آزمون سمیت ژنی تبادل کروماتیدهای خواهری – برون تنی

 

الزام دریافت تأییدیه برای تجهیزات پزشکی، مواد اولیه، محصولات آرایشی و دارویی

خلاصه آزمون

زمینه و هدف: آزمون تبادل کروماتیدهای خواهری (Sister Chromatid Exchange; SCE) یکی از روش‌های سیتوژنتیکی حساس برای شناسایی آسیب‌های ژنتیکی در سطح کروموزومی است که در ارزیابی سمیت ژنی مواد و تجهیزات پزشکی مطابق الزامات ISO 10993-3 مورد استفاده قرار می‌گیرد. این آزمون بر پایه شناسایی تبادل متقابل قطعات DNA بین دو کروماتید خواهری یک کروموزوم در طی همانندسازی سلولی استوار است. افزایش فراوانی این تبادلات نشان‌دهنده وقوع آسیب DNA و فعال شدن فرآیندهای ترمیم ژنتیکی در سلول است. هدف از انجام آزمون SCE، ارزیابی توان بالقوه مواد در ایجاد آسیب ژنتیکی، القای ناپایداری کروموزومی و بررسی ریسک ژنوتوکسیک محصولات پزشکی پیش از کاربرد انسانی است.

روش انجام: در تست سمیت ژنتیکی SCE، سلول‌های پستانداران کشت‌شده نظیر سلول‌های تخمدان همستر چینی (CHO)، سلول‌های ریه همستر چینی (V79) یا لنفوسیت‌های خون محیطی انسان در شرایط استاندارد کشت داده می‌شوند. سلول‌ها در معرض غلظت‌های مختلف ماده آزمون قرار می‌گیرند و در برخی گروه‌ها از سیستم فعال‌سازی متابولیکی S9 برای شبیه‌سازی متابولیسم کبدی استفاده می‌شود. به‌منظور تمایز کروماتیدهای خواهری، طی دو چرخه تقسیم سلولی ماده برومودئوکسی‌یوریدین (BrdU) به محیط کشت افزوده می‌شود تا در DNA تازه سنتز شده وارد گردد. پس از پایان دوره مواجهه، سلول‌ها در مرحله متافاز با استفاده از کلشی‌سین یا مواد مشابه متوقف می‌شوند. سپس سلول‌ها برداشت شده، روی لام منتقل و رنگ‌آمیزی افتراقی انجام می‌شود. این رنگ‌آمیزی موجب ایجاد الگوی روشن و تیره در کروماتیدهای خواهری شده و امکان مشاهده نقاط تبادل را زیر میکروسکوپ نوری فراهم می‌سازد. تعداد تبادلات کروماتیدی در تعداد مشخصی از متافازها شمارش و ثبت می‌شود.

یافته‌ها و طبقه‌بندی: نتایج تست سمیت ژنتیکی SCE بر اساس میانگین تعداد تبادل کروماتیدهای خواهری در هر سلول متافازی ارزیابی می‌شوند. سلول‌های کنترل منفی معمولاً دارای تعداد محدودی تبادل طبیعی هستند، در حالی که مواد ژنوتوکسیک باعث افزایش معنی‌دار فراوانی SCE می‌شوند. علاوه بر شمارش تبادلات، شاخص تکثیر سلولی (Replication Index) نیز برای بررسی اثرات سیتوتوکسیک ماده اندازه‌گیری می‌شود. افزایش وابسته به دوز و از نظر آماری معنی‌دار در تعداد SCE نسبت به کنترل منفی، نشان‌دهنده وجود اثر ژنوتوکسیک است. در تفسیر نتایج، ارتباط دوز-پاسخ، تکرارپذیری داده‌ها و مقایسه با کنترل مثبت مورد توجه قرار می‌گیرد. یافته‌ها معمولاً به‌صورت پاسخ منفی، مشکوک یا مثبت برای سمیت ژنی طبقه‌بندی می‌شوند.

