آزمون تب‌زایی در خرگوش – روش فارماکوپه آمریکا

 

الزام دریافت تأییدیه برای تجهیزات پزشکی، مواد اولیه، محصولات آرایشی و دارویی

خلاصه آزمون

زمینه و هدف: آزمون تب‌ زایی در خرگوش یکی از روش‌های کلاسیک ارزیابی وجود مواد تب‌زا در فرآورده‌های تزریقی، تجهیزات پزشکی و سایر محصولات دارای تماس با خون یا مایعات بدن است که مطابق الزامات انجام می‌شود. مواد تب‌زا گروهی از ترکیبات هستند که پس از ورود به بدن می‌توانند موجب افزایش دمای بدن، لرز، بی‌حالی، تغییرات همودینامیک و سایر واکنش‌های التهابی شوند. این مواد ممکن است منشأ باکتریایی یا غیرباکتریایی داشته باشند و در صورت عدم شناسایی، خطرات جدی برای بیماران ایجاد کنند. آزمون تب‌زایی در خرگوش به دلیل توانایی تشخیص طیف گسترده‌ای از مواد تب‌زا، سال‌ها به عنوان یکی از روش‌های مرجع کنترل کیفیت محصولات استریل مورد استفاده قرار گرفته است. هدف از این آزمون تعیین توانایی نمونه در ایجاد افزایش دمای بدن پس از تزریق و ارزیابی ایمنی محصول پیش از مصرف انسانی است.

روش انجام: در تست تب‌ زایی در خرگوش، خرگوش‌های سالم و مناسب از نظر وضعیت فیزیولوژیک انتخاب می‌شوند. پیش از شروع مطالعه، دمای پایه بدن هر حیوان در شرایط کنترل‌شده اندازه‌گیری و ثبت می‌گردد. سپس نمونه مورد آزمون که مطابق الزامات دارونامه آماده شده است از طریق مسیر وریدی تزریق می‌شود. پس از تزریق، دمای بدن حیوانات در فواصل زمانی مشخص و طی دوره مشاهده تعیین‌شده اندازه‌گیری می‌شود. تمامی شرایط محیطی شامل دما، رطوبت، تغذیه و استرس حیوانات کنترل می‌شود تا از ایجاد تغییرات غیرمرتبط در نتایج جلوگیری گردد. افزایش دمای هر حیوان نسبت به مقدار پایه محاسبه شده و مجموع پاسخ‌های مشاهده‌شده برای ارزیابی نهایی مورد استفاده قرار می‌گیرد. در صورت نیاز و بر اساس معیارهای پذیرش، تعداد بیشتری از حیوانات به مطالعه اضافه می‌شوند تا تصمیم‌گیری نهایی انجام شود.

یافته‌ها و طبقه‌بندی: نتایج تست تب‌ زایی در خرگوش بر اساس میزان افزایش دمای بدن حیوانات پس از تزریق نمونه تفسیر می‌شود. در فرآورده‌های فاقد مواد تب‌زا، تغییرات دمایی محدود بوده و افزایش قابل توجهی نسبت به دمای پایه مشاهده نمی‌شود. در مقابل، حضور مواد تب‌زا می‌تواند موجب افزایش دمای بدن در یک یا چند حیوان گردد. شدت پاسخ تبی معمولاً با مقدار و نوع مواد تب‌زا ارتباط مستقیم دارد. تفسیر نهایی بر اساس معیارهای پذیرش تعیین‌شده در انجام می‌شود و علاوه بر افزایش دمای هر حیوان، مجموع پاسخ‌های مشاهده‌شده در کل گروه نیز مورد توجه قرار می‌گیرد. محصولاتی که در محدوده پذیرش استاندارد قرار گیرند به عنوان فاقد اثر تب‌زایی قابل توجه شناخته می‌شوند، در حالی که افزایش دمای فراتر از حدود تعیین‌شده می‌تواند نشان‌دهنده وجود مواد تب‌زا در نمونه باشد. این روش قادر است علاوه بر اندوتوکسین‌های باکتریایی، برخی مواد تب‌زای غیرباکتریایی را نیز شناسایی کند.

