آزمون سمیت مزمن – تزریقی

 

الزام دریافت تأییدیه برای تجهیزات پزشکی، مواد اولیه، محصولات آرایشی و دارویی

خلاصه آزمون

زمینه و هدف: آزمون سمیت مزمن تزریقی یکی از مهم‌ترین مطالعات ارزیابی ایمنی زیستی برای مواد، داروها و تجهیزات پزشکی است که در تماس طولانی‌مدت با بدن قرار می‌گیرند یا فرآورده‌های حاصل از آن‌ها به‌صورت سیستمیک وارد گردش خون می‌شود. مطابق الزامات OECD 452 و استاندارد ISO 10993-11، این آزمون با هدف شناسایی اثرات سمی تجمعی، تعیین اندام‌های هدف، بررسی تغییرات پاتولوژیک مزمن و ارزیابی پیامدهای ناشی از مواجهه طولانی‌مدت انجام می‌شود. نتایج این مطالعه نقش مهمی در تعیین حدود ایمن مصرف و ارزیابی ریسک زیستی محصولات پزشکی و دارویی دارند.

روش انجام: در تست سمیت سیستمیک مزمن تزریقی، حیوانات آزمایشگاهی مناسب (معمولاً موش صحرایی) به گروه کنترل و چند گروه دریافت‌کننده دوزهای مختلف تقسیم می‌شوند. ماده آزمون یا عصاره استخراجی محصول پزشکی از طریق مسیر تزریقی مناسب (مانند وریدی، زیرجلدی یا داخل‌صفاقی) به‌صورت مکرر و در بازه زمانی طولانی، معمولاً حداقل 12 ماه و در بسیاری از موارد تا 24 ماه، تجویز می‌شود. طی دوره مطالعه، حیوانات از نظر بقا، علائم بالینی، تغییرات رفتاری، وزن بدن، مصرف غذا و آب و وضعیت عمومی سلامت به‌طور منظم پایش می‌شوند. همچنین در فواصل تعیین‌شده نمونه‌های خون و ادرار برای انجام ارزیابی‌های هماتولوژی، بیوشیمی سرم و عملکرد اندام‌ها جمع‌آوری می‌گردد. در پایان مطالعه یا در صورت مرگ زودرس، کالبدگشایی کامل انجام شده و اندام‌های اصلی شامل کبد، کلیه، قلب، ریه، طحال، مغز و سایر بافت‌های هدف برای بررسی‌های ماکروسکوپی و هیستوپاتولوژیک مورد ارزیابی قرار می‌گیرند.

یافته‌ها و طبقه‌بندی: نتایج تست سمیت سیستمیک مزمن تزریقی امکان شناسایی اثرات سمی وابسته به دوز و زمان را فراهم می‌کند. یافته‌ها ممکن است شامل تغییرات وزن بدن، اختلالات خونی و بیوشیمیایی، آسیب عملکردی اندام‌ها، تغییرات بافت‌شناسی و بروز ضایعات مزمن باشد. بر اساس شدت و گستره این تغییرات، اثرات مشاهده‌شده به‌عنوان غیرسمی، خفیف، متوسط یا شدید طبقه‌بندی می‌شوند. همچنین داده‌های حاصل برای تعیین NOAEL (No Observed Adverse Effect Level) و در صورت امکان LOAEL (Lowest Observed Adverse Effect Level) مورد استفاده قرار می‌گیرند. این شاخص‌ها مبنای مهمی برای ارزیابی ریسک و تعیین حاشیه ایمنی محصول محسوب می‌شوند.

نتیجه‌گیری: آزمون سمیت مزمن تزریقی یکی از جامع‌ترین روش‌های ارزیابی ایمنی سیستمیک بلندمدت است که توانایی شناسایی اثرات تجمعی و تأخیری مواد را فراهم می‌کند. اجرای این مطالعه مطابق الزامات OECD 452 و ISO 10993-11 اطلاعات ارزشمندی درباره اندام‌های هدف، رابطه دوز-پاسخ و حدود ایمن مواجهه ارائه می‌دهد و بخش مهمی از مستندات مورد نیاز برای ارزیابی زیست‌سازگاری، مدیریت ریسک و اخذ مجوزهای قانونی محصولات پزشکی و دارویی را تشکیل می‌دهد.

واژگان کلیدی: سمیت مزمن تزریقی، OECD 452، ISO 10993-11، ارزیابی سمیت سیستمیک، زیست‌سازگاری، هیستوپاتولوژی، NOAEL، LOAEL، تجهیزات پزشکی، مطالعات بلندمدت سمیت.

