG 412: حدود 6 ساعت
  • مدت مواجهه روزانه طبق ISO 10993-11: متناسب با کاربرد بالینی محصول
  • تعداد حیوانات: حداقل 10 عدد در هر گروه شامل 5 نر و 5 ماده
  • نوع حیوان: رت ترجیحاً نژاد Sprague-Dawley یا Wistar
  • روش مواجهه: استنشاق کل بدن یا استنشاق از راه بینی
  • شرایط نمونه: ذرات با قطر مناسب برای نفوذ به مجاری تنفسی
  • گزارش دهی: گزارش نهایی فقط به زبان انگلیسی ظرف 30 تا 45 روز کاری پس از دریافت نمونه آماده می‌شود. گواهی ISO 17025 به همراه گزارش صادر می‌گردد

حیوانات آزمایشگاهی در معرض غلظت معینی از ذرات، گازها یا بخارات ماده آزمون قرار می‌گیرند. مواجهه به صورت روزانه و به مدت 28 روز متوالی یا 5 روز در هفته طبق OECD TG 412 انجام می‌شود. ذرات با اندازه مناسب معمولاً MMAD بین 1 تا 4 میکرومتر برای اطمینان از رسیدن به نواحی عمقی ریه تولید می‌شوند. در طول دوره مطالعه، علائم بالینی، وزن بدن، مصرف غذا و آب به طور روزانه ثبت می‌گردد. در پایان روز 28، نمونه‌های خونی برای بیوشیمی و هماتولوژی گرفته می‌شود. همچنین آنالیز ادرار و در نهایت آسیب‌شناسی بافتی دستگاه تنفسی شامل نای، برونش، ریه و سایر اندام‌های اصلی انجام می‌گردد. هدف اصلی، تشخیص هرگونه تغییرات پاتولوژیک ناشی از استنشاق مکرر ماده آزمون است

تجهیزات اصلی: دستگاه تولید آئروسل نبولایزر اولتراسونیک یا کمپرسور، محفظه استنشاق از جنس شیشه یا استیل ضد زنگ، سیستم جریان هوا و فیلتراسیون HEPA، آنالایزر اندازه‌گیری غلظت ذرات، دستگاه اندازه‌گیری MMAD، هموآنالایزر خودکار، دستگاه بیوشیمی آنالایزر، دستگاه آنالایزر ادرار، ترازوی دیجیتال حساس، سانتریفیوژ یخچال‌دار، دستگاه بافت پروسسور، میکروتوم، میکروسکوپ نوری مجهز به دوربین، فریزر

مواد مصرفی: محیط کشت سلولی، سرم فیزیولوژی استریل، معرف‌های بیوشیمیایی، معرف‌های هماتولوژی، فرمالین بافر 10 درصد، الکل‌های درجه‌بندی شده، زایلن، پارافین، H&E، لام و لامل، لوله‌های نمونه‌گیری خلأ دار حاوی EDTA و هپارین، فیلترهای HEPA، لوله‌های سیلیکونی، آب مقطر استریل

آماده‌سازی نمونه برای تجهیزات پزشکی طبق ISO 10993-11 و ISO 10993-12:

نمونه باید به صورت عصاره تهیه شود. نسبت سطح به حجم مایع استخراج 6 سانتی‌متر مربع به ازای هر یک میلی‌لیتر برای نمونه‌های مسطح یا 0/1 گرم به ازای هر یک میلی‌لیتر برای نمونه‌های توده‌ای رعایت می‌گردد. عصاره‌گیری در دمای 37 درجه سانتی‌گراد به مدت 72 ساعت انجام می‌شود

آماده‌سازی نمونه برای مواد شیمیایی و آرایشی طبق OECD TG 412:

ماده آزمون به صورت آئروسل، گاز یا بخار با غلظت مشخص بر حسب میلی‌گرم بر لیتر هوا در محفظه استنشاق پخش می‌شود. اندازه ذرات MMAD باید بین 1 تا 4 میکرومتر باشد تا به نواحی عمقی ریه برسد. ماده آزمون باید با فیلتر HEPA تصفیه شده و عاری از آلودگی میکروبی باشد