نتیجه‌گیری: آزمون تب‌ زایی در خرگوش مطابق  یکی از روش‌های معتبر ارزیابی ایمنی بیولوژیکی فرآورده‌های استریل و تجهیزات پزشکی محسوب می‌شود. این آزمون با اندازه‌گیری پاسخ تبی در حیوانات، امکان شناسایی طیف گسترده‌ای از مواد تب‌زا را فراهم می‌کند و نقش مهمی در کنترل کیفیت و تضمین ایمنی محصولات دارد. اگرچه امروزه روش‌های جایگزین متعددی توسعه یافته‌اند، اما آزمون تب‌زایی در خرگوش همچنان در برخی کاربردها به عنوان یک روش مرجع مورد استفاده قرار می‌گیرد. نتایج حاصل از این آزمون در ارزیابی ریسک، اخذ مجوزهای قانونی و اطمینان از سلامت مصرف‌کنندگان اهمیت ویژه‌ای دارند.

واژگان کلیدی: تب‌ زایی در خرگوش، مواد تب‌ زا، اندوتوکسین، فرآورده‌های تزریقی، تجهیزات پزشکی، کنترل کیفیت، ارزیابی ایمنی زیستی، افزایش دمای بدن، محصولات استریل، ارزیابی ریسک

آزمون های مشابه

تصویر خلاصه آزمون

خلاصه-تست-تب-زایی-در-خرگوش-فارماکوپه-آمریکا

⚠️ الزامات قانونی

سازمان غذا و داروی ایران برای اخذ پروانه ساخت و کد IRC تجهیزات پزشکی تماس‌دار با جریان خون، بافت داخلی، استخوان یا عاج دندان، ارائه گزارش معتبر آزمون تب‌زایی در خرگوش را الزامی می‌داند. این گزارش باید توسط آزمایشگاه همکار معتمد (دارای ISO 17025 و رعایت اصول GLP) و بر اساس روش مرجع USP 151 تهیه شود. استفاده از گونه نادرست، تعداد ناکافی حیوانات یا شرایط غیراستاندارد، باعث رد گزارش می‌گردد.

تست تب‌زایی در خرگوش – روش USP 

در آزمون تب‌زایی در خرگوش USP، عصاره محصول (تهیه شده با سالین ۰/۹ درصد مطابق با ISO 10993-12) از طریق تزریق وریدی به خرگوش‌های سالم وارد می‌شود. پیش از تزریق، دمای پایه حیوانات اندازه‌گیری می‌گردد و سپس دما در فواصل نیم‌ساعته تا سه ساعت پس از تزریق ثبت می‌شود. هرگونه افزایش دمای نیم درجه سانتی‌گراد یا بیشتر نسبت به دمای پایه، نشانه پتانسیل تب‌زایی محسوب می‌شود. آزمون مطابق با استانداردهای USP 151 (فارماکوپه آمریکا) و ISO 10993-11 انجام می‌شود.

USP 151: استاندارد مرجع اصلی برای انجام آزمون تب‌زایی در خرگوش که جزئیات کامل روش آزمون شامل تعداد حیوانات، نحوه تزریق، دمای پایه، فواصل اندازه‌گیری و معیارهای پذیرش را مشخص می‌کند.

ISO 10993-11: استاندارد چارچوب اصلی برای ارزیابی سمیت سیستمیک و تب‌زایی تجهیزات پزشکی که تعیین می‌کند چه زمانی و چرا باید این آزمون انجام شود.

ISO 10993-12: استاندارد مرجع برای تهیه عصاره مواد که در آزمون تب‌زایی فقط از حلال سالین ۰/۹ درصد استفاده می‌شود.