آزمون های مشابه

تصویر خلاصه آزمون

تست-سمیت-مزمن-تزریقی

⚠️ الزامات قانونی

این آزمون برای اخذ پروانه ساخت تجهیزات پزشکی، کد IRC، تاییدیه سازمان غذا و دارو و ورود به بازار ایران و بازارهای بین‌المللی ضروری است. هرگونه وسیله پزشکی که با جریان خون یا بافت‌های داخلی تماس مستقیم داشته باشد و مدت ماندگاری آن بیش از 90 روز (دائمی) باشد (مانند ایمپلنت‌های دائمی، استنت‌های دارویی طولانی مدت، دریچه‌های مصنوعی قلب، ضربان‌سازها، پروتزهای مفصلی دائمی) و همچنین مواد شیمیایی، داروها و محصولات آرایشی تزریقی با مصرف بسیار طولانی مدت نیاز به ارائه این آزمون دارد.

هدف آزمون سمیت مزمن تزریقی (۱۲ ماهه)، ارزیابی اثرات سمی طولانی‌مدت و تجمعی ناشی از تزریق مکرر و روزانه ماده آزمون (عصاره تجهیزات پزشکی یا ماده شیمیایی/دارویی) از طریق مسیرهای داخل وریدی، داخل صفاقی، داخل عضلانی یا زیرجلدی به مدت ۱۲ ماه می‌باشد. این آزمون مشخص می‌کند که آیا ماده می‌تواند باعث آسیب به اندام‌های داخلی (کبد، کلیه، قلب، ریه، مغز و …)، تومورهای بدخیم یا خوش خیم (سرطان‌زایی)، اختلالات خونی و بیوشیمیایی، تغییرات هورمونی (مانند اختلالات تیروئید) و تجمع سمیت در بافت‌ها شود. هدف نهایی، تعیین دوز بدون اثر سوء (NOAEL)، شناسایی اندام هدف و تعیین حاشیه ایمنی برای مواجهه مزمن انسانی، جهت اخذ تأییدیه سازمان غذا و دارو برای محصولات دائمی (مانند ایمپلنت‌های ارتوپدی، استنت‌های عروقی، ضربان‌سازها و داروهای تزریقی با مصرف بیش از ۱۲ ماه) می‌باشد.

ISO 10993-11: این استاندارد مرجع اصلی برای انجام آزمون سمیت سیستمیک با مواجهه مکرر به روش تزریقی در تجهیزات پزشکی می‌باشد. در این استاندارد، روش‌های تزریقی شامل داخل وریدی (IV)، داخل صفاقی (IP)، داخل عضلانی (IM) و زیرجلدی (SC) برای ارزیابی اثرات سمی ناشی از مواجهه مکرر (تحت حاد ۱۴ تا ۲۸ روز، تحت مزمن ۹۰ روز و مزمن ۱۲ ماه) تعریف و تشریح شده است. مدت زمان آزمون برای حالت مزمن معمولاً ۱۲ ماه می‌باشد.

OECD TG 452: این دستورالعمل مرجع برای ارزیابی سمیت مزمن در مواد شیمیایی، محصولات آرایشی و دارویی تدوین شده است. اگرچه این دستورالعمل عمدتاً بر مسیر خوراکی تمرکز دارد، اما در مقدمه خود به صراحت سه مسیر اصلی خوراکی، جلدی و استنشاقی را معرفی می‌کند. برای مسیر تزریقی، این استاندارد روش خاصی تعریف نکرده و طراحی چنین مطالعاتی نیازمند بررسی مورد به مورد می‌باشد. با این حال، اصول و پارامترهای مطالعه (مدت درمان، پارامترهای بالینی، آسیب‌شناسی کامل) می‌تواند مبنای طراحی مطالعات تزریقی قرار گیرد.

مواد و تجهیزات نیازمند تست سمیت مزمن تزریقی:

  • ایمپلنت‌های ارتوپدی دائمی مانند مفصل مصنوعی، پیچ و پلاک دائمی
  • استنت‌های عروقی دائمی
  • دریچه‌های مصنوعی قلب
  • ضربان‌سازها و الکترودهای قلبی
  • ایمپلنت‌های دندانی دائمی
  • پروتزهای عروقی دائمی
  • پورت‌های تزریق دائمی
  • مواد قابل جذب با ماندگاری بیش از ۹۰ روز
  • کاتترهای مرکزی دائمی
  • داروهای تزریقی با مصرف بسیار طولانی مدت (بیش از ۱۲ ماه)

مواد و تجهیزات غیرنیازمند تست سمیت مزمن تزریقی:

  • تجهیزات با تماس کوتاه مدت (کمتر از ۳۰ روز) که آزمون تحت حاد برای آنها کافی است
  • تجهیزات با تماس متوسط (۳۰ تا ۹۰ روز) که آزمون تحت مزمن برای آنها کافی است
  • کاتترهای کوتاه مدت
  • سوزن‌های یکبار مصرف

سمیت مزمن: اثرات سوء سیستمیک ناشی از مواجهه مکرر با ماده آزمون در مدت زمان ۱۲ ماه یا بیشتر که معادل بیشتر از ۱۰ درصد طول عمر جوندگان است.