نتیجه‌گیری: تست سمیت ژنتیکی SCE یک روش حساس برای شناسایی آسیب‌های DNA و فعالیت فرآیندهای ترمیم ژنتیکی در سلول‌های پستانداران است. این آزمون قادر است تغییرات ژنتیکی ظریفی را که ممکن است در سایر آزمون‌های سیتوژنتیک قابل مشاهده نباشند آشکار سازد. اگرچه امروزه آزمون‌هایی نظیر میکرونوکلئوس و کومت کاربرد گسترده‌تری دارند، SCE همچنان به‌عنوان یک ابزار مکمل ارزشمند در مطالعات ژنوتوکسیسیته شناخته می‌شود. اجرای این مطالعه مطابق الزامات ISO 10993-3 اطلاعات مهمی درباره ایمنی ژنتیکی مواد و تجهیزات پزشکی فراهم کرده و در ارزیابی ریسک زیستی و توسعه محصولات ایمن نقش مؤثری ایفا می‌کند.

واژگان کلیدی: سمیت ژنی، تبادل کروماتیدهای خواهری، Sister Chromatid Exchange (SCE)، ISO 10993-3، ژنوتوکسیسیته، BrdU، سلول‌های پستانداران، آسیب DNA، سیتوژنتیک، کروموزوم، ارزیابی زیست‌سازگاری، فعال‌سازی متابولیکی S9.

آزمون های مشابه

تصویر خلاصه آزمون

تست-سمیت-ژنتیکی-تبادل-کروماتید-خواهری

⚠️ الزامات قانونی

آزمون تبادل کروماتیدهای خواهر به عنوان یک روش مکمل و اختیاری در ارزیابی سمیت ژنی تجهیزات پزشکی محسوب می‌شود. بر اساس ISO 10993-3، این آزمون به تنهایی برای اخذ پروانه ساخت و کد آی آر سی کافی نیست و باید در کنار سایر آزمون‌های اصلی سمیت ژنی (مانند OECD 471، OECD 473/487 و OECD 476/489) انجام شود. این آزمون بیشتر برای مطالعات تحقیقاتی و مکانیسم‌شناسی و همچنین برای مواد با نتایج مرزی در آزمون‌های اصلی توصیه می‌گردد.

تست سمیت ژنی SCE 

هدف آزمون سمیت ژنی – تبادل کروماتیدهای خواهری (SCE) – برون تنی (In Vitro)، ارزیابی توانایی یک ماده در ایجاد تبادل بین کروماتیدهای خواهر در طی فرآیند همانندسازی DNA در سلول‌های پستانداران (مانند CHO یا لنفوسیت انسانی) در شرایط آزمایشگاهی می‌باشد. این آزمون به ویژه برای شناسایی موادی که باعث شکست و ترمیم نادرست DNA می‌شوند (حتی در غلظت‌هایی که سمیت سلولی آشکاری ایجاد نمی‌کنند) حساس است. هدف نهایی، تکمیل و تأیید نتایج آزمون‌های اصلی سمیت ژنی (مانند آزمون ایمز یا انحراف کروموزومی) در مواردی که نتایج مرزی یا مبهم دارند، و تعیین پتانسیل ژنوتوکسیک تجهیزات پزشکی، مواد شیمیایی و دارویی برای اخذ تأییدیه سازمان غذا و دارو می‌باشد.

OECD 478: این دستورالعمل روش آزمون تبادل کروماتیدهای خواهر برون تنی را مشخص می‌کند. این آزمون برای تشخیص تبادل مواد ژنتیکی بین کروماتیدهای خواهر در سلول‌های پستانداران کشت شده طراحی شده است . SCE یک شاخص حساس برای آسیب DNA و جهش زایی بالقوه است. این آزمون به عنوان یک روش مکمل در کنار آزمون انحراف کروموزومی (OECD 473) استفاده می‌شود.

ISO 10993-3: این استاندارد مرجع اصلی برای انجام آزمون‌های سمیت ژنی تجهیزات پزشکی می‌باشد و الزامات ارزیابی جهش زایی، کلستوژنیسیته و شکست DNA را مشخص می‌کند . بر اساس این استاندارد، OECD 478 به عنوان یک روش مکمل و اختیاری در نظر گرفته می‌شود و به تنهایی نمی‌تواند جایگزین آزمون‌های اصلی گردد.