آزمون تب‌ زایی در خرگوش الزامی است:

  • کاتترهای عروقی، استنت‌های عروقی، دریچه‌های مصنوعی قلب
  • ست‌های دیالیز، ست‌های انفوزیون و تزریق
  • ایمپلنت‌های دندانی، پیچ‌های ارتوپدی، سیمان استخوانی
  • ایمپلنت‌های بلندمدت (بیشتر از ۳۰ روز) در بافت نرم
  • داروهای تزریقی، محلول‌های انفوزیون، واکسن‌های تزریقی
  • مواد قابل جذب (تجزیه‌پذیر)
  • مواد جدید با پتانسیل تب‌زایی ناشناخته

آزمون تب‌ زایی در خرگوش الزامی نیست:

  • تماس سطحی با پوست سالم (چسب زخم، بانداژ، گاز استریل، دستکش)
  • تماس محدود با غشای مخاطی (کمتر از ۲۴ ساعت)
  • تماس کوتاه‌مدت با پوست (تیغ جراحی، سوزن بخیه)
  • محصولات آرایشی، داروهای خوراکی
  • تجهیزات پزشکی که با بدن تماس ندارند

تب‌زایی: توانایی یک محصول برای ایجاد تب یعنی افزایش دمای بدن

اندوتوکسین: ماده موجود در دیواره باکتری‌های گرم منفی که قوی‌ترین عامل تب‌زای شناخته شده است

دمای پایه: دمای طبیعی بدن خرگوش که درست پیش از تزریق اندازه‌گیری می‌شود. حداکثر قابل قبول ۳۹/۸ درجه سانتی‌گراد است

افزایش دما: اختلاف بین دمای پس از تزریق و دمای پایه. کاهش دما معادل افزایش صفر در نظر گرفته می‌شود

آستانه تشخیص تب: حداقل افزایش دمایی که به عنوان واکنش تب‌زا شناسایی می‌شود و برابر ۰/۵ درجه سانتی‌گراد است

مجموع افزایش دما: مجموع بیشترین افزایش دمای هر خرگوش در یک گروه

دوره تطابق: مدتی که حیوانات پیش از شروع آزمون (حداقل ۷ روز) در شرایط مشابه آزمون اصلی نگهداری می‌شوند تا به محیط عادت کنند

  • استاندارد مرجع: USP 151 و ISO 10993-11
  • نام روش: آزمون تب‌زایی در خرگوش
  • گونه حیوانی: خرگوش سفید نیوزیلندی (ماده، نخست‌زا، غیرباردار)
  • وزن اولیه: حداقل ۲/۰ کیلوگرم
  • تعداد حیوانات در مرحله اول: ۳ خرگوش
  • تعداد حیوانات در مرحله دوم: ۵ خرگوش دیگر
  • دمای پایه قابل قبول: حداکثر ۳۹/۸ درجه سانتی‌گراد با اختلاف گروهی حداکثر ۱ درجه
  • روش تزریق: داخل وریدی از طریق ورید حاشیه گوش
  • حجم تزریق: ۱۰ میلی‌لیتر به ازای هر کیلوگرم وزن بدن
  • دفعات اندازه‌گیری دما: هر ۳۰ دقیقه
  • آستانه تشخیص تب: ۰/۵ درجه سانتی‌گراد
  • نوع گزارش: فقط به زبان انگلیسی
  • حلال استخراج: سالین ۰/۹ درصد

عصاره ماده که بر اساس استاندارد ISO 10993-12 و با حلال سالین ۰/۹ درصد تهیه شده، از طریق ورید حاشیه گوش به خرگوش‌های سالم و بالغ تزریق می‌شود. دمای پایه هر خرگوش پیش از تزریق اندازه‌گیری شده و سپس دما در فواصل ۳۰ دقیقه تا ۳ ساعت پس از تزریق ثبت می‌گردد. هرگونه افزایش دما به اندازه ۰/۵ درجه سانتی‌گراد یا بیشتر نسبت به دمای پایه، واکنش تب‌زا محسوب می‌شود. کاهش دما، افزایش صفر در نظر گرفته می‌شود.

آزمون در دو مرحله انجام می‌شود: مرحله اول با ۳ خرگوش و در صورت مشاهده تب، مرحله دوم با ۵ خرگوش دیگر ادامه می‌یابد. در مرحله دوم، مجموع افزایش دماهای ۸ خرگوش محاسبه می‌شود. محصول زمانی فاقد تب‌زایی محسوب می‌گردد که شرایط تعیین شده در معیارهای پذیرش برقرار باشد.