مواجهه مزمن تزریقی: تزریق روزانه یا مستمر ماده آزمون از طریق مسیرهای داخل وریدی، داخل صفاقی، داخل عضلانی یا زیرجلدی در طول دوره مطالعه.

NOAEL: بالاترین دوز ماده آزمون که هیچ اثر سوء قابل تشخیصی ایجاد نمی‌کند.

سمیت تجمعی: اثرات سوء ناشی از دوزهای مکرر که به دلیل افزایش غلظت ماده آزمون یا متابولیت‌های آن در بافت‌های حساس ایجاد می‌شود.

اندام هدف: عضوی که در اثر مواجهه مزمن، اولین و شدیدترین علائم سمیت را نشان می‌دهد.

استاندارد مرجع: ISO 10993-11 (برای تجهیزات پزشکی) و OECD TG 452 (برای مواد شیمیایی، آرایشی و دارویی – به عنوان مبنا)

مدت زمان آزمون: 12 ماه (معمولاً) – در صورت توجیه علمی می‌تواند 6 ماه یا 18 ماه نیز باشد

تعداد حیوانات: حداقل 20 عدد در هر گروه (10 نر و 10 ماده)

نوع حیوان: رت (ترجیحاً Sprague-Dawley یا Wistar) – گاهی موش (Mouse)

سن حیوان در شروع آزمون: حداکثر 8 هفته (برای جوندگان)

مسیرهای تزریق مجاز: داخل وریدی (IV)، داخل صفاقی (IP)، داخل عضلانی (IM)، زیرجلدی (SC)

حجم تزریق: حداکثر 1 تا 5 میلی‌لیتر به ازای هر کیلوگرم وزن بدن

شرایط نمونه: استریل (برای تجهیزات پزشکی)، pH بین 5/5 تا 5/8، اسمولالیته 280 تا 320 میلی‌اسمول بر کیلوگرم

تعداد گروه‌های دوز: حداقل 3 دوز مختلف به علاوه گروه کنترل

دفعات تجویز: روزانه، ترجیحاً 7 روز در هفته

گزارش دهی: گزارش نهایی فقط به زبان انگلیسی ظرف 90 تا 120 روز کاری پس از پایان دوره مواجهه (با احتساب زمان آنالیزها) آماده می‌شود. گواهی ISO 17025 به همراه گزارش صادر می‌گردد.

در این آزمون، عصاره یا قطعه نمونه به صورت روزانه و به مدت ۱۲ ماه از طریق یکی از مسیرهای تزریقی (داخل وریدی، داخل صفاقی، داخل عضلانی یا زیرجلدی) به حیوانات تزریق می‌شود. حیوانات در حداقل ۳ گروه دوز تقسیم می‌شوند تا رابطه دوز-پاسخ مشخص شود. در طول مطالعه، وزن ماهانه، مصرف غذا و آب و علائم بالینی روزانه (پوست، خز، چشم، تنفس، گردش خون، سیستم عصبی، رفتار) ثبت می‌شود. افتالموسکوپی (قبل و بعد)، هماتولوژی و بیوشیمی (در میانه و پایان) و آنالیز ادرار انجام می‌شود. اندازه‌گیری هورمون‌های تیروئید (T4, T3, TSH) و پروفایل لیپیدی (کلسترول، LDL، HDL) توصیه می‌شود. در پایان، حیوانات آسان‌کشی شده و کالبدگشایی کامل با توزین اندام‌های اصلی (کبد، کلیه، قلب، طحال، غدد فوق کلیوی، تیروئید، بیضه/تخمدان، مغز) و آسیب‌شناسی بافتی (هیستوپاتولوژی) تمام ۴۰ تا ۵۰ بافت انجام می‌شود. هدف اصلی، تشخیص تغییرات پاتولوژیک، تعیین اندام هدف، ارزیابی سمیت تجمعی، تشخیص تومورها و محاسبه NOAEL برای ایمنی مواجهه مزمن انسانی است.

تجهیزات اصلی: هموآنالایزر خودکار، بیوشیمی آنالایزر، آنالایزر ادرار، ترازوی دیجیتال، سانتریفیوژ یخچال‌دار، هود لامینار، انکوباتور، بافت پروسسور، پارافین امبدینگ، میکروتوم، میکروسکوپ نوری، فریزر، یخچال، سرنگ استریل، قفس SPF، افتالموسکوپ

مواد مصرفی: محیط کشت سلولی (در صورت نیاز)، سرم فیزیولوژی استریل، بافر PBS با pH مناسب، محیط کشت سلولی، معرف‌های بیوشیمی (آنزیم‌های کبدی، الکترولیت‌ها، چربی‌ها)، معرف‌های هماتولوژی (شمارش سلول‌های خونی، هموگلوبین، هماتوکریت، PT، PTT)، فرمالین بافر، الکل‌های درجه‌بندی شده، زایلن، پارافین، هماتوکسیلین و ائوزین، لام و لامل، لوله‌های خلأ دار (EDTA، هپارین)، لوله میکروسانتریفیوژ استریل، آب مقطر استریل، کیت‌های هورمون تیروئید (T4, T3, TSH)

