آزمون دندان مصنوعی؛ 7 گروه تست تخصصی، استاندارد ISO 22112 و الزامات مجوز

آزمون دندان مصنوعی (Artificial Teeth Testing) مجموعه‌ای از ارزیابی‌های فیزیکی، عملکردی، ظاهری و زیستی است که برای بررسی کیفیت و ایمنی دندان‌های مصنوعی مورد استفاده در پروتزهای دندانی انجام می‌شود. تولیدکنندگان و واردکنندگان دندان مصنوعی آکریلی، پلیمری و سرامیکی برای کنترل کیفیت، تهیه پرونده فنی، بررسی انطباق محصول و پیگیری الزامات دریافت مجوز تجهیزات پزشکی به این ارزیابی‌ها نیاز دارند.

مهم‌ترین استاندارد اختصاصی این محصول ISO 22112:2017 با عنوان Dentistry — Artificial Teeth for Dental Prostheses است. این استاندارد الزامات و روش‌های آزمون دندان‌های مصنوعی پلیمری و سرامیکی ساخته‌شده در مقیاس صنعتی را مشخص می‌کند.

آزمون‌های مهم این استاندارد شامل بررسی ابعاد، رنگ، کیفیت سطح، تخلخل، اتصال دندان به پایه پروتز، مقاومت در برابر تغییر شکل و ترک‌خوردگی و ویژگی‌های اختصاصی دندان‌های سرامیکی است.

ارزیابی زیست‌سازگاری نیز بر اساس ISO 7405:2025 و مجموعه استانداردهای ISO 10993 و با توجه به شرایط تماس محصول با بدن انجام می‌شود.

آزمایشگاه سنجش ساناژن در حوزه ارزیابی کیفیت، ایمنی و زیست‌سازگاری تجهیزات پزشکی فعالیت دارد. تولیدکنندگان و واردکنندگان مواد و محصولات دندانپزشکی می‌توانند مشخصات محصول خود را برای بررسی استانداردها، امکان انجام آزمون و دریافت پیشنهاد خدمات آزمایشگاهی ارائه کنند.

دندان مصنوعی چیست؟

دندان مصنوعی به قطعات ساخته‌شده از مواد پلیمری، سرامیکی یا دیگر مواد مناسب دندانپزشکی گفته می‌شود که برای جایگزینی دندان‌های ازدست‌رفته در پروتزهای متحرک یا سایر سامانه‌های پروتزی متناسب با طراحی محصول استفاده می‌شوند.

این محصولات معمولاً به‌صورت دندان‌های قدامی یا خلفی در اندازه‌ها، شکل‌ها و رنگ‌های مختلف تولید می‌شوند.

از دیدگاه کنترل کیفیت، دندان مصنوعی باید ویژگی‌هایی مانند ظاهر مناسب، ثبات رنگ، یکنواختی ساختار، پایداری ابعادی و قابلیت اتصال مناسب به پایه پروتز را داشته باشد.

نکته مهم این است که دندان مصنوعی پیش‌ساخته، پایه آکریلی پروتز و دست‌دندان کامل یک محصول یکسان نیستند. هرکدام ممکن است استانداردها و آزمون‌های متفاوتی داشته باشند.

انواع دندان مصنوعی از نظر جنس و ساختار

۱. دندان مصنوعی آکریلی (Acrylic Denture Teeth)

دندان مصنوعی آکریلی معمولاً از مواد پلیمری بر پایه پلی‌متیل متاکریلات (PMMA) یا ترکیبات اصلاح‌شده آن ساخته می‌شود.

این محصولات ممکن است به‌صورت تک‌لایه یا چندلایه تولید شوند تا ظاهر، رنگ و ویژگی‌های نوری دندان طبیعی را بهتر شبیه‌سازی کنند.

در کنترل کیفیت دندان مصنوعی آکریلی، ویژگی‌های زیر اهمیت دارند:

  • تطابق ابعاد با مشخصات سازنده
  • یکنواختی رنگ و لایه‌های تشکیل‌دهنده
  • کیفیت سطح و قابلیت پرداخت
  • مقاومت در برابر سفیدشدگی و ترک‌خوردگی
  • پایداری ابعادی
  • قابلیت اتصال به رزین پایه پروتز
  • ایمنی زیستی مواد تشکیل‌دهنده

آزمون دندان مصنوعی آکریلی مطابق ISO 22112:2017 باید با در نظر گرفتن الزامات اختصاصی دندان‌های پلیمری انجام شود.

۲. دندان مصنوعی سرامیکی (Ceramic Denture Teeth)

دندان مصنوعی سرامیکی از ترکیبات سرامیکی مناسب دندانپزشکی ساخته می‌شود و ویژگی‌های فیزیکی و روش اتصال آن می‌تواند با دندان‌های پلیمری متفاوت باشد.

