آزمون تب‌زایی در خرگوش – روش فارماکوپه ژاپن

 

الزام دریافت تأییدیه برای تجهیزات پزشکی، مواد اولیه، محصولات آرایشی و دارویی

خلاصه آزمون

زمینه و هدف: آزمون تبزایی در خرگوش یکی از روش‌های کلاسیک و پذیرفته‌شده برای ارزیابی وجود مواد تب‌زا در فرآورده‌های تزریقی، محلول‌های تزریقی، تجهیزات پزشکی و محصولات استریل است که در فارماکوپه ژاپن JP 4.01 تشریح شده است. مواد تب‌زا ترکیباتی هستند که پس از ورود به جریان خون می‌توانند باعث افزایش دمای بدن، لرز، بی‌قراری، تغییرات قلبی‌عروقی و سایر پاسخ‌های التهابی شوند. این مواد ممکن است منشأ باکتریایی مانند اندوتوکسین‌ها یا منشأ غیرباکتریایی داشته باشند. از آنجا که حضور مواد تب‌زا می‌تواند سلامت بیماران را به خطر اندازد، ارزیابی دقیق محصولات استریل از نظر تب‌زایی یکی از الزامات مهم کنترل کیفیت محسوب می‌شود. هدف از آزمون تب‌زایی در خرگوش تعیین توانایی نمونه در ایجاد افزایش دمای بدن پس از تزریق و ارزیابی ایمنی محصول پیش از مصرف انسانی است. این آزمون بر پایه پاسخ فیزیولوژیک حیوان به مواد تب‌زا طراحی شده و توانایی شناسایی طیف وسیعی از عوامل مولد تب را داراست.

روش انجام: در تست تبزایی در خرگوش، خرگوش‌های سالم و مناسب از نظر شرایط فیزیولوژیک انتخاب شده و پیش از شروع مطالعه در شرایط کنترل‌شده نگهداری می‌شوند. دمای پایه بدن هر حیوان طی چند نوبت اندازه‌گیری و ثبت می‌گردد تا از پایداری وضعیت فیزیولوژیک اطمینان حاصل شود. پس از تأیید شرایط اولیه، نمونه مورد آزمون که مطابق الزامات فارماکوپه آماده شده است از طریق ورید مناسب تزریق می‌شود. پس از تزریق، دمای بدن حیوانات در فواصل زمانی مشخص طی دوره مشاهده اندازه‌گیری و ثبت می‌گردد. تمامی شرایط محیطی شامل دما، رطوبت، تهویه، تغذیه و میزان استرس حیوانات تحت کنترل قرار دارد تا از تأثیر عوامل خارجی بر نتایج جلوگیری شود. افزایش دمای هر حیوان نسبت به مقدار پایه محاسبه شده و مجموع پاسخ‌های مشاهده‌شده برای ارزیابی نهایی مورد استفاده قرار می‌گیرد. در صورتی که نتایج اولیه در محدوده مرزی قرار گیرند، مطابق الزامات فارماکوپه امکان تکرار آزمون با تعداد بیشتری از حیوانات وجود دارد.

یافته‌ها و طبقه‌بندی: نتایج تست تبزایی در خرگوش بر اساس میزان افزایش دمای بدن خرگوش‌ها پس از تزریق نمونه تفسیر می‌شود. فرآورده‌هایی که فاقد مواد تب‌زا باشند معمولاً تغییرات دمایی ناچیزی ایجاد می‌کنند و دمای بدن حیوانات در محدوده طبیعی باقی می‌ماند. در مقابل، وجود مواد تب‌زا می‌تواند موجب افزایش محسوس دمای بدن در یک یا چند حیوان گردد. شدت پاسخ مشاهده‌شده به نوع ماده تب‌زا، غلظت آن و حساسیت حیوان بستگی دارد. در روش توصیف‌شده در JP 4.01، ارزیابی نهایی بر اساس بیشترین افزایش دما در هر حیوان و همچنین مجموع افزایش دمای ثبت‌شده در کل گروه انجام می‌شود. محصولاتی که مقادیر مشاهده‌شده آن‌ها در محدوده پذیرش فارماکوپه قرار داشته باشد به عنوان غیرتب‌زا یا قابل قبول شناخته می‌شوند. در مقابل، افزایش دمای فراتر از حدود تعیین‌شده می‌تواند نشان‌دهنده حضور مواد تب‌زا و عدم انطباق محصول با الزامات ایمنی باشد. یکی از ویژگی‌های مهم این روش، توانایی تشخیص مواد تب‌زای غیرباکتریایی علاوه بر اندوتوکسین‌ها است.