انتخاب و نگهداری حیوانات: انتخاب رت از نژادهای سالم با وزن و سن یکسان، انتقال به قفس‌های استاندارد با دمای 22 تا 24 درجه سانتی‌گراد، رطوبت 40 تا 60 درصد، چرخه روشنایی 12 ساعت، دوره آداپتاسیون 7 تا 14 روز، تقسیم تصادفی به گروه‌های آزمون با حداقل 3 غلظت مختلف و گروه کنترل هوای تمیز

روش مواجهه: کالیبراسیون دستگاه تولید آئروسل و محفظه استنشاق، تنظیم جریان هوا برای حفظ غلظت ثابت، قرار دادن حیوانات در محفظه، مواجهه روزانه به مدت 6 ساعت طبق OECD TG 412 یا متناسب با کاربرد بالینی محصول، ثبت غلظت واقعی ماده به طور مداوم، بازگشت حیوانات به قفس پس از مواجهه

ثبت روزانه: وزن حیوانات، علائم بالینی شامل رفتار، تنفس، ترشحات بینی و چشم، سرفه، عطسه، سیانوز، فعالیت حرکتی، میزان مصرف غذا و آب، هرگونه مرگ و میر

پایان آزمون در روز 28: خونگیری از قلب یا ورید دمی برای هماتولوژی و بیوشیمی، جمع‌آوری ادرار 24 ساعته برای آنالیز ادرار، آسان کشی انسانی حیوانات، کالبدگشایی کامل و خارج کردن ریه‌ها، نای، برونش، کبد، کلیه، قلب، طحال، مغز، غدد فوق کلیوی

آسیب‌شناسی بافتی: تثبیت بافت‌ها در فرمالین بافر 10 درصد، قالب‌گیری در پارافین، برش با میکروتوم، رنگ‌آمیزی با H&E، بررسی میکروسکوپی توسط پاتولوژیست مجرب با تمرکز ویژه بر بافت ریه شامل التهاب، فیبروز، هیپرپلازی، متاپلازی، نئوپلازی

درجه سمیت یافته‌های بالینی و پاتولوژیک
بدون سمیت عدم مشاهده هرگونه تغییر در تنفس، وزن، بیوشیمی، هماتولوژی و بافت ریه
سمیت خفیف تحریک جزئی مجاری تنفسی، کاهش خفیف وزن (کمتر از 10 درصد)، پرخونی خفیف ریه
سمیت متوسط ترشحات بینی، عطسه، کاهش وزن 10 تا 20 درصد، التهاب متوسط در بافت ریه
سمیت شدید تنگی نفس، سیانوز، کاهش وزن بیش از 20 درصد، فیبروز یا نکروز ریوی، مرگ و میر

غربالگری اولیه سمیت:

قبل از شروع آزمون اصلی تحت حاد، یک آزمون مقدماتی با غلظت‌های مختلف شامل 3 غلظت بالا، متوسط و پایین بر روی تعداد محدودی حیوان 2 تا 3 حیوان در هر گروه توصیه می‌شود. هدف تعیین محدوده غلظت کشنده و شناسایی غلظت‌های ایجاد کننده سمیت شدید است. مدت زمان این غربالگری 7 تا 14 روز می‌باشد. در صورت مشاهده مرگ و میر در پایین‌ترین غلظت، آزمون اصلی با غلظت‌های کم‌تر ادامه می‌یابد

پیش‌بینی رفتار بیولوژیکی در بدن:

نتایج این آزمون می‌تواند رفتار بیولوژیکی محصول در دستگاه تنفسی انسان را پیش‌بینی کند. اگر پس از 28 روز مواجهه استنشاقی، هیچگونه سمیت سیستمیک، تغییرات تنفسی، بیوشیمیایی و پاتولوژیک ریوی مشاهده نشود، احتمال ایمنی محصول برای مصرف انسانی در بازه زمانی 1 تا 30 روز بسیار بالاست. در صورت مشاهده سمیت ریوی، NOAEC محاسبه و حاشیه ایمنی تعیین می‌گردد. یافته‌هایی مانند التهاب، فیبروز یا هیپرپلازی در بافت ریه حیوانات پیش‌بینی‌کننده خطرات مشابه در انسان هستند

الزامات قانونی سازمان غذا و دارو:

سازمان غذا و داروی ایران ارائه آزمون سمیت سیستمیک تحت حاد به روش استنشاقی را برای تمامی تجهیزات پزشکی که دارای تماس با دستگاه تنفسی با مدت ماندگاری 1 تا 30 روز هستند اجباری دانسته است. همچنین برای محصولات آرایشی استنشاقی شامل اسپری، عطر، آئروسل و داروهای استنشاقی، ارائه این آزمون بر اساس OECD TG 412 الزامی می‌باشد. این آزمون باید در آزمایشگاه همکار معتمد دارای مجوز ISO 17025 و با رعایت اصول GLP انجام شود. گزارش نهایی باید فقط به زبان انگلیسی بوده و همراه با مستندات خام به سازمان ارائه گردد. برای تجهیزات پزشکی گاز راه تنفسی، ISO 18562 جایگزین این استاندارد است

تفاوت با سمیت حاد استنشاقی: در سمیت حاد استنشاقی فقط یک بار مواجهه حداکثر 4 ساعت انجام می‌شود و حیوانات به مدت 14 روز مشاهده می‌گردند، در حالی که در آزمون تحت حاد 28 بار مواجهه تکراری روزانه 6 ساعت انجام می‌گیرد

تفاوت با  OECD TG 413: در سمیت مزمن استنشاقی، مدت مواجهه 90 روز یا بیشتر است، در حالی که در این آزمون حداکثر 28 روز می‌باشد

تفاوت با  ISO 18562: در ISO 18562 به جای تزریق عصاره به حیوان، مستقیماً گاز خروجی از تجهیزات مانند ونتیلاتور از نظر ذرات، ترکیبات آلی فرار و میعانات آنالیز می‌شود

تفاوت بین ISO 10993-11 و OECD TG 412: در ISO 10993-11 مدت مواجهه روزانه متناسب با کاربرد بالینی محصول تعیین می‌شود، اما در OECD TG 412 مدت مواجهه ثابت 6 ساعت در روز است. همچنین در ISO 10993-11 معمولاً مواجهه 7 روز در هفته انجام می‌شود، در حالی که در OECD TG 412 معمولاً 5 روز در هفته است

گزارش نهایی آزمون فقط به زبان انگلیسی صادر می‌شود و شامل موارد زیر است:

  • شناسه یکتای گزارش، نام و آدرس آزمایشگاه سنجش ساناژن، نام درخواست‌دهنده و مشخصات محصول، استاندارد مرجع ISO 10993-11 و یا OECD TG 412، تاریخ شروع و پایان آزمون، شماره گواهی ISO 17025
  • شرح کامل روش آزمون شامل نوع حیوان، تعداد، روش مواجهه کل بدن یا بینی، مدت مواجهه روزانه، غلظت‌های مورد استفاده، اندازه ذرات MMAD، شرایط محیطی دما و رطوبت
  • شرح کامل آماده‌سازی نمونه شامل روش استخراج یا روش تولید آئروسل
  • داده‌های خام وزن‌گیری روزانه، داده‌های خام مصرف غذا و آب، جدول علائم بالینی و تنفسی روزانه
  • نتایج هماتولوژی کامل به همراه محدوده نرمال، نتایج بیوشیمی کامل به همراه محدوده نرمال، نتایج آنالیز ادرار
  • گزارش آسیب‌شناسی بافتی ریه، نای، برونش و تمام اندام‌های داخلی به همراه تصاویر میکروسکوپی با بزرگنمایی‌های مختلف 40X، 100X، 400X
  • تعیین NOAEC، تعیین درجه سمیت، امضا و مهر مسئول فنی آزمایشگاه، امضا و مهر پاتولوژیست مجرب، تاریخ صدور، اعتبار گزارش معمولاً 2 سال

آیا می‌توانم نتایج تست سمیت تحت حاد استنشاقی را برای اخذ پروانه ساخت تجهیزات پزشکی تنفسی استفاده کنم؟

بله، این آزمون بر اساس ISO 10993-11 در آزمایشگاه همکار معتمد دارای مجوز ISO 17025 انجام شده و نتایج آن برای اخذ پروانه ساخت، کد IRC و تاییدیه سازمان غذا و داروی ایران برای تجهیزات پزشکی تنفسی کاملاً قابل استناد است. اما اگر تجهیزات شما دارای مسیر گاز راه تنفسی است مانند ونتیلاتور، استاندارد ISO 18562 الزامی می‌باشد