ISO 10993-12: این استاندارد به آماده‌سازی نمونه و عصاره گیری اختصاص دارد. نحوه برش، آماده‌سازی و عصاره گیری نمونه‌های تجهیزات پزشکی برای انجام آزمون SCE، دقیقاً مطابق با این استاندارد انجام می‌شود .

OECD 473: این دستورالعمل برای آزمون انحراف کروموزومی برون تنی می‌باشد که معمولاً در کنار OECD 478 برای ارزیابی جامع‌تر سمیت ژنی انجام می‌شود . این دو آزمون مکمل یکدیگر هستند.

مواد و تجهیزات نیازمند آزمون سمیت ژنتیکی SCE:

  • تجهیزات پزشکی با نتایج مرزی در آزمون‌های اصلی سمیت ژنی
  • مواد با مکانیسم ناشناخته که نیاز به بررسی دقیق‌تر دارند
  • مطالعات تحقیقاتی و مکانیسم‌شناسی جهت بررسی نوع آسیب DNA
  • محصولاتی که در آزمون انحراف کروموزومی نتایج مبهم دارند

مواد و تجهیزات غیرنیازمند آزمون سمیت ژنتیکی SCE:

  • تجهیزات پزشکی با تماس سطحی محدود (کمتر از ۲۴ ساعت)
  • تجهیزات پزشکی که در آزمون‌های اصلی سمیت ژنی نتایج قطعی منفی دارند
  • روال معمول ارزیابی سمیت ژنی (این آزمون به عنوان آزمون اصلی استفاده نمی‌شود)

Sister Chromatid Exchange (SCE): تبادل قطعات DNA بین دو کروماتید خواهر (در یک کروموزوم تکراری) بدون تغییر در مورفولوژی کروموزوم . SCE به عنوان یک شاخص حساس برای آسیب DNA و ترمیم آن در نظر گرفته می‌شود.

Sister Chromatid: دو نسخه یکسان از یک کروموزوم تکراری که توسط یک سانترومر به هم متصل شده‌اند. پس از همانندسازی DNA در فاز S، هر کروموزوم از دو کروماتید خواهر تشکیل شده است.

BrdU: یک آنالوگ تیمیدین است که در طی همانندسازی DNA وارد DNA می‌شود و باعث می‌شود کروماتیدها با رنگ‌های مختلف رنگ‌آمیزی شوند (افتراقی). برای مشاهده SCE ضروری است.

استاندارد مرجع: OECD 478 (در کنار ISO 10993-3) – روش اختیاری/مکمل

نوع روش: سیتوژنتیک – میکروسکوپی (شمارش SCE)

رده سلولی: CHO (سلول تخمدان همستر چینی)، لنفوسیت انسانی، V79

شرایط انکوباسیون سلول‌ها با ماده: 37 تا 38 درجه سانتی‌گراد، رطوبت، 5% دی اکسید کربن

دوره تیمار: 20 تا 24 ساعت (بدون S9)

دوره کشت با BrdU: تا 24 ساعت (دو چرخه سلولی کامل)

فعال کننده متابولیک: معمولاً بدون S9 (اما در صورت نیاز قابل انجام)

زمان و نحوه گواهی و گزارش‌دهی: 6 تا 8 هفته کاری – گزارش کامل نتایج به زبان انگلیسی (قابل دانلود از سایت)

دامنه تشخیص: ارزیابی تبادل کروماتیدهای خواهر به عنوان شاخص حساس آسیب DNA

اصل نشانه‌گذاری با BrdU: سلول‌ها برای دو چرخه سلولی کامل در محیط حاوی برومودئوکسی اوریدین (BrdU) کشت داده می‌شوند. BrdU به عنوان یک آنالوگ تیمیدین در DNA جایگزین می‌شود. پس از دو چرخه سلولی، یک کروماتید دارای BrdU در هر دو رشته DNA (بی‌بی) و کروماتید خواهر دارای BrdU در یک رشته DNA (هیبرید) خواهد بود.