برای تجهیزات پزشکی طبق ISO 10993-11 و ISO 10993-12: نمونه باید استریل باشد. در صورت عدم استریل بودن، فرآیند استریلیزاسیون با روش مناسب مانند گرمای مرطوب، اتیلن اکساید یا گاما انجام می‌شود. سطح pH عصاره نمونه باید بین ۵/۵ تا ۸/۵ تنظیم شود. اسمولالیته باید در محدوده ۲۸۰ تا ۳۲۰ میلی‌اسمول بر کیلوگرم باشد. حجم تزریق نهایی نباید از ۵ میلی‌لیتر به ازای هر کیلوگرم وزن بدن حیوان بیشتر شود. برای تهیه عصاره، نسبت سطح به حجم مایع استخراج باید ۶ سانتی‌متر مربع به ازای هر یک میلی‌لیتر برای نمونه‌های مسطح یا ۰/۱ گرم به ازای هر یک میلی‌لیتر برای نمونه‌های توده‌ای یا پودری رعایت شود. عصاره‌گیری در دمای ۳۷ درجه سانتی‌گراد به مدت ۷۲ ساعت انجام می‌شود.

برای مواد شیمیایی و آرایشی طبق OECD TG 452: ماده آزمون به صورت غلظ (neat) یا حل شده یا معلق شده در یک حامل مناسب مانند آب، روغن یا کربوکسی متیل سلولز تهیه می‌شود. حامل نباید خاصیت سمی داشته باشد یا خواص ماده آزمون را تغییر دهد.

انتخاب و نگهداری حیوانات: رت‌های سالم با وزن و سن یکسان (حداکثر ۸ هفته) در شرایط استاندارد (دمای ۲۲-۲۴ درجه، رطوبت ۴۰-۶۰٪، چرخه ۱۲ ساعت نور/تاریکی) نگهداری شده و دوره آداپتاسیون ۷-۱۴ روز قبل از آزمون. حیوانات به حداقل ۳ گروه دوز و یک گروه کنترل تقسیم می‌شوند (هر گروه حداقل ۲۰ حیوان شامل ۱۰ نر و ۱۰ ماده).

تعیین دوزها و تجویز: دوزها بر اساس نتایج مطالعه ۹۰ روزه (تحت مزمن) تعیین می‌شوند. نمونه استریل با pH و اسمولالیته مطلوب تهیه می‌گردد. مسیر تزریق (داخل وریدی، داخل صفاقی، داخل عضلانی یا زیرجلدی) مطابق با کاربرد بالینی واقعی انتخاب می‌شود. تزریق روزانه به حیوانات گروه آزمون و تزریق حلال استخراج (ماده شاهد) به گروه کنترل انجام می‌شود. حداکثر حجم تزریق ۵ میلی‌لیتر بر کیلوگرم وزن بدن است. دوز به صورت ماهانه بر اساس وزن بدن تنظیم می‌گردد.

ثبت علائم و مشاهدات: علائم بالینی (رفتار، پوست، خز، چشم، ترشحات، تنفس، گردش خون، سیستم عصبی) روزانه ثبت می‌شود. وزن بدن و مصرف غذا و آب به صورت ماهانه اندازه‌گیری می‌گردد. هرگونه مرگ و میر ثبت می‌شود. افتالموسکوپی در ابتدا و انتهای مطالعه انجام می‌شود.

خونگیری و آنالیزها: در ماه ۶ (میانه) و ماه ۱۲ (پایان): هماتولوژی (هموگلوبین، هماتوکریت، شمارش گلبول‌های قرمز و سفید، افتراق، پلاکت، PT، PTT) و بیوشیمی (آنزیم‌های کبدی، بیلیروبین، BUN، کراتینین، آلبومین، پروتئین کل، گلوکز، الکترولیت‌ها، چربی‌ها، هورمون‌ها) انجام می‌شود. آنالیز ادرار ۲۴ ساعته (pH، پروتئین، گلوکز، کتون، خون، بیلی روبین، یوبیلینوژن، نیتریت، لکوسیت، وزن مخصوص) نیز انجام می‌گردد.