تجهیزات اصلی: دماسنج دقیق، قفس انفرادی، حمام آب گرم، سرنگ و سوزن استریل، دستگاه تثبیت کننده، تایمر، سیستم ثبت داده، یخچال، هود شیمیایی

مواد مصرفی: خرگوش سفید نیوزیلندی، ماده ضدعفونی‌کننده، سرم فیزیولوژی استریل، ظروف استریل، دستکش و گاز استریل، خوراک و آب استریل

تهیه عصاره: ابتدا سطح تماس ماده یا تجهیزات پزشکی محاسبه می‌شود. از سالین ۰/۹ درصد به عنوان حلال استخراج استفاده می‌گردد. نسبت سطح به حجم حلال بر اساس ISO 10993-12 تعیین می‌شود. نمونه در حلال قرار گرفته و در دمای ۳۷ تا ۳۹ درجه سانتی‌گراد به مدت ۷۲ ساعت انکوبه می‌شود. عصاره باید بلافاصله استفاده شود یا حداکثر ۲۴ ساعت در یخچال نگهداری گردد. پیش از تزریق، عصاره به دمای ۳۷ تا ۳۹ درجه سانتی‌گراد می‌رسد.

دوره تطابق و آماده‌سازی: حیوانات به مدت حداقل ۷ روز در شرایط استاندارد (دمای ۱۸ تا ۲۲ درجه سانتی‌گراد، رطوبت ۴۰ تا ۶۰ درصد) تطابق داده می‌شوند. ۱۲ تا ۲۴ ساعت پیش از آزمون، غذای حیوانات قطع می‌شود اما آب در دسترس است.

اندازه‌گیری دمای پایه و حذف: در روز آزمون، دمای پایه هر خرگوش دو بار با فاصله ۳۰ دقیقه اندازه‌گیری می‌شود. دومین اندازه‌گیری حداکثر ۳۰ دقیقه پیش از تزریق ثبت می‌گردد. خرگوش‌هایی با دمای پایه بالای ۳۹/۸ درجه سانتی‌گراد حذف می‌شوند.

تزریق عصاره: عصاره گرم شده تا دمای ۳۷ تا ۳۹ درجه سانتی‌گراد از طریق ورید حاشیه گوش تزریق می‌شود. حجم تزریق بر اساس وزن بدن است و تزریق حداکثر طی ۱۰ دقیقه انجام می‌شود.

ثبت دما و محاسبه افزایش: پس از تزریق، دمای هر خرگوش در فواصل ۳۰ دقیقه به مدت ۱ تا ۳ ساعت ثبت می‌شود. بیشترین افزایش دما نسبت به دمای پایه محاسبه می‌گردد (کاهش دما به عنوان افزایش صفر در نظر گرفته می‌شود).

مرحله اول (۳ خرگوش): اگر هیچ خرگوشی افزایش دمای ۰/۵ درجه سانتی‌گراد یا بیشتر نداشته باشد، محصول فاقد تب‌زایی محسوب شده و آزمون پایان می‌یابد.

مرحله دوم (در صورت مشاهده تب در مرحله اول): آزمون با ۵ خرگوش دیگر ادامه می‌یابد (جمعاً ۸ خرگوش). محصول فاقد تب‌زایی محسوب می‌شود اگر مجموع افزایش دمای همه خرگوش‌ها از حد مجاز تعیین شده در استاندارد بیشتر نباشد و شرایط پذیرش برقرار گردد.

شرط مقدار
حداکثر تعداد خرگوش‌های با افزایش دمای ≥0/5 درجه 3 خرگوش از 8 خرگوش
مجموع افزایش دماهای 8 خرگوش ≤ 3/3 درجه سانتی‌گراد

در غیر این صورت، محصول دارای پتانسیل تب‌زایی محسوب می‌شود.