اصل رنگ‌آمیزی افتراقی: با استفاده از رنگ‌های فلورسنت (مانند هوخست 33258) و حرارت یا تابش نور، کروماتیدهایی که در هر دو رشته BrdU دارند (بی‌بی) رنگ کمتری جذب می‌کنند و روشن‌تر دیده می‌شوند. کروماتیدهای هیبرید (یک رشته BrdU) رنگ بیشتری جذب کرده و تیره‌تر به نظر می‌رسند.

اصل تشخیص SCE: در زیر میکروسکوپ، کروموزوم‌ها دارای الگوی رنگ‌آمیزی دو رنگ (تیره و روشن) در طول بازوهای خود هستند. تبادل کروماتیدهای خواهر زمانی رخ می‌دهد که یک قطعه از کروماتید تیره با قطعه معادل از کروماتید روشن جابجا شده باشد. هر نقطه تبادل به عنوان یک SCE ثبت می‌شود.

اصل حساسیت بالا: SCE بسیار حساس‌تر از انحرافات کروموزومی است و می‌تواند آسیب‌های DNA را در غلظت‌های بسیار پایین‌تر تشخیص دهد. برخی مواد ممکن است باعث افزایش SCE بدون ایجاد انحرافات کروموزومی قابل مشاهده شوند.

تجهیزات اصلی: هود لامینار عمودی، انکوباتور دی اکسید کربن (۳۷-۳۸ درجه، ۵ درصد دی اکسید کربن)، میکروسکوپ فلورسانس با فیلتر UV، لامپ UV، سانتریفیوژ، فریزر منفی ۸۰ درجه، حمام آب (۳۷-۳۸ درجه)، پیپت اتوماتیک، لام و لامل، سانتریفیوژ سیتواسپین 

مواد مصرفی: رده سلولی (CHO، لنفوسیت انسانی، V79)، محیط کشت اختصاصی با ۱۰ درصد سرم جنین گاوی، برومودئوکسی اوریدین (۵ تا ۲۰ میکروگرم بر میلی‌لیتر)، رنگ فلورسنت (هوخست ۳۳۲۵۸ یا آکریدین اورنج)، رنگ گیمسا (اختیاری)، بافر PBS استریل، بافر فسفات (pH ۶/۸)، کلوسیمید (۰/۱ تا ۰/۲ میکروگرم بر میلی‌لیتر)، کلرید پتاسیم ۰/۰۷۵ مولار، فیکساتیو (متانول و اسید استیک یخچالی با نسبت ۳ به ۱)، کنترل منفی و کنترل مثبت (میتومایسین C، EMS)

ابتدا نمونه مطابق با ISO 10993-12 آماده می‌شود. عصاره‌گیری در حلال‌های قطبی (نرمال سالین، محیط کشت بدون سرم) و غیرقطبی (DMSO، روغن کنجد) انجام می‌شود. نسبت سطح به حجم عصاره گیر (معمولاً 3 سانتی‌متر مربع به ازای هر میلی‌لیتر برای پلاستیک‌ها و 0/1 گرم به ازای هر میلی‌لیتر برای مواد دیگر) رعایت می‌گردد. عصاره گیری در دمای 37 تا 38 درجه سانتی‌گراد به مدت 24 تا 72 ساعت انجام می‌شود. رقت‌های سریال از عصاره تهیه می‌شود (حداقل 3 غلظت قابل تجزیه و تحلیل).

کشت سلولی و افزودن BrdU: سلول‌ها (CHO یا لنفوسیت انسانی) در محیط کشت حاوی BrdU (5 تا 20 میکروگرم بر میلی‌لیتر) کشت داده می‌شوند. سلول‌ها باید حداقل دو چرخه سلولی کامل (20 تا 24 ساعت برای CHO) را طی کنند تا BrdU وارد DNA شود.

تیمار با ماده آزمون: سلول‌ها همزمان با BrdU یا بلافاصله پس از شروع کشت با BrdU، به مدت 20 تا 24 ساعت در معرض ماده آزمون قرار می‌گیرند (بدون S9، در غلظت‌های غیرسمی). غلظت‌های ماده باید بر اساس نتایج سمیت سلولی قبلی انتخاب شوند (زنده مانی بالای 50%).