تفاوت بین روش Whole Body و Nose-Only در استنشاق چیست و کدام را انتخاب کنم؟

در روش Whole Body، تمام بدن حیوان در محفظه استنشاق قرار می‌گیرد و ماده از طریق بینی، دهان و پوست جذب می‌شود. این روش ساده‌تر است اما جذب پوستی نیز رخ می‌دهد. در روش Nose-Only، فقط بینی حیوان در معرض ماده قرار می‌گیرد و جذب پوستی حذف می‌شود. روش Nose-Only برای محصولاتی که فقط از راه تنفس جذب می‌شوند دقیق‌تر است اما استرس بیشتری به حیوان وارد می‌کند. برای اکثر محصولات، روش Whole Body کافی است

چه مدت طول می‌کشد تا گزارش نهایی تست سمیت تحت حاد استنشاقی آماده شود؟

زمان استاندارد بین 30 تا 45 روز کاری است. این زمان شامل 28 روز مواجهه استنشاقی روزانه 6 ساعت در روز و 10 روز برای تهیه گزارش می‌باشد. در صورت درخواست تسریع، امکان کاهش زمان تا 25 روز کاری با هزینه اضافی وجود دارد

آیا می‌توانم به جای حیوان از روش‌های جایگزین تست سمیت تحت حاد استنشاقی استفاده کنم؟

خیر، در حال حاضر هیچ روش جایگزین تایید شده‌ای برای جایگزینی کامل سمیت سیستمیک تحت حاد استنشاقی وجود ندارد. انجام آزمون بر روی حیوان آزمایشگاهی الزامی و غیرقابل اجتناب است

شرایط اندازه ذرات برای نفوذ به ریه چیست و چرا مهم است؟

حداکثر قطر متوسط جرمی آئرودینامیکی MMAD برای نفوذ به نواحی عمقی ریه باید بین 1 تا 4 میکرومتر باشد. ذرات بزرگتر از 5 میکرومتر در نای و برونش ته‌نشین می‌شوند. ذرات کوچک‌تر از 1 میکرومتر ممکن است با بازدم خارج شوند

آیا تست سمیت تحت حاد استنشاقی برای اسپری‌های تنفسی دارویی و آئروسل‌های آرایشی الزامی است؟

بله، هرگونه محصول دارویی استنشاقی و محصولات آرایشی استنشاقی که به صورت ذرات معلق در هوا استنشاق می‌شوند، نیاز به ارائه آزمون سمیت تحت حاد استنشاقی بر اساس OECD TG 412 دارند

آیا امکان دارد که نتایج تست سمیت تحت حاد استنشاقی برای محصولات مشابه هم قابل استناد باشد؟

خیر، نتایج این آزمون فقط برای همان محصول با همان غلظت، همان اندازه ذرات و همان فرآیند تولید قابل استناد است. حتی تغییر جزئی نیاز به تکرار آزمون دارد

در چه مواردی تست سمیت تحت حاد استنشاقی مردود اعلام می‌شود؟

آزمون در صورت وقوع مرگ و میر بیش از 10 درصد حیوانات، کاهش وزن بیش از 20 درصد، تغییرات شدید بیوشیمیایی یا هماتولوژی، یافته‌های هیستوپاتولوژی بارز در ریه مانند فیبروز بینابینی، نکروز آلوئولار یا نئوپلازی مردود اعلام می‌شود

آیا امکان اعتراض به نتایج تست سمیت تحت حاد استنشاقی وجود دارد؟

بله، در صورت وجود ابهام در نتایج، درخواست‌دهنده حداکثر تا 30 روز پس از دریافت گزارش می‌تواند اعتراض کتبی ارائه دهد. در صورت تایید اعتراض، اصلاحیه گزارش رایگان صادر می‌شود

هزینه تست سمیت تحت حاد استنشاقی چگونه محاسبه می‌شود؟

هزینه آزمون بر اساس استاندارد انتخابی، روش مواجهه، تعداد غلظت‌های مختلف، تعداد حیوانات و تعداد پارامترهای بیوشیمی و هماتولوژی محاسبه می‌گردد. برای استعلام دقیق هزینه، لطفاً با واحد پشتیبانی فنی تماس بگیرید

برای مشاوره رایگان و هماهنگی ارسال نمونه، با کارشناسان ما تماس بگیرید.