نتیجه‌گیری: آزمون تب‌ زایی در خرگوش مطابق JP 4.01 یکی از روش‌های معتبر ارزیابی ایمنی فرآورده‌های استریل و تجهیزات پزشکی محسوب می‌شود. این آزمون با اندازه‌گیری پاسخ تبی حیوانات پس از تزریق نمونه، امکان شناسایی طیف گسترده‌ای از مواد تب‌زا را فراهم می‌کند و نقش مهمی در تضمین کیفیت و ایمنی محصولات دارد. اگرچه در سال‌های اخیر روش‌های نوین آزمایشگاهی توسعه یافته‌اند، اما این آزمون همچنان به عنوان یک روش مرجع برای برخی کاربردهای خاص مورد استفاده قرار می‌گیرد. نتایج حاصل از این آزمون در کنترل کیفیت، ارزیابی ریسک، اخذ مجوزهای قانونی و حفاظت از سلامت مصرف‌کنندگان اهمیت فراوانی دارند.

واژگان کلیدی: تبزایی در خرگوش، JP 4.01، خرگوش، مواد تب‌زا، اندوتوکسین، فرآورده‌های استریل، محصولات تزریقی، کنترل کیفیت، ارزیابی ایمنی زیستی، افزایش دمای بدن، تجهیزات پزشکی، ارزیابی ریسک.

آزمون های مشابه

تصویر خلاصه آزمون

خلاصه-تست تبزایی در خرگوش-فارماکوپه-ژاپن

⚠️ الزامات قانونی

این آزمون برای اخذ پروانه ساخت تجهیزات پزشکی که با جریان خون، بافت‌های داخلی، استخوان یا عاج دندان تماس دارند، ضروری است. همچنین برای دریافت کد IRC و تاییدیه ورود به بازار ژاپن از سازمان غذا و داروی ژاپن PMDA انجام این آزمون الزامی می‌باشد. سازمان غذا و داروی ژاپن PMDA سخت‌گیرانه‌ترین معیارها را برای پذیرش نتایج آزمون تب‌زایی وضع کرده است. برای محصولاتی که بازار هدف آنها ژاپن است، رعایت روش JP 4.01 اجباری می‌باشد و نتایج بر اساس روش‌های USP یا BP پذیرفته نمی‌شود.

تست تب‌زایی در خرگوش – روش JP 4.01

در آزمون تب‌زایی در خرگوش فارماکوپه ژاپن، عصاره محصول با حلال سالین ۰/۹ درصد مطابق با ISO 10993-12 تهیه شده و از طریق تزریق وریدی به خرگوش‌های سالم و بالغ وارد می‌شود. پیش از تزریق، دمای پایه هر حیوان اندازه‌گیری می‌گردد و سپس دما در فواصل نیم‌ساعته تا سه ساعت پس از تزریق ثبت می‌شود. هرگونه افزایش دمای ۰/۶ درجه سانتی‌گراد یا بیشتر نسبت به دمای پایه، نشانه پتانسیل تب‌زایی محسوب می‌گردد. روش JP 4.01 دارای معیارهای پذیرش مضاعف در مرحله اول شامل شرط فردی و شرط مجموع افزایش دماها می‌باشد. این آزمون مطابق با استاندارد چارچوب ISO 10993-11 برای ارزیابی تب‌زایی تجهیزات پزشکی انجام می‌شود.