کالبدگشایی و هیستوپاتولوژی: در پایان ماه ۱۲، حیوانات آسان‌کشی شده و کالبدگشایی کامل با خارج کردن اندام‌های اصلی (کبد، کلیه، قلب، ریه، طحال، مغز، غدد فوق کلیوی، تیروئید، بیضه/تخمدان، پروستات، رحم، پانکراس، غدد لنفاوی، مغز استخوان، عضله اسکلتی، پوست، اعصاب، چشم، مثانه) انجام می‌شود. اندام‌ها توزین شده، در فرمالین بافر ۱۰ درصد تثبیت، پارافین بلاک، برش ۳-۵ میکرومتر و رنگ‌آمیزی H&E می‌شوند. پاتولوژیست مجرب تغییرات دژنراتیو، التهابی، هیپرپلاستیک، متاپلاستیک یا نئوپلاستیک (تومور) را بررسی می‌کند.

درجه سمیت یافته‌های بالینی و پاتولوژیک
بدون سمیت عدم مشاهده هرگونه تغییر در وزن، رفتار، علائم بالینی، بیوشیمی، هماتولوژی و بافت‌شناسی در پایین‌ترین دوز
سمیت خفیف کاهش خفیف وزن (کمتر از 10 درصد)، تغییرات جزئی در یک یا دو پارامتر بیوشیمیایی در دوز میانی
سمیت متوسط کاهش وزن 10 تا 20 درصد، تغییرات قابل توجه در چند پارامتر بیوشیمی و هماتولوژی، هیستوپاتولوژی قابل توجه در یک یا دو عضو
سمیت شدید کاهش وزن بیش از 20 درصد، تغییرات شدید در اکثر پارامترها، هیستوپاتولوژی بارز در چند عضو، تومورهای بدخیم، مرگ و میر در دوز بالا

غربالگری اولیه سمیت:

پیش از آزمون اصلی ۱۲ ماهه، یک آزمون مقدماتی ۹۰ روزه (تحت مزمن) بر اساس ISO 10993-11 توصیه می‌شود تا محدوده دوز ایمن تعیین شده و از مرگ و میر جلوگیری گردد. این مرحله به تعریف اولیه NOAEL کمک می‌کند.

پیش‌بینی رفتار بیولوژیکی در بدن: 

اگر پس از ۱۲ ماه تزریق مکرر، هیچ سمیت سیستمیک یا تغییرات پاتولوژیک در دوز پایین دیده نشود، NOAEL محاسبه می‌شود. تومورهای بدخیم نشانه پتانسیل سرطان‌زایی و تغییرات هورمون‌های تیروئید نشانه اختلالات غدد درون‌ریز است. عدم سمیت در دوزهای بالا بیانگر ایمنی نسبی برای مصرف مزمن انسانی می‌باشد.

الزامات قانونی سازمان غذا و دارو: 

طبق دستورالعمل شماره ۵/۸۴، ارائه آزمون سمیت سیستمیک مزمن تزریقی برای تجهیزات پزشکی با تماس مستقیم با خون یا بافت داخلی و ماندگاری بیش از ۹۰ روز (دائمی) اجباری است. همچنین برای مواد شیمیایی و داروهای تزریقی با مصرف بیش از ۱۲ ماه، آزمون بر اساس OECD TG 452 (با طراحی موردی) الزامی می‌باشد. آزمون باید در آزمایشگاه ISO 17025 و با رعایت GLP انجام شود. گزارش نهایی فقط انگلیسی همراه با مستندات خام ارائه می‌گردد. عدم ارائه این آزمون منجر به رد پروانه ساخت یا کد IRC می‌شود.

تفاوت با سمیت تحت حاد تزریقی ۲۸ روزه: در سمیت تحت حاد، مدت مواجهه ۲۸ روز است، در حالی که در این آزمون ۱۲ ماه می‌باشد. آزمون مزمن اثرات بسیار طولانی مدت، تجمع سمیت در بافت‌ها و سرطان‌زایی را ارزیابی می‌کند.

تفاوت با سمیت تحت مزمن تزریقی ۹۰ روزه: در سمیت تحت مزمن، مدت مواجهه ۹۰ روز است، در حالی که در این آزمون ۱۲ ماه می‌باشد.

تفاوت با سمیت خوراکی مزمن (OECD TG 452): در مسیر خوراکی، ماده ابتدا از کبد عبور کرده و متابولیزه می‌شود (اثر عبور اول کبدی)، اما در مسیر تزریقی، ماده مستقیماً وارد جریان خون یا بافت می‌شود و کبد را دور می‌زند، بنابراین سمیت سیستمیک سریع‌تر و مستقیم‌تر رخ می‌دهد.

تفاوت بین ISO 10993-11 و OECD TG 452 برای روش تزریقی: استاندارد ISO 10993-11 به طور اختصاصی برای تجهیزات پزشکی طراحی شده و روش تزریقی را به طور کامل پوشش می‌دهد. OECD TG 452 عمدتاً برای مواد شیمیایی و آرایشی با مسیر خوراکی طراحی شده است و روش تزریقی در آن به طور خاص تعریف نشده و نیاز به طراحی مورد به مورد دارد.