📱 پیام‌رسان بله: 989900100182+

📞 تماس تلفنی: 982191010809+

✉️ پیامک: 989900100182+

  • سمیت-تحت-حاد-استنشاقی
  • تست سمیت سیستمیک تنفسی
  • تست سمیت تنفسی

تست های سمیت تحت حاد – استنشاقی

این آزمون بر اساس دستورالعمل OECD 412و استاندارد ISO 10993-11 به 2 شکل زیر قابل انجام می‌باشد:

روش OECD 412

OECD TG 412 دستورالعمل مرجع برای ارزیابی سمیت تحت حاد استنشاقی (28 روزه) در مواد شیمیایی، محصولات آرایشی و دارویی می‌باشد. در این استاندارد، حیوانات به مدت 6 ساعت در روز و به مدت 28 روز (معمولاً 5 روز در هفته) در معرض ماده آزمون قرار می‌گیرند. این آزمون در آزمایشگاه سنجش ساناژن تحت نظارت ISO 17025 انجام می‌شود و نتایج آن برای اخذ تاییدیه از سازمان غذا و داروی ایران (IFDA) قابل استناد بوده و گزارش نهایی فقط به زبان انگلیسی صادر می‌گردد.

روش ISO 10993-11

ISO 10993-11 استاندارد اصلی و الزامی برای ارزیابی سمیت سیستمیک با مواجهه مکرر به روش استنشاقی در تجهیزات پزشکی می‌باشد. در این استاندارد، مدت مواجهه روزانه متناسب با کاربرد بالینی محصول تعیین می‌شود و کل دوره آزمون بین 14 تا 28 روز متغیر است. این آزمون زیر نظر ISO 17025 و با رعایت اصول GLP انجام شده و گزارش نهایی آن فقط به زبان انگلیسی برای اخذ پروانه ساخت و کد IRC از سازمان غذا و داروی ایران (IFDA) قابل ارائه می‌باشد.

کدام روش را انتخاب کنیم؟

انتخاب بین ISO 10993-11 و OECD TG 412 برای آزمون سمیت تحت حاد استنشاقی کاملاً به نوع محصول شما بستگی دارد:

اگر محصول شما تجهیزات پزشکی است ➜ ISO 10993-11

مثال: ونتیلاتور، ماسک تنفسی، لوله تراشه، دستگاه بیهوشی، نبولایزر، دستگاه اکسیژن ساز، تجهیزات CPAP

دلیل: سازمان غذا و داروی ایران و مراجع بین‌المللی مانند FDA آمریکا، برای تجهیزات پزشکی صرفاً استاندارد ISO 10993-11 را می‌پذیرند

توجه ویژه: اگر تجهیزات پزشکی شما دارای مسیر گاز راه تنفسی است، استاندارد ISO 18562 بخش‌های 1 تا 4 جایگزین ISO 10993-11 می‌شود و آزمون‌های متفاوتی شامل سنجش ذرات، ترکیبات آلی فرار و میعانات گازی را الزامی می‌کند

اگر محصول شما مواد شیمیایی، آرایشی یا دارویی است ➜ OECD TG 412

مثال: اسپری‌های تنفسی، مواد شیمیایی صنعتی فرار، عطرها، رنگ‌های اسپری، داروهای استنشاقی، آئروسل‌های آرایشی

دلیل: این استاندارد به طور خاص برای مواد شیمیایی و آرایشی تدوین شده و در ایران برای اخذ تاییدیه محصولات استنشاقی الزامی است

جدول مقایسه سریع دو روش

ویژگی ISO 10993-11 OECD TG 412
حوزه کاربرد تجهیزات پزشکی مواد شیمیایی، آرایشی، دارویی
مدت مواجهه روزانه متناسب با کاربرد بالینی محصول 6 ساعت
مدت کل آزمون 14 تا 28 روز 28 روز (ثابت)
دفعات مواجهه معمولاً 7 روز در هفته معمولاً 5 روز در هفته (7 روز مجاز است)
تعداد حیوانات حداقل 10 عدد (5 نر، 5 ماده) حداقل 10 عدد (5 نر، 5 ماده)
مرجع قانونی در ایران IFDA – الزامی برای پروانه ساخت تجهیزات پزشکی IFDA – الزامی برای محصولات آرایشی و بهداشتی
GLP الزامی است الزامی است
ISO 17025 الزامی است الزامی است