JP 4.01 (فارماکوپه ژاپن): استاندارد مرجع اصلی برای انجام آزمون تب‌زایی در خرگوش که جزئیات کامل روش شامل تعداد حیوانات، نحوه تزریق، دمای پایه، فواصل اندازه‌گیری و معیارهای پذیرش مضاعف را مشخص می‌کند.

ISO 10993-11: استاندارد چارچوب اصلی برای ارزیابی سمیت سیستمیک و تب‌زایی تجهیزات پزشکی که تعیین می‌کند چه زمانی و چرا باید این آزمون انجام شود.

ISO 10993-12: استاندارد مرجع برای تهیه عصاره مواد که در آزمون تب‌زایی فقط از حلال سالین ۰/۹ درصد استفاده می‌شود.

آزمون تبزایی در خرگوش الزامی است:

  • کاتترهای عروقی، استنت‌های عروقی، دریچه‌های مصنوعی قلب
  • ست‌های دیالیز، ست‌های انفوزیون و تزریق
  • ایمپلنت‌های دندانی، پیچ‌های ارتوپدی، سیمان استخوانی
  • ایمپلنت‌های بلندمدت (بیشتر از ۳۰ روز) در بافت نرم
  • داروهای تزریقی، محلول‌های انفوزیون، واکسن‌های تزریقی
  • مواد قابل جذب (تجزیه‌پذیر)
  • مواد جدید با پتانسیل تب‌زایی ناشناخته

آزمون تبزایی در خرگوش الزامی نیست:

  • تماس سطحی با پوست سالم (چسب زخم، بانداژ، گاز استریل، دستکش)
  • تماس محدود با غشای مخاطی (کمتر از ۲۴ ساعت)
  • تماس کوتاه‌مدت با پوست (تیغ جراحی، سوزن بخیه)
  • محصولات آرایشی، داروهای خوراکی
  • تجهیزات پزشکی که با بدن تماس ندارند

تب‌زایی: توانایی یک محصول برای ایجاد تب (افزایش دمای بدن)

دمای پایه: میانگین دو دمای ثبت شده از هر خرگوش با فاصله نیم ساعت پیش از تزریق. حداکثر قابل قبول ۳۹/۸ درجه سانتی‌گراد

دمای حداکثر: بالاترین دمای هر خرگوش در مدت سه ساعت پس از تزریق

افزایش دما: اختلاف بین دمای حداکثر و دمای پایه (در صورت منفی بودن، افزایش صفر محسوب می‌شود)