غربالگری اولیه: 

پیش از آزمون تب‌زایی در خرگوش، توصیه می‌شود آزمون اندوتوکسین باکتریایی (LAL) بر اساس USP 85 یا ISO 10993-20 انجام شود. این آزمون آلودگی ناشی از باکتری‌های گرم منفی را با حساسیت بالا شناسایی می‌کند اما قادر به تشخیص تب‌زایی ناشی از خود ماده نیست. برای مواد جدید با پتانسیل ناشناخته، آزمون خرگوش ضروری است. همچنین انجام آزمون سمیت سلولی توصیه می‌شود.

پیش‌بینی رفتار در بدن: 

نتایج آزمون تب‌زایی در خرگوش، پیش‌بینی قابل اعتمادی برای واکنش انسان ارائه می‌دهد. اگر محصول فاقد تب‌زایی تشخیص داده شود، احتمال ایجاد تب در بیماران بسیار پایین است. در صورت وجود پتانسیل تب‌زایی، محصول نمی‌تواند وارد فاز بالینی شود. این آزمون جامع‌تر از روش‌های برون‌تنی مانند LAL است.

الزامات قانونی سازمان غذا و دارو: 

سازمان غذا و داروی ایران برای صدور پروانه ساخت و کد IRC تجهیزات پزشکی تماس‌دار با خون، بافت داخلی، استخوان و عاج دندان، ارائه گزارش معتبر آزمون تب‌زایی را الزامی می‌کند. روش مرجع USP 151 است. گزارش باید توسط آزمایشگاه همکار معتمد (دارای ایزو ۱۷۰۲۵ و مطابق با اصول GLP) صادر شود. استفاده از گونه حیوانی نامناسب، تعداد ناکافی حیوانات یا شرایط غیراستاندارد باعث رد گزارش می‌گردد.

تفاوت با آزمون اندوتوکسین باکتریایی (LAL): آزمون LAL یک روش برون‌تنی است که فقط اندوتوکسین (سم باکتری‌های گرم منفی) را تشخیص می‌دهد، در حالی که آزمون تب‌زایی خرگوش یک روش درون‌تنی است که همه انواع تب‌زاها را شناسایی می‌کند. آزمون LAL سریع‌تر و ارزان‌تر است، اما برای مواد جدید با پتانسیل ناشناخته کافی نیست.

تفاوت با آزمون فعال‌سازی مونوسیت (MAT): MAT یک روش برون‌تنی جایگزین بر پایه سلول‌های انسانی است که در اروپا جایگزین آزمون خرگوش شده است. MAT می‌تواند تب‌زایی ناشی از ماده را تشخیص دهد، اما برای مواد جدید با پتانسیل ناشناخته، استاندارد ISO 10993-11 همچنان آزمون خرگوش را توصیه می‌کند.

تفاوت با آزمون سمیت سیستمیک: هر دو در یک استاندارد قرار دارند اما هدف متفاوت است. سمیت سیستمیک به اثرات سمی عمومی بر ارگان‌های مختلف بدن می‌پردازد، در حالی که تب‌زایی فقط به افزایش دمای بدن (تب) محدود می‌شود.

  • شناسنامه گزارش: عنوان، شماره شناسایی، تاریخ تهیه، نام و مهر آزمایشگاه
  • اطلاعات درخواست‌کننده: نام شرکت، آدرس، شماره ثبت، شماره سفارش
  • اطلاعات نمونه: نام محصول، شماره سریال یا لات، تاریخ تولید، شرح ظاهری، روش استریلیزاسیون
  • استاندارد مرجع: USP 151، ISO 10993-11، ISO 10993-12
  • شرح روش: گونه و تعداد حیوانات (مرحله اول و دوم)، وزن و جنسیت، روش و حجم تزریق، دفعات و مدت اندازه‌گیری دما
  • شرایط نگهداری حیوانات: دما، رطوبت، چرخه روشنایی، نوع قفس، دوره تطابق، شرایط ناشتایی
  • نتایج دمایی: دمای پایه هر خرگوش، دمای ثبت شده در فواصل زمانی، بیشترین افزایش دما برای هر خرگوش، مجموع افزایش دماها
  • نتیجه‌گیری نهایی: قابل قبول (فاقد تب‌زایی) یا غیرقابل قبول (دارای پتانسیل تب‌زایی)
  • امضا و مهر: امضای مجری آزمایش، ناظر فنی، مدیر آزمایشگاه
  • زمان تحویل گزارش: حداکثر ۲ تا ۴ هفته پس از انجام آزمون