توقف سلول‌ها در متافاز: 2 تا 4 ساعت قبل از پایان انکوباسیون، کلوسیمید (0/1 تا 0/2 میکروگرم بر میلی‌لیتر) به محیط کشت اضافه می‌شود تا سلول‌ها در متافاز متوقف شوند.

برداشت سلول‌ها و آماده‌سازی لام: سلول‌ها با سانتریفیوژ جمع‌آوری می‌شوند (300 گرم، 5 دقیقه). به سلول‌ها محلول هیپوتونیک (KCl 0/075 مولار) اضافه می‌شود و به مدت 10 تا 15 دقیقه در 37 درجه سانتی‌گراد انکوبه می‌شوند. سپس سلول‌ها در فیکساتیو (متانول:اسید استیک 3:1) حداقل 3 بار فیکس می‌شوند. سلول‌ها بر روی لام سرد و مرطوب ریخته شده و خشک می‌شوند.

رنگ‌آمیزی فلورسنت و فوتولیز: لام‌ها در رنگ هوخست 33258 (50 میکروگرم بر میلی‌لیتر) به مدت 15 تا 30 دقیقه غوطه‌ور می‌شوند. سپس لام‌ها در معرض نور UV (لامپ UV یا آفتاب) به مدت 30 تا 60 دقیقه قرار می‌گیرند تا فوتولیز انجام شود.

رنگ‌آمیزی نهایی با گیمسا (اختیاری): لام‌ها در رنگ گیمسا (5% تا 10%) به مدت 10 تا 15 دقیقه غوطه‌ور می‌شوند، سپس با آب مقطر شسته و خشک می‌شوند.

بررسی میکروسکوپی: حداقل 50 تا 100 متافاز (در هر غلظت) زیر میکروسکوپ نوری با بزرگنمایی 1000 برابر بررسی می‌شوند. تعداد تبادل کروماتیدهای خواهر در هر متافاز (SCE per metaphase) و تعداد SCE در هر کروموزوم شمارش می‌شود.

نتیجه آزمون بر اساس میانگین تعداد SCE در هر متافاز در هر غلظت و مقایسه با کنترل منفی (حلال) تعیین می‌شود:

نتیجه وضعیت معیار پذیرش 
غیر مثبت منفی  میانگین SCE در محدوده کنترل منفی (تاریخی) است (معمولاً 5 تا 10 SCE در هر متافاز)
مثبت مثبت  افزایش وابسته به غلظت (دوز-پاسخ) و از نظر آماری معنی‌دار (p < 0.05) در میانگین SCE، با افزایش حداقل 2 تا 3 برابر نسبت به کنترل منفی

  • نکته مهم ۱: SCE یک شاخص حساس اما غیراختصاصی است. بسیاری از مواد (از جمله کافئین و برخی مواد غیرجهش‌زا) می‌توانند باعث افزایش SCE شوند.
  • نکته مهم ۲: بر اساس ISO 10993-3 و OECD 478، این آزمون به عنوان یک روش مکمل و اختیاری در نظر گرفته می‌شود و به تنهایی برای ارزیابی سمیت ژنی کافی نیست.
  • نکته مهم ۳: افزایش SCE معمولاً با افزایش انحرافات کروموزومی همراه است، اما لزوماً به معنی جهش زایی یا سرطان‌زایی نیست.
  • نکته مهم ۴: این آزمون در حال حاضر روش ارجح برای ارزیابی سمیت ژنی نیست و توسط OECD 473 (انحراف کروموزومی) و OECD 487 (ریزهسته) جایگزین شده است.

روش مکمل و اختیاری:
این آزمون به عنوان یک روش مکمل در سلسله مراتب ارزیابی سمیت ژنی عمل می‌کند. به دلیل حساسیت بالا، می‌تواند برای مواد با نتایج مرزی در آزمون انحراف کروموزومی (OECD 473) و برای مطالعات مکانیسم‌شناسی استفاده شود.