در این محصولات، کنترل کیفیت سطح، تخلخل، پایداری رنگ، قابلیت اتصال مکانیکی به پایه پروتز و مقاومت در برابر شوک حرارتی اهمیت دارد.

استاندارد ISO 22112:2017 برای دندان‌های سرامیکی، برخی الزامات اختصاصی از جمله بررسی تخلخل، مقاومت در برابر شوک حرارتی و فعالیت پرتوزایی را تعیین می‌کند.

۳. دندان مصنوعی کامپوزیتی و پلیمری چندلایه

برخی دندان‌های مصنوعی با استفاده از رزین‌های اصلاح‌شده، مواد پرکننده یا ساختارهای پلیمری چندلایه تولید می‌شوند.

در این محصولات، علاوه بر رنگ و شکل، بررسی رفتار ماده، اتصال بین لایه‌ها، کیفیت سطح و خطرات زیستی ناشی از ترکیبات سازنده می‌تواند اهمیت داشته باشد.

انتخاب استاندارد و روش آزمون باید بر اساس ماهیت واقعی مواد و دامنه کاربرد استاندارد انجام شود.

استانداردهای آزمون دندان مصنوعی

استاندارد حوزه کاربرد
ISO 22112:2017 ویژگی‌ها و روش‌های آزمون دندان مصنوعی پلیمری و سرامیکی
ISO 20795-1:2013 پلیمرهای پایه پروتز دندانی
ISO/TS 19736:2017 آزمون اتصال دندان پلیمری به ماده پایه پروتز
ISO 7491:2000 تعیین پایداری رنگ مواد دندانپزشکی
ISO 7405:2025 ارزیابی زیست‌سازگاری مواد و تجهیزات دندانپزشکی
ISO 10993-1:2025 ارزیابی ایمنی زیستی در چارچوب مدیریت ریسک
ISO 10993-5:2009 آزمون سمیت سلولی
ISO 10993-10:2021 ارزیابی حساسیت‌زایی
ISO 10993-23:2021 ارزیابی تحریک‌زایی
ISO 10993-18:2020 مشخصه‌یابی شیمیایی تجهیزات پزشکی
ISO 14971:2019 مدیریت ریسک تجهیزات پزشکی

نکته: ISO 22112 استاندارد اختصاصی دندان‌های مصنوعی صنعتی است. ISO 20795-1 الزامات پلیمرهای مورد استفاده در پایه دست‌دندان را تعیین می‌کند و جایگزین ISO 22112 نیست.

7 گروه آزمون دندان مصنوعی مطابق استاندارد ISO 22112

۱. آزمون ابعاد و مشخصات هندسی دندان مصنوعی (Dimensional Accuracy)

یکی از مهم‌ترین مراحل کنترل کیفیت، بررسی ابعاد دندان مصنوعی و مقایسه آن با اطلاعات اعلام‌شده توسط تولیدکننده است.

دندان‌های مصنوعی در قالب‌ها و اندازه‌های مختلف تولید می‌شوند. اختلاف نامناسب بین ابعاد واقعی و مشخصات قالب سازنده می‌تواند بر تناسب اجزای پروتز و فرایند ساخت آن اثر بگذارد.

در آزمون ابعاد دندان مصنوعی، ویژگی‌هایی مانند طول، عرض و ابعاد مشخص‌شده در نمودار قالب سازنده اندازه‌گیری می‌شوند.

حدود اختلاف مجاز ابعاد طبق ISO 22112:2017:

نوع دندان حداکثر اختلاف از ابعاد اعلام‌شده
دندان مصنوعی پلیمری ۵٪
دندان مصنوعی سرامیکی ۷٪

این حدود مطابق روش اندازه‌گیری و تعریف ابعاد در استاندارد تفسیر می‌شوند.

برای تولیدکنندگان، آزمون ابعاد در کنترل قالب‌های تولید، مقایسه بچ‌های مختلف و بررسی یکنواختی محصول اهمیت دارد.

۲. آزمون رنگ و تطابق با راهنمای رنگ (Shade Matching Test)

رنگ دندان مصنوعی از ویژگی‌های مهم محصول است و باید با راهنمای رنگ معرفی‌شده توسط تولیدکننده مطابقت داشته باشد.

در آزمون رنگ دندان مصنوعی، نمونه‌ها با راهنمای رنگ مرجع در شرایط تعیین‌شده مقایسه می‌شوند.

استاندارد ISO 22112:2017 بررسی تطابق رنگ دندان‌های قدامی و خلفی با راهنمای رنگ تولیدکننده را پوشش می‌دهد.

در دندان‌های چندلایه، یکنواختی انتقال رنگ بین بخش‌های مختلف نیز اهمیت دارد.