  • شناسه گزارش: شماره یکتا، تاریخ صدور، استاندارد مرجع (ISO 10993-11 و/یا OECD TG 452)، شماره گواهی ISO 17025

  • آزمایشگاه و مشتری: نام و آدرس سنجش ساناژن، نام درخواست‌دهنده، مشخصات محصول، تاریخ شروع و پایان آزمون (۱۲ ماه)

  • روش آزمون: نوع حیوان، نژاد، تعداد، سن، مسیر تزریق (IV/IP/IM/SC)، دوزها (حداقل ۳ دوز)، حجم تزریق، دفعات، شرایط محیطی

  • آماده‌سازی نمونه: روش استخراج، حلال، pH، اسمولالیته، حجم تزریق، شرایط استریلیزاسیون

  • داده‌ها: وزن ماهانه، مصرف غذا و آب، جدول علائم بالینی روزانه

  • افتالموسکوپی: نتایج

  • هماتولوژی و بیوشیمی: نتایج کامل در ماه ۶ و ۱۲ (شامل T4, T3, TSH، کلسترول، LDL، HDL) همراه با محدوده نرمال

  • آنالیز ادرار: نتایج

  • وزن اندام‌ها: در کالبدگشایی

  • هیستوپاتولوژی: گزارش کامل ۴۰ تا ۵۰ بافت با تصاویر میکروسکوپی (۴۰X، ۱۰۰X، ۴۰۰X)

  • تومورها: تشخیص نوع، اندازه، تعداد، درجه بدخیمی

  • نتیجه‌گیری: تعیین NOAEL، درجه سمیت، اندام هدف

  • امضاها: مسئول فنی، پاتولوژیست مجرب، تاریخ صدور، اعتبار گزارش (معمولاً ۲ سال)

آیا می‌توانم نتایج تست سمیت سیستمیک مزمن تزریقی را برای اخذ پروانه ساخت ایمپلنت دائمی ارتوپدی استفاده کنم؟
بله، این آزمون بر اساس ISO 10993-11 در آزمایشگاه ISO 17025 انجام شده و برای اخذ پروانه ساخت، کد IRC و تأییدیه سازمان غذا و دارو برای ایمپلنت‌های دائمی ارتوپدی با تماس تزریقی بیش از ۹۰ روز معتبر است.

آیا OECD TG 452 برای تست سمیت سیستمیک مزمن تزریقی معتبر است؟
OECD TG 452 عمدتاً بر مسیر خوراکی تمرکز دارد و روش خاصی برای تزریقی تعریف نکرده است. اما اصول و پارامترهای آن می‌تواند به عنوان مبنا و راهنما برای طراحی مطالعات تزریقی مزمن مواد شیمیایی، آرایشی و دارویی استفاده شود. پروتکل باید به صورت مورد به مورد و با مشورت کارشناسان طراحی گردد.

چه مدت طول می‌کشد تا گزارش نهایی تست سمیت سیستمیک مزمن تزریقی آماده شود؟
۹۰ تا ۱۲۰ روز کاری پس از پایان دوره ۱۲ ماهه مواجهه. شامل ۱۲ ماه تجویز روزانه، ۱۴ تا ۲۸ روز پیگیری (در صورت وجود)، و ۳۰ تا ۴۵ روز آنالیز و گزارش. کل زمان از شروع تا تحویل حدود ۱۵ ماه است.

آیا می‌توانم به جای حیوان از روش‌های جایگزین استفاده کنم؟
خیر، هیچ روش جایگزین تأیید شده‌ای برای سمیت مزمن تزریقی ۱۲ ماهه وجود ندارد. روش‌های سلولی قادر به شبیه‌سازی اثرات مزمن، تجمع سمیت، سرطان‌زایی و اثرات بر طول عمر نیستند. انجام آزمون حیوانی الزامی است.

در تست سمیت سیستمیک مزمن تزریقی حداقل تعداد حیوانات در هر گروه چقدر است؟
حداقل ۲۰ حیوان (۱۰ نر + ۱۰ ماده) در هر گروه دوز برای تحلیل آماری، جبران مرگ طبیعی (۱۰ تا ۲۰ درصد)، ارزیابی تفاوت‌های جنسی و هیستوپاتولوژی کامل (۴۰-۵۰ بافت). مجموعاً با ۳ دوز و کنترل، حداقل ۸۰ حیوان نیاز است.

آیا نتایج تست سمیت سیستمیک مزمن تزریقی برای تجهیزات مشابه قابل استناد است؟
خیر، فقط برای همان محصول با همان فرمولاسیون، فرآیند تولید و روش استریلیزاسیون. تغییر در مواد اولیه، رنگ، حلال، غلظت، اندازه، روش استریلیزاسیون یا بسته‌بندی نیاز به تکرار دارد.