آیا آزمون تب‌ زایی خرگوش برای تمام تجهیزات پزشکی اجباری است؟
خیر، فقط برای تجهیزات در تماس با جریان خون، بافت‌های داخلی، استخوان یا عاج دندان و محصولات تزریقی اجباری است. محصولات تماس سطحی با پوست نیاز ندارند.

تفاوت آزمون تب‌ زایی خرگوش با LAL چیست؟
LAL فقط اندوتوکسین باکتریایی را تشخیص می‌دهد و سریع و ارزان است اما جامع نیست. آزمون خرگوش همه تب‌زاها از جمله تب‌زایی ناشی از خود ماده را شناسایی می‌کند. برای مواد جدید، آزمون خرگوش ضروری است.

آیا در تست تب‌ زایی در خرگوش می‌توان از خرگوش‌ها مجدداً استفاده کرد؟
بله، با محدودیت. هر خرگوش حداکثر هر ۴۸ ساعت یک بار قابل استفاده است. در صورت افزایش دمای قابل توجه، حداقل ۲ هفته نباید استفاده شود.

مدت زمان انجام تست تب‌ زایی در خرگوش و دریافت گزارش؟
کل فرآیند شامل دوره تطابق (حداقل یک هفته)، انجام آزمون (یک روز) و تهیه گزارش حدود ۲ تا ۴ هفته زمان می‌برد.

آیا سازمان غذا و داروی ایران گزارش تست تب‌ زایی در خرگوش را می‌پذیرد؟
بله، سازمان غذا و داروی ایران گزارش بر اساس USP 151 و ISO 10993-11 را برای محصولات تزریقی و تجهیزات تماس‌دار با خون می‌پذیرد.

حداقل تعداد حیوانات در تست تب‌ زایی در خرگوش چقدر است؟
مرحله اول ۳ خرگوش. در صورت عدم مشاهده تب، همین تعداد کافی است. در غیر این صورت ۵ خرگوش دیگر (جمعاً ۸) نیاز است.

آیا در تست تب‌ زایی در خرگوش می‌توان به جای خرگوش از MAT استفاده کرد؟
در اروپا از سال ۲۰۲۶ جایگزین شده، اما برای آمریکا و ایران آزمون خرگوش روش مرجع است. استاندارد ISO 10993-11 برای مواد جدید، آزمون خرگوش را توصیه می‌کند.

شرایط نگهداری حیوانات قبل از تست تب‌ زایی در خرگوش؟
حداقل ۷ روز در شرایط استاندارد (دما و رطوبت مناسب) تطابق داده می‌شوند. ۱۲ تا ۲۴ ساعت قبل از آزمون، غذا قطع اما آب در دسترس است.

اگر محصول در مرحله دوم رد شود، چه باید کرد؟
محصول پتانسیل تب‌زایی دارد. باید فرآیند تولید را اصلاح کنید و سپس آزمون را از ابتدا تکرار کنید.

هزینه تست تب‌ زایی در خرگوش چقدر است؟
به عواملی مانند تعداد حیوانات، دوره تطابق و نیاز به آزمون‌های تکمیلی بستگی دارد. برای استعلام با واحد پشتیبانی فنی تماس بگیرید.

برای مشاوره رایگان و هماهنگی ارسال نمونه، با کارشناسان ما تماس بگیرید.

 پیام‌رسان بله: 989900100182+

 تماس تلفنی: 982191010809+

  • تست تبزایی در خرگوش
  • تست تب زایی در خرگوش
  • تست تب زایی در خرگوش
  • تست تب زایی فارماکوپه آمریکا