مجموع افزایش دما: جمع افزایش دماهای همه خرگوش‌ها در هر مرحله از آزمون

آزمون خلوص: آزمون مقدماتی پیش از آزمون اصلی برای حذف خرگوش‌های حساس به تب

  • استاندارد مرجع: JP 4.01 (فارماکوپه ژاپن)
  • نام روش: آزمون تب‌زایی در خرگوش
  • گونه حیوانی: خرگوش سفید نیوزیلندی (نر و ماده مجاز، ماده ترجیح داده می‌شود)
  • وزن اولیه: حداقل ۲/۰ کیلوگرم
  • تعداد حیوانات مرحله اول: ۳ خرگوش
  • تعداد حیوانات مرحله دوم: ۵ خرگوش دیگر (جمعاً ۸)
  • دمای پایه قابل قبول: حداکثر ۳۹/۸ درجه سانتی‌گراد با اختلاف گروهی حداکثر ۱ درجه
  • روش تزریق: داخل وریدی از طریق ورید حاشیه گوش
  • حجم تزریق: حداکثر ۱۰ میلی‌لیتر به ازای هر کیلوگرم وزن بدن
  • مدت تزریق: به آرامی طی چند دقیقه
  • دفعات اندازه‌گیری دما: هر ۳۰ دقیقه
  • مدت اندازه‌گیری پس از تزریق: ۳ ساعت
  • آستانه تشخیص تب: ۰/۶ درجه سانتی‌گراد (سختگیرانه‌ترین)
  • نوع گزارش: فقط به زبان انگلیسی
  • حلال استخراج: سالین ۰/۹ درصد
  • ابتدا آزمون خلوص با تزریق سالین به ۲ تا ۳ خرگوش انجام می‌شود. خرگوش‌هایی که افزایش دمای بیش از ۰/۶ درجه سانتی‌گراد نشان دهند، از آزمون اصلی حذف می‌شوند.
  • در روز آزمون اصلی، عصاره ماده از طریق ورید حاشیه گوش تزریق می‌گردد. دمای پایه پیش از تزریق اندازه‌گیری شده و سپس دما در فواصل ۳۰ دقیقه به مدت ۳ ساعت ثبت می‌شود.
  • روش ژاپن با آستانه تشخیص ۰/۶ درجه (سخت‌گیرانه‌تر از روش آمریکا) و معیارهای پذیرش مضاعف انجام می‌شود:
  • مرحله اول (۳ خرگوش): محصول فاقد تب‌زایی است اگر هر دو شرط زیر برقرار باشد:
    ۱. هر ۳ خرگوش افزایش دمای کمتر از ۰/۶ درجه داشته باشند.
    ۲. مجموع افزایش دماهای ۳ خرگوش از مقدار مجاز تعیین شده بیشتر نباشد.
  • مرحله دوم (در صورت مشاهده تب در مرحله اول): آزمون با ۵ خرگوش دیگر ادامه می‌یابد. محصول فاقد تب‌زایی محسوب می‌شود اگر حداقل ۴ خرگوش از ۵ خرگوش مرحله دوم افزایش دمای کمتر از ۰/۶ درجه داشته باشند.

تجهیزات اصلی: دماسنج دقیق مقعدی یا پروب، قفس انفرادی، حمام آب گرم، سرنگ و سوزن استریل، دستگاه تثبیت کننده خرگوش، تایمر، سیستم ثبت داده، کوره هوای داغ برای استریلیزاسیون

مواد مصرفی: خرگوش سفید نیوزیلندی نر یا ماده بالغ، ماده ضدعفونی‌کننده بتادین و الکل، سرم فیزیولوژی استریل سالین ۰/۹ درصد به عنوان حلال استخراج و آزمون خلوص، ظروف شیشه‌ای و سرنگ استریل، دستکش و گاز استریل، خوراک استاندارد و آب آشامیدنی استریل برای خرگوش

تهیه عصاره: ابتدا سطح تماس ماده یا تجهیزات پزشکی محاسبه می‌شود. از سالین ۰/۹ درصد به عنوان حلال استخراج استفاده می‌گردد. نسبت سطح به حجم حلال بر اساس ISO 10993-12 تعیین می‌شود. نمونه در حلال قرار داده شده و عصاره تهیه می‌گردد.

گرم کردن و تزریق: پیش از تزریق، عصاره باید تا دمای ۳۷ تا ۳۸ درجه سانتی‌گراد گرم شود. حداکثر حجم تزریق ۱۰ میلی‌لیتر به ازای هر کیلوگرم وزن بدن است. در صورتی که حجم مورد نیاز بیش از این مقدار باشد، از چندین تزریق در روز در فواصل مناسب استفاده می‌شود.

آزمون خلوص (تست شم): پیش از شروع آزمون اصلی، ۲ تا ۳ خرگوش انتخاب می‌شوند. دمای پایه اندازه‌گیری شده و سالین ۰/۹ درصد گرم شده تا ۳۷ تا ۳۸ درجه سانتی‌گراد تزریق می‌گردد. دما هر ۳۰ دقیقه به مدت ۳ ساعت ثبت می‌شود. خرگوش‌هایی که افزایش دمای بیش از ۰/۶ درجه سانتی‌گراد نشان دهند، از آزمون اصلی حذف می‌شوند.

دوره تطابق: حیوانات به مدت حداقل ۷ روز در شرایط استاندارد شامل دمای ۱۸ تا ۲۲ درجه سانتی‌گراد و رطوبت ۴۰ تا ۶۰ درصد تطابق داده می‌شوند. ۱۲ تا ۲۴ ساعت پیش از آزمون، غذای حیوانات قطع می‌شود اما آب در دسترس است.