در چه مواردی تست سمیت مزمن تزریقی مردود اعلام می‌شود؟
مرگ و میر بیش از ۱۰ درصد در دوز پایین، کاهش وزن بیش از ۲۰ درصد، ALT یا AST بیش از ۳ برابر نرمال، کراتینین بیش از ۱/۵ برابر، کاهش پلاکت بیش از ۵۰ درصد، نکروز کبدی گسترده، فیبروز کلیوی، سیروز، کارسینوم، سارکوم، متاستاز، آتروفی شدید تیروئید یا بیضه.

آیا امکان اعتراض به نتایج تست سمیت سیستمیک مزمن تزریقی وجود دارد؟
بله، تا ۳۰ روز پس از گزارش با اعتراض کتبی مستند. در صورت تأیید، اصلاحیه رایگان. در غیر این صورت تکرار با ۵۰ درصد تخفیف.

آیا تست سمیت سیستمیک مزمن تزریقی برای داروهای تزریقی با مصرف بسیار طولانی مدت الزامی است؟
بله، برای داروهای تزریقی با مصرف بیش از ۱۲ ماه، آزمون سمیت مزمن تزریقی الزامی است. معمولاً استانداردهای دارویی (USP، فارماکوپه اروپا) و OECD TG 452 (طراحی موردی) مرجع هستند. ISO 10993-11 نیز به عنوان مرجع مکمل قابل قبول است.

هزینه تست سمیت مزمن تزریقی چگونه محاسبه می‌شود؟
بر اساس نوع حیوان، تعداد گروه‌های دوز (حداقل ۳ دوز + کنترل)، مدت (۱۲ ماه)، تعداد حیوانات (حداقل ۸۰)، مسیر تزریق (IV هزینه بالاتر)، تعداد پارامترهای بیوشیمی و هماتولوژی، دفعات خونگیری (دو نوبت)، هیستوپاتولوژی کامل ۴۰-۵۰ بافت. شامل آماده‌سازی، نگهداری حیوانات، تزریقات روزانه، تست‌ها، هیستوپاتولوژی، گزارش و گواهی. برای استعلام با پشتیبانی تماس بگیرید.

برای مشاوره رایگان و هماهنگی ارسال نمونه، با کارشناسان ما تماس بگیرید.

📱 پیام‌رسان بله: 989900100182+

📞 تماس تلفنی: 982191010809+

✉️ پیامک: 989900100182+

  • تست سمیت-سیستمیک مزمن-تزریقی
  • تست سمیت سیستمیک تزریقی
  • تست سمیت سیستمیک
  • تست سمیت سیستمیک
  • تست سمیت سیستمیک
  • تست سمیت سیستمیک
  • تست سمیت سیستمیک

تست های سمیت مزمن – تزریقی

این آزمون بر اساس دستورالعمل‌های OECD 452 و  ISOO 10993-11 به 2 شکل زیر قابل انجام می‌باشد:

روش ISO 10993-11

ISO 10993-11 استاندارد اصلی برای ارزیابی سمیت سیستمیک با مواجهه مکرر به روش تزریقی در تجهیزات پزشکی می‌باشد. در این آزمون، عصاره نمونه به صورت روزانه و به مدت 12 ماه (برای حالت مزمن) از طریق یکی از مسیرهای تزریقی شامل داخل وریدی (IV) ، داخل صفاقی (IP) ، داخل عضلانی (IM) یا زیرجلدی (SC) به حیوانات آزمایشگاهی (رت) تزریق می‌شود و اثرات سمی سیستمیک بر روی اندام‌های داخلی از طریق بررسی علائم بالینی، وزن بدن، بیوشیمی خون، هماتولوژی، آنالیز ادرار، افتالموسکوپی و آسیب‌شناسی بافتی کامل (40 تا 50 بافت) ارزیابی می‌گردد. این آزمون تحت نظارت ISO 17025 و با رعایت اصول GLP انجام شده و گزارش نهایی آن فقط به زبان انگلیسی برای اخذ پروانه ساخت و کد IRC از سازمان غذا و داروی ایران (IFDA) قابل ارائه می‌باشد.

روش OECD 452

OECD TG 452 یک دستورالعمل بین‌المللی برای ارزیابی سمیت مزمن (12 ماهه) در مواد شیمیایی، محصولات آرایشی و دارویی می‌باشد. اگرچه این دستورالعمل عمدتاً بر مسیر خوراکی تمرکز دارد، اما اصول و پارامترهای آن (مانند مدت درمان 12 ماه، حداقل 20 حیوان در هر گروه، پارامترهای بالینی و آسیب‌شناسی کامل) می‌تواند به عنوان مبنا و راهنما برای طراحی مطالعات تزریقی مزمن استفاده شود. برای مسیر تزریقی، پروتکل مطالعه باید به صورت مورد به مورد (case-by-case) و با مشورت کارشناسان ذی‌صلاح طراحی گردد. گزارش نهایی این آزمون در آزمایشگاه سنجش ساناژن فقط به زبان انگلیسی صادر می‌شود.