پیش‌بینی آسیب DNA:
افزایش تبادل کروماتیدهای خواهر نشان دهنده آسیب DNA و فرآیند ترمیم آن است. با این حال، SCE یک نشانگر غیراختصاصی است و نمی‌تواند به طور قطعی جهش زایی یا سرطان‌زایی را پیش‌بینی کند.

الزامات قانونی سازمان غذا و دارو:
سازمان غذا و داروی ایران، سی اف دی ای (NMPA)، FDA و MHRA معمولاً این آزمون را برای ارزیابی سمیت ژنی تجهیزات پزشکی الزامی نمی‌دانند و انجام OECD 473 یا OECD 487 را ترجیح می‌دهند. این آزمون بیشتر برای اهداف تحقیقاتی و تکمیلی توصیه می‌شود.

تفاوت با OECD 473 (انحراف کروموزومی): آزمون OECD 473 انحرافات کروموزومی (شکست، قطعه قطعه شدن) را ارزیابی می‌کند که آسیب‌های ساختاری واضح DNA هستند . آزمون OECD 478 (SCE) آسیب‌های ظریف‌تری را تشخیص می‌دهد که با میکروسکوپ معمولی قابل مشاهده نیستند. SCE حدود 100 برابر حساس‌تر از انحرافات کروموزومی است، اما اختصاصیت کمتری دارد.

تفاوت با OECD 487 (ریزهسته): آزمون OECD 487 هم شکست کروموزومی و هم آنیوژنیسیته را تشخیص می‌دهد . OECD 478 فقط SCE را تشخیص می‌دهد و قادر به تشخیص آنیوژنیسیته نیست. OECD 487 ساده‌تر، سریع‌تر و قابل اتوماسیون‌تر است.

تفاوت با OECD 476 (جهش ژنی HPRT): آزمون OECD 476 جهش‌های ژنی را در سطح مولکولی تشخیص می‌دهد . OECD 478 تبادل قطعات DNA را بدون تغییر در توالی DNA تشخیص می‌دهد. SCE لزوماً به معنی جهش نیست.

مزیت اصلی روش OECD 478: حساسیت بسیار بالا در تشخیص آسیب DNA در غلظت‌های پایین‌تر از سایر روش‌ها.

معایب اصلی روش OECD 478: اختصاصیت پایین، طولانی بودن، دشواری فنی و نیاز به تخصص بالا در شناسایی و شمارش SCE.

  • مشخصات دقیق نمونه (توضیحات فنی، شماره لات، تاریخ تولید)

  • شرایط عصاره گیری (نسبت سطح به حجم، حلال، دما، زمان) مطابق با ISO 10993-12

  • رده سلولی استفاده شده (نوع و منبع، پاساژ سلول)

  • نتایج سمیت سلولی برای تعیین محدوده غلظت‌های غیرسمی

  • غلظت BrdU استفاده شده

  • غلظت‌های تست شده عصاره (حداقل 3 غلظت قابل تجزیه و تحلیل)

  • نتایج کنترل‌های منفی (محدوده کنترل تاریخی SCE)

  • نتایج کنترل‌های مثبت (میانگین SCE، تأیید حساسیت سیستم)

  • تعداد متافاز‌های بررسی شده (حداقل 50 در هر غلظت)

  • میانگین تعداد SCE در هر متافاز (به همراه انحراف معیار)

  • میانگین تعداد SCE در هر کروموزوم

  • نتیجه آزمون

  • طبقه‌بندی نهایی: مثبت / منفی (با ذکر ماهیت مکمل و اختیاری)

  • مهر تایید و امضای مدیر فنی

آیا گزارش تست سمیت ژنتیکی SCE آزمایشگاه سنجش ساناژن برای اخذ تاییدیه سازمان غذا و داروی ایران کافی است؟

خیر. آزمون SCE به عنوان یک روش مکمل و اختیاری در نظر گرفته می‌شود و به تنهایی برای اخذ پروانه ساخت، کد آی آر سی و تاییدیه نهایی کافی نیست. سازمان غذا و داروی ایران انجام آزمون‌های اصلی سمیت ژنی (OECD 471، OECD 473/487 و OECD 476/489) را الزامی می‌داند. آزمون SCE می‌تواند به عنوان اطلاعات تکمیلی همراه با این آزمون‌ها ارائه شود.