اندازه‌گیری دمای پایه: در روز آزمون، دمای پایه هر خرگوش با فاصله ۳۰ دقیقه اندازه‌گیری می‌شود. خرگوش‌هایی با دمای پایه بالای ۳۹/۸ درجه سانتی‌گراد یا اختلاف دمای دو خوانش متوالی بیش از ۰/۲ درجه سانتی‌گراد و همچنین اختلاف دمای گروهی بیش از ۱ درجه سانتی‌گراد از مطالعه حذف می‌شوند.

تزریق و اندازه‌گیری: عصاره گرم شده تا ۳۷ تا ۳۸ درجه سانتی‌گراد از طریق ورید حاشیه گوش به آرامی تزریق می‌شود. حجم تزریق حداکثر ۱۰ میلی‌لیتر به ازای هر کیلوگرم وزن بدن است. دمای هر خرگوش در فواصل ۳۰ دقیقه به مدت ۳ ساعت پس از تزریق ثبت می‌شود. سپس بیشترین افزایش دما نسبت به دمای پایه برای هر خرگوش محاسبه می‌گردد.

آزمون با ۳ خرگوش: محصول فاقد تب‌زایی محسوب می‌شود اگر هر دو شرط زیر برقرار باشد:

  • شرط ۱: هر ۳ خرگوش افزایش دمای کمتر از ۰/۶ درجه سانتی‌گراد داشته باشند.
  • شرط ۲: مجموع افزایش دماهای ۳ خرگوش از مقدار مجاز تعیین شده بیشتر نباشد.
  • اگر هر دو شرط برقرار باشد، آزمون پایان می‌یابد.

شرط ادامه با ۵ خرگوش جدید: اگر در آزمون با ۳ خرگوش ۱ یا ۲ خرگوش افزایش دمای ۰/۶ درجه سانتی‌گراد یا بیشتر داشته باشند یا مجموع دماها از حد مجاز بیشتر باشد، آزمون با ۵ خرگوش جدید ادامه می‌یابد.

آزمون با ۵ خرگوش جدید: مجموعاً ۸ خرگوش مورد استفاده قرار می‌گیرند. محصول فاقد تب‌زایی محسوب می‌شود اگر حداقل ۴ خرگوش از ۵ خرگوش افزایش دمای کمتر از ۰/۶ درجه سانتی‌گراد داشته باشند. در غیر این صورت، محصول دارای پتانسیل تب‌زایی محسوب می‌شود.

غربالگری اولیه:

پیش از آزمون تب‌زایی بر اساس JP 4.01، انجام آزمون اندوتوکسین باکتریایی (LAL) توصیه می‌شود. این آزمون آلودگی ناشی از باکتری‌های گرم منفی را با حساسیت بالا شناسایی می‌کند اما قادر به تشخیص تب‌زایی ناشی از خود ماده نیست. برای مواد جدید با پتانسیل ناشناخته، آزمون خرگوش بر اساس JP 4.01 ضروری است. همچنین انجام آزمون سمیت سلولی (ISO 10993-5) پیش از آزمون خرگوش توصیه می‌شود.

پیش‌بینی رفتار بیولوژیکی در بدن:

نتایج آزمون تب‌زایی بر اساس JP 4.01 به دلیل سخت‌گیرانه‌ترین معیارها، محافظه‌کارانه‌ترین پیش‌بینی را برای واکنش ماده در بدن انسان ارائه می‌دهد. اگر محصول در این آزمون فاقد تب‌زایی تشخیص داده شود، احتمال ایجاد تب در بیماران انسانی بسیار پایین است و حاشیه ایمنی بیشتری نسبت به روش‌های دیگر فراهم می‌کند. این آزمون قادر است همه انواع تب‌زاها از جمله اندوتوکسین باکتریایی، تب‌زایی ناشی از خود ماده و تب‌زایی ناشی از قارچ و باکتری گرم مثبت را شناسایی کند.