موضوعات مرتبط عبارت‌اند از:

  • تطابق رنگ با شیدگاید سازنده
  • یکنواختی رنگ در محصولات هم‌مدل
  • کیفیت انتقال رنگ در دندان‌های چندلایه
  • وجود نواحی رنگی غیرعادی
  • بررسی تغییرات ظاهری ناشی از فرایند تولید

تفاوت تطابق رنگ با ثبات رنگ: تطابق رنگ به مقایسه محصول با راهنمای رنگ مربوط است، اما ثبات رنگ به میزان تغییر رنگ پس از مواجهه با شرایط آزمون توجه دارد.

۳. آزمون کیفیت سطح، تخلخل و عیوب ظاهری (Surface Quality and Porosity)

سطح دندان مصنوعی باید از نظر ظاهر، یکنواختی و وجود عیوب تولید بررسی شود.

در آزمون کنترل کیفیت سطح، مواردی مانند زبری غیرعادی، خلل‌وفرج، ناخالصی‌های قابل مشاهده، ترک‌ها و کیفیت پرداخت محصول ارزیابی می‌شوند.

استاندارد ISO 22112:2017 روش‌های اختصاصی بررسی سطح و تخلخل را برای دندان‌های پلیمری و سرامیکی معرفی می‌کند.

در دندان‌های پلیمری، وجود حفره‌ها، ناخالصی‌های قابل مشاهده یا عیوب پرداخت در سطوح تاجی مورد بررسی قرار می‌گیرد.

در دندان‌های سرامیکی، اندازه و تعداد تخلخل‌ها طبق معیارهای مشخص استاندارد ارزیابی می‌شوند.

بررسی قابلیت پرداخت و پولیش مجدد نیز برای کیفیت سطح اهمیت دارد.

اهمیت برای تولیدکننده: وجود عیوب سطحی ممکن است نشان‌دهنده مشکلات فرایند تولید، کیفیت مواد اولیه یا شرایط قالب‌گیری و پرداخت باشد.

۴. آزمون استحکام اتصال دندان مصنوعی به پایه پروتز (Bond Strength Test)

یکی از آزمون‌های اختصاصی و مهم دندان مصنوعی آکریلی، بررسی قابلیت اتصال آن به ماده پایه پروتز است.

در ساخت پروتزهای متحرک، دندان پلیمری باید اتصال مناسبی با رزین پایه پروتز ایجاد کند.

استاندارد ISO 22112:2017 در بخش آزمون اتصال، قابلیت پیوند دندان پلیمری با مواد پایه پروتز گرماپخت مطابق ISO 20795-1 را بررسی می‌کند.

در این آزمون، نمونه‌های دندان و پایه پروتز طبق روش تعریف‌شده آماده شده و رفتار اتصال آن‌ها ارزیابی می‌شود.

بر اساس معیار آزمون ISO 22112، حداقل ۵ نمونه از ۶ نمونه آزمون‌شده باید معیار پذیرش مربوط به اتصال را برآورده کنند.

همچنین ISO/TS 19736:2017 یک روش تکمیلی برای آزمون اتصال دندان پلیمری به مواد پایه پروتز معرفی می‌کند.

عوامل مؤثر بر استحکام اتصال می‌توانند شامل موارد زیر باشند:

  • ترکیب شیمیایی دندان پلیمری
  • ترکیب رزین پایه پروتز
  • وضعیت سطح اتصال
  • شرایط آماده‌سازی و پردازش نمونه
  • سازگاری مواد و شرایط پلیمریزاسیون

آزمون اتصال دندان مصنوعی به پایه پروتز برای تولیدکنندگان دندان آکریلی و مواد پروتز دندانی اهمیت ویژه‌ای دارد.

۵. آزمون پایداری رنگ، تغییرات ابعادی و مقاومت در برابر ترک‌خوردگی

دندان مصنوعی پلیمری ممکن است در مواجهه با شرایط محیطی و فرایندهای آزمایشگاهی مشخص، دچار تغییر رنگ، تغییر ابعاد یا عیوب ظاهری شود.

استاندارد ISO 22112:2017 برای دندان‌های پلیمری، آزمون‌های زیر را تعریف می‌کند:

آزمون پایداری رنگ (Colour Stability): بررسی تغییرات قابل مشاهده رنگ پس از مواجهه با شرایط تعریف‌شده.

آزمون پایداری ابعادی (Dimensional Stability): بررسی تغییر ابعاد دندان در شرایط آزمون.

مطابق ISO 22112:2017، تغییر بعد مزیودیستال دندان پلیمری در آزمون پایداری ابعادی باید در محدوده ۲± درصد مقدار اولیه باشد.

آزمون مقاومت در برابر سفیدشدگی و ترک‌خوردگی (Blanching and Crazing): بررسی ایجاد سفیدشدگی، تغییر شکل یا ترک‌های ریز سطحی در شرایط تعیین‌شده.