آیا تست سمیت ژنتیکی SCE هنوز یک روش معتبر برای ارزیابی سمیت ژنی محسوب می‌شود؟

OECD 478 هنوز یک دستورالعمل معتبر است، اما به عنوان روش ارجح یا خط اول توصیه نمی‌شود. OECD 473 (انحراف کروموزومی) و OECD 487 (ریزهسته) به دلیل سادگی، سرعت، اختصاصیت بیشتر و قابلیت اتوماسیون، جایگزین آن شده‌اند. با این حال، SCE به دلیل حساسیت بالا هنوز در مطالعات تحقیقاتی و مکانیسم‌شناسی استفاده می‌شود.

چرا تست سمیت ژنتیکی SCE حساس‌تر از آزمون انحراف کروموزومی است؟

تبادل کروماتیدهای خواهر در غلظت‌های بسیار پایین‌تری از مواد ایجاد می‌شود (گاهی 10 تا 100 برابر کمتر از غلظت مورد نیاز برای ایجاد انحرافات کروموزومی). این به دلیل این است که SCE به مکانیسم‌های ترمیم DNA (مانند نوترکیبی هموگ) مرتبط است که می‌توانند آسیب‌های DNA خفیف را تشخیص دهند.

چه تفاوتی بین SCE در سلول‌های CHO و لنفوسیت انسانی وجود دارد؟

CHO (سلول تخمدان همستر چینی) رایج‌ترین رده سلولی برای آزمون SCE است زیرا چرخه سلولی کوتاه و هماهنگی دارد (12 ساعت). لنفوسیت انسانی نیاز به تحریک با فیتوهماگلوتینین دارد و چرخه سلولی هماهنگ ندارد، اما نتایج آن قابلیت تعمیم بیشتری به انسان دارد. هر دو توسط OECD 478 مجاز هستند.

معیار پذیرش کنترل مثبت و منفی  در تست سمیت ژنتیکی SCE چیست؟

کنترل منفی (حلال): میانگین SCE در هر متافاز باید در محدوده کنترل تاریخی آزمایشگاه باشد (معمولاً 5 تا 10 SCE در هر متافاز برای CHO، 3 تا 8 برای لنفوسیت انسانی). میانگین بالاتر نشانگر آلودگی یا کشت سلولی نامناسب است.

کنترل مثبت (مانند میتومایسین C یا EMS): باید باعث افزایش وابسته به غلظت و معنی‌دار آماری (p < 0.05) در میانگین SCE شود (معمولاً 30 تا 60 SCE در هر متافاز برای CHO). عدم افزایش کافی نشانگر کاهش حساسیت سلول‌ها است.

آیا نتایج مثبت در تست سمیت ژنتیکی SCE به تنهایی نشانه جهش زایی یا سرطان زایی است؟

خیر. SCE یک شاخص حساس اما غیراختصاصی است. بسیاری از مواد (مانند کافئین، برخی داروهای ضد سرطان، و حتی برخی مواد غذایی) می‌توانند باعث افزایش SCE بدون اینکه جهش‌زا یا سرطان‌زا باشند. نتایج مثبت در SCE باید با آزمون‌های دیگر (مانند OECD 471، OECD 473، OECD 476) تأیید شوند.

آیا برای محصولات صادراتی به چین (CFDA/NMPA) گزارش آزمون SCE شما پذیرفته می‌شود؟

گزارش‌های آزمون SCE به عنوان اطلاعات مکمل پذیرفته می‌شود، اما به تنهایی برای ثبت محصولات در بازار چین (CFDA/NMPA) کافی نیست. NMPA انجام آزمون‌های اصلی سمیت ژنی (OECD 471، OECD 473/487 و OECD 476/489) را الزامی می‌داند.