الزامات قانونی سازمان غذا و دارو:

سازمان غذا و داروی ژاپن (PMDA) برای صدور تاییدیه ورود به بازار ژاپن، ارائه گزارش معتبر آزمون تب‌زایی بر اساس JP 4.01 را الزامی می‌کند. سازمان غذا و داروی ایران (IFDA) نیز این روش را برای محصولات با بازار هدف ژاپن می‌پذیرد. گزارش باید توسط آزمایشگاه همکار معتمد دارای ISO 17025 و مطابق با اصول GLP تهیه شود. استفاده از گونه حیوانی نامناسب، تعداد ناکافی حیوانات، عدم رعایت آزمون خلوص یا معیارهای پذیرش اشتباه، باعث رد گزارش توسط PMDA می‌گردد.

تفاوت با USP 151 (آمریکا): روش ژاپن از آستانه ۰/۶ درجه سانتی‌گراد استفاده می‌کند در حالی که روش آمریکا آستانه ۰/۵ درجه سانتی‌گراد دارد. روش ژاپن دارای معیارهای مضاعف در مرحله اول شامل افزایش کمتر از ۰/۶ درجه برای هر ۳ خرگوش و مجموع افزایش دماهای ۳ خرگوش از مقدار مجاز تعیین شده بیشتر نباشد. روش ژاپن سخت‌گیرانه‌ترین روش محسوب می‌شود.

تفاوت با BP (بریتانیا): روش بریتانیا بر اساس مجموع پاسخ‌ها بدون آستانه فردی قضاوت می‌کند و حساسیت کمتری دارد. روش ژاپن از آستانه فردی ۰/۶ درجه استفاده کرده و معیارهای سخت‌گیرانه‌تری دارد.

تفاوت با آزمون LAL: آزمون LAL یک روش برون‌تنی است که فقط اندوتوکسین باکتریایی باکتری‌های گرم منفی را تشخیص می‌دهد. روش ژاپن یک روش درون‌تنی است که قادر به تشخیص همه انواع تب‌زاها می‌باشد.

  • شناسنامه گزارش: عنوان، شماره شناسایی یکتا، تاریخ تهیه، شماره صفحات، نام و مهر آزمایشگاه
  • اطلاعات درخواست‌کننده: نام شرکت، آدرس، شماره ثبت، شماره سفارش
  • اطلاعات نمونه: نام محصول، شماره سریال یا لات، تاریخ تولید، شرح ظاهری، روش استریلیزاسیون
  • استاندارد مرجع: JP 4.01، ISO 10993-11، ISO 10993-12
  • شرح روش: گونه و تعداد حیوانات در مرحله اول و دوم، وزن و جنسیت حیوانات، روش تزریق، حجم تزریق، نتایج آزمون خلوص
  • شرایط نگهداری حیوانات: دما، رطوبت، چرخه روشنایی، دوره تطابق، شرایط ناشتایی
  • نتایج دمایی: دمای پایه هر خرگوش، دمای ثبت شده در فواصل ۳۰ دقیقه، بیشترین افزایش دما برای هر خرگوش، مجموع افزایش دماها در مرحله اول، تعداد خرگوش‌های با افزایش ۰/۶ درجه سانتی‌گراد یا بیشتر در مرحله دوم
  • نتیجه‌گیری نهایی: قابل قبول به معنی فاقد تب‌زایی یا غیرقابل قبول به معنی دارای پتانسیل تب‌زایی بر اساس معیارهای JP 4.01
  • امضا و مهر: امضای مجری آزمایش، ناظر فنی، مدیر آزمایشگاه
  • زمان تحویل گزارش: حداکثر ۲ تا ۴ هفته پس از انجام آزمون

آیا آزمون تبزایی در خرگوش بر اساس JP 4.01 سخت‌گیرانه‌تر از USP است؟
بله، JP 4.01 سخت‌گیرانه‌ترین روش در میان فارماکوپه‌های اصلی جهان است. JP از آستانه ۰/۶ درجه سانتی‌گراد در مقابل USP با آستانه ۰/۵ درجه سانتی‌گراد استفاده می‌کند و در مرحله اول نیاز به دو شرط همزمان دارد.