کدام روش را انتخاب کنیم؟

انتخاب بین ISO 10993-11 و OECD TG 452 برای آزمون سمیت مزمن تزریقی کاملاً به نوع محصول شما بستگی دارد:

اگر محصول شما تجهیزات پزشکی است ➜ ISO 10993-11

مثال: ایمپلنت‌های ارتوپدی دائمی (مفصل مصنوعی، پیچ و پلاک دائمی)، استنت‌های عروقی دائمی، دریچه‌های مصنوعی قلب، ضربان‌سازها، ایمپلنت‌های دندانی دائمی، پروتزهای عروقی دائمی، کاتترهای مرکزی دائمی

دلیل: سازمان غذا و داروی ایران (IFDA) و مراجع بین‌المللی مانند FDA آمریکا، برای تجهیزات پزشکی صرفاً استاندارد ISO 10993-11 را می‌پذیرند. این استاندارد به طور اختصاصی برای تجهیزات پزشکی طراحی شده و روش تزریقی را به طور کامل و دقیق پوشش می‌دهد.

اگر محصول شما مواد شیمیایی، آرایشی یا دارویی است ➜ OECD TG 452 (به عنوان مبنا)

مثال: داروهای تزریقی با مصرف بسیار طولانی مدت (بیش از ۱۲ ماه)، مواد شیمیایی تزریقی، واکسن‌های تزریقی با دوزهای مکرر در بلندمدت

دلیل: این استاندارد مرجع اصلی برای مواد شیمیایی و آرایشی است. اگرچه عمدتاً بر مسیر خوراکی تمرکز دارد، اما اصول و پارامترهای آن می‌تواند به عنوان مبنا و راهنما برای طراحی مطالعات تزریقی مزمن استفاده شود. پروتکل مطالعه باید به صورت مورد به مورد و با مشورت کارشناسان ذی‌صلاح طراحی گردد.

جدول مقایسه سریع دو روش

ویژگی ISO 10993-11 OECD TG 452
حوزه کاربرد تجهیزات پزشکی مواد شیمیایی، آرایشی، دارویی
مدت آزمون 12 ماه (متناسب با کاربرد بالینی) 12 ماه (ثابت)
مسیرهای مجاز داخل وریدی، داخل صفاقی، داخل عضلانی، زیرجلدی عمدتاً خوراکی 
تعداد حیوانات حداقل 20 عدد (10 نر، 10 ماده) حداقل 20 عدد (10 نر، 10 ماده)
تعداد گروه‌های دوز حداقل 3 دوز + کنترل حداقل 3 دوز + کنترل
آماده‌سازی نمونه عصاره (Extract)  غلظ (Neat) 
شرط استریل بودن الزامی است الزامی نیست
افتالموسکوپی در صورت لزوم الزامی است
پوشش روش تزریقی کامل و اختصاصی محدود (نیاز به طراحی مورد به مورد)
مرجع قانونی در ایران IFDA – الزامی برای پروانه ساخت تجهیزات پزشکی دائمی IFDA – به عنوان مبنا برای مواد شیمیایی و آرایشی تزریقی
GLP الزامی است الزامی است
ISO 17025 الزامی است الزامی است

⚠️ تکمیل و ارسال کلیه مدارک و فرم‌های مورد نیاز پیش از ارسال نمونه به آزمایشگاه الزامی است. لطفاً مدارک را به‌صورت کامل و صحیح ارسال نمایید. در صورت وجود نقص یا مغایرت در اطلاعات، فرآیند پذیرش نمونه، بررسی فنی و شروع آزمون با تأخیر مواجه خواهد شد.

مدارک مورد نیاز قبل از ارسال نمونه به آزمایشگاه

⚠️ پیش از ارسال نمونه، لطفاً الزامات و شرایط حمل، نگهداری و بسته‌بندی نمونه را به دقت مطالعه نموده و جهت اطمینان از پذیرش صحیح نمونه، با واحد پذیرش آزمایشگاه هماهنگی لازم را انجام دهید.

شرایط ارسال نمونه به آزمایشگاه

⚠️ جهت دریافت هزینه دقیق و به‌روز آزمون‌ها، لطفاً فرم درخواست آزمون را از طریق پیام‌رسان بله یا ایمیل برای آزمایشگاه ارسال نمایید. درخواست شما توسط کارشناسان فنی بررسی شده و هزینه نهایی بر اساس نوع آزمون، تعداد نمونه‌ها و الزامات مطالعه اعلام خواهد شد.

استعلام هزینه آزمون

⚠️ گزارش نهایی آزمون پس از تکمیل تمامی مراحل آزمایش، بررسی نتایج و تأیید واحد کنترل کیفیت، در کوتاه‌ترین زمان ممکن صادر شده و حداکثر ظرف 10 روز کاری در قالب گزارش رسمی انگلیسی به متقاضی تحویل خواهد شد.

گزارش نهایی آزمون