چه موادی با تست سمیت ژنتیکی SCE تداخل دارند؟

مواد با سمیت سلولی بالا (که تعداد متافازهای قابل بررسی را کاهش می‌دهند). مواد مهارکننده سنتز DNA (که ورود BrdU به DNA را مختل می‌کنند). مواد رنگ‌زا (که مشاهده کروموزوم‌ها را دشوار می‌کنند). مواد نورتاب (که با رنگ‌آمیزی فلورسنت تداخل دارند).

زمان انجام تست سمیت ژنتیکی SCE چقدر است؟

زمان انجام آزمون معمولاً 6 تا 8 هفته کاری از تاریخ دریافت نمونه تا صدور گزارش نهایی می‌باشد. این زمان شامل عصاره گیری (1 تا 3 روز)، کشت سلولی با BrdU و تیمار با ماده (2 روز)، برداشت و آماده‌سازی لام (1 روز)، رنگ‌آمیزی فلورسنت و فوتولیز (1 روز)، بررسی میکروسکوپی (50 تا 100 متافاز در هر غلظت – زمانبر است) (5 تا 10 روز)، تأیید نتایج و تهیه گزارش است.

آیا می‌توانم همزمان سایر آزمون‌های زیست‌سازگاری را نیز سفارش دهم؟

بله، آزمایشگاه سنجش ساناژن کل سری استاندارد ISO 10993 شامل سمیت سلولی (ISO 10993-5)، حساسیت‌زایی (ISO 10993-10)، تحریک‌پذیری (ISO 10993-10)، سمیت سیستمیک (ISO 10993-11)، هموکمپاتیبلیتی (ISO 10993-4)، ایمپلنت (ISO 10993-6) و سایر آزمون‌های سمیت ژنی (OECD 471, 473, 476, 487, 489) را نیز ارائه می‌دهد. انجام همزمان آزمون‌ها باعث کاهش زمان و هزینه می‌شود. با این حال، توصیه می‌شود ابتدا آزمون‌های اصلی (OECD 471, 473, 476) را انجام دهید و در صورت نیاز (نتایج مرزی یا مکانیسم خاص) آزمون SCE را به عنوان تکمیلی سفارش دهید.

برای مشاوره رایگان و هماهنگی ارسال نمونه، با کارشناسان ما تماس بگیرید.

 پیام‌رسان بله: 989900100182+

 تماس تلفنی: 982191010809+

  • تست سمیت-ژنی-تبادل-کروموزوم-خواهری

تکمیل و ارسال کلیه مدارک و فرم‌های مورد نیاز پیش از ارسال نمونه به آزمایشگاه الزامی است. لطفاً مدارک را به‌صورت کامل و صحیح ارسال نمایید. در صورت وجود نقص یا مغایرت در اطلاعات، فرآیند پذیرش نمونه، بررسی فنی و شروع آزمون با تأخیر مواجه خواهد شد.

مدارک مورد نیاز قبل از ارسال نمونه به آزمایشگاه

پیش از ارسال نمونه، لطفاً الزامات و شرایط حمل، نگهداری و بسته‌بندی نمونه را به دقت مطالعه نموده و جهت اطمینان از پذیرش صحیح نمونه، با واحد پذیرش آزمایشگاه هماهنگی لازم را انجام دهید.

شرایط ارسال نمونه به آزمایشگاه

جهت دریافت هزینه دقیق و به‌روز آزمون‌ها، لطفاً فرم درخواست آزمون را از طریق پیام‌رسان بله یا ایمیل برای آزمایشگاه ارسال نمایید. درخواست شما توسط کارشناسان فنی بررسی شده و هزینه نهایی بر اساس نوع آزمون، تعداد نمونه‌ها و الزامات مطالعه اعلام خواهد شد.

استعلام هزینه آزمون

گزارش نهایی آزمون پس از تکمیل تمامی مراحل آزمایش، بررسی نتایج و تأیید واحد کنترل کیفیت، در کوتاه‌ترین زمان ممکن صادر شده و حداکثر ظرف 10 روز کاری در قالب گزارش رسمی انگلیسی به متقاضی تحویل خواهد شد.

گزارش نهایی آزمون