آیا می‌توانم از نتایج تست تبزایی در خرگوش – USP برای بازار ژاپن استفاده کنم؟
خیر، مطلقاً مجاز نیست. سازمان غذا و داروی ژاپن (PMDA) فقط نتایج مبتنی بر JP 4.01 را می‌پذیرد. معیارهای پذیرش USP با استانداردهای ژاپن متفاوت است.

آزمون خلوص (Purity Test) در تست تبزایی در خرگوش چیست و آیا اجباری است؟
بله، آزمون خلوص در JP 4.01 اجباری است. این آزمون با تزریق سالین ۰/۹ درصد به ۲ تا ۳ خرگوش قبل از آزمون اصلی انجام می‌شود. خرگوش‌های حساس با افزایش دمای بیش از ۰/۶ درجه سانتی‌گراد از آزمون اصلی حذف می‌شوند.

حداقل تعداد حیوانات برای تست تبزایی در خرگوش – JP 4.01 چقدر است؟
مرحله اول ۳ خرگوش است. در صورت برقراری هر دو شرط، همین تعداد کافی است. در غیر این صورت ۵ خرگوش دیگر (جمعاً ۸) نیاز است. همچنین ۲ تا ۳ خرگوش جداگانه برای آزمون خلوص لازم است.

آیا می‌توان از خرگوش‌ها در تست تبزایی در خرگوش مجدداً استفاده کرد؟
بله، اما با محدودیت. خرگوش‌های حساس در آزمون خلوص به طور دائمی حذف می‌شوند. خرگوش‌های سالم با فاصله زمانی مناسب (حداقل یک هفته) قابل استفاده مجدد هستند.

چه مدت زمانی برای انجام تست تبزایی در خرگوش – JP 4.01 لازم است؟
کل فرآیند شامل دوره تطابق (حداقل ۷ روز)، آزمون خلوص (۱ روز)، آزمون اصلی (۱ روز) و تهیه گزارش حدود ۲ تا ۴ هفته زمان می‌برد.

آیا سازمان غذا و داروی ایران روش JP 4.01 را برای تست تبزایی در خرگوش می‌پذیرد؟
بله، سازمان غذا و داروی ایران (IFDA) روش JP 4.01 را برای محصولاتی که بازار هدف آنها ژاپن است می‌پذیرد. برای محصولات داخلی و صادراتی به سایر کشورها، معمولاً USP 151 به عنوان روش مرجع توصیه می‌شود.

تفاوت حجم تزریق در JP با سایر روش‌ها چیست؟
حداکثر حجم تزریق ۱۰ میلی‌لیتر به ازای هر کیلوگرم وزن بدن است. در صورت نیاز به حجم بیشتر، می‌توان از چندین تزریق در روز در فواصل مناسب استفاده کرد.

اگر محصول من در مرحله دوم تست تبزایی در خرگوش روش JP رد شود، چه باید بکنم؟
رد شدن به معنی پتانسیل تب‌زایی محصول است. باید فرآیند تولید را اصلاح کنید و سپس آزمون را از ابتدا (شامل آزمون خلوص مجدد) تکرار کنید.

هزینه انجام تست تبزایی در خرگوش – JP 4.01 نسبت به تست تبزایی در خرگوش – USP چقدر است؟
هزینه JP 4.01 به دلیل نیاز به آزمون خلوص جداگانه و معیارهای سخت‌گیرانه‌تر که ممکن است منجر به تکرار در مرحله دوم شود، معمولاً بالاتر از USP است. برای استعلام هزینه دقیق با واحد پشتیبانی فنی تماس بگیرید.

برای مشاوره رایگان و هماهنگی ارسال نمونه، با کارشناسان ما تماس بگیرید.

 پیام‌رسان بله: 989900100182+

 تماس تلفنی: 982191010809+

  • تست تبزایی در خرگوش
  • تست تب زایی در خرگوش
  • تست تب زایی در خرگوش
  • تست تب-زایی-jp