این ارزیابی‌ها به تولیدکننده کمک می‌کنند تا کیفیت فرمولاسیون، شرایط تولید و پایداری محصول را بررسی کند.

استاندارد ISO 7491:2000 نیز یکی از مراجع مرتبط با تعیین ثبات رنگ مواد دندانپزشکی است؛ بااین‌حال برای ارزیابی انطباق دندان مصنوعی باید ابتدا روش اختصاصی ISO 22112 مدنظر قرار گیرد.

۶. آزمون‌های اختصاصی دندان مصنوعی سرامیکی

برخی آزمون‌های ISO 22112:2017 صرفاً برای دندان‌های سرامیکی تعریف شده‌اند و نباید بدون دلیل به دندان مصنوعی آکریلی تعمیم داده شوند.

آزمون مقاومت در برابر شوک حرارتی (Thermal Shock Resistance)

دندان سرامیکی باید در شرایط تعیین‌شده آزمون، مقاومت لازم در برابر تغییرات دمایی را نشان دهد.

در این ارزیابی، نمونه طبق روش استاندارد در معرض شرایط حرارتی مشخص قرار می‌گیرد و از نظر ایجاد ترک بررسی می‌شود.

آزمون تخلخل دندان سرامیکی

ساختار سرامیکی از نظر تعداد و اندازه حفره‌ها بررسی می‌شود.

استاندارد ISO 22112:2017 برای تخلخل‌های سطحی دندان سرامیکی، حدود عددی مشخصی تعریف کرده است.

ارزیابی قابلیت گیر مکانیکی (Anchorage)

در دندان‌های سرامیکی دارای ساختار نگهدارنده مکانیکی، ویژگی‌های اتصال و وضعیت حفره‌های نگهدارنده بر اساس نوع طراحی بررسی می‌شود.

آزمون فعالیت پرتوزایی (Radioactivity)

استاندارد ISO 22112:2017 برای دندان مصنوعی سرامیکی، بررسی فعالیت مرتبط با اورانیوم-۲۳۸ را نیز شامل می‌شود.

حداکثر غلظت فعالیت مجاز طبق معیار استاندارد ۱ بکرل بر گرم (Bq/g) است.

این آزمون به مواد سرامیکی مربوط است و نباید به‌عنوان آزمون عمومی تمام دندان‌های پلیمری معرفی شود.

۷. آزمون زیست‌سازگاری دندان مصنوعی مطابق ISO 7405 و ISO 10993

دندان مصنوعی در محیط دهان مورد استفاده قرار می‌گیرد و ممکن است در تماس با بزاق، مخاط دهان و سایر بافت‌های مرتبط باشد.

بنابراین ارزیابی ایمنی زیستی مواد تشکیل‌دهنده و ترکیبات احتمالی آزادشونده از آن اهمیت دارد.

استاندارد ISO 7405:2025 چارچوب و روش‌های مرتبط با ارزیابی زیستی مواد و تجهیزات دندانپزشکی را معرفی می‌کند و همراه با مجموعه ISO 10993 استفاده می‌شود.

نوع ارزیابی موردنیاز باید با توجه به ماهیت تماس، مدت مواجهه، فرمولاسیون مواد و اطلاعات موجود تعیین شود.

آزمون سمیت سلولی دندان مصنوعی (ISO 10993-5)

آزمون سمیت سلولی برای بررسی اثرات احتمالی مواد یا عصاره محصول بر سلول‌های کشت‌شده انجام می‌شود.

در دندان‌های مصنوعی پلیمری، ترکیبات باقی‌مانده از فرایند ساخت، افزودنی‌ها و مواد قابل استخراج ممکن است در ارزیابی ایمنی مورد توجه قرار گیرند.

آزمون MTT یکی از روش‌های متداول برای ارزیابی زنده‌مانی سلولی است.

برای آشنایی با این روش می‌توانید صفحه آزمون سمیت سلولی MTT در سنجش ساناژن را مطالعه کنید.

آزمون تحریک‌زایی مخاط دهان

به دلیل کاربرد دندان مصنوعی در محیط دهان، خطر تحریک مخاط دهان می‌تواند در ارزیابی زیستی مرتبط باشد.

بسته به ماهیت مواد و ارزیابی ریسک، بررسی این خطر ممکن است از طریق شواهد موجود یا روش آزمایشگاهی مناسب انجام شود.

آشنایی با آزمون تحریک‌زایی مخاط دهان در سنجش ساناژن

آزمون حساسیت‌زایی (ISO 10993-10)

برخی مواد افزودنی، رنگ‌دانه‌ها یا ترکیبات قابل استخراج ممکن است از نظر پتانسیل حساسیت‌زایی نیازمند بررسی باشند.

انتخاب آزمون حساسیت‌زایی باید بر اساس ارزیابی زیستی و شواهد سم‌شناختی صورت گیرد.

آشنایی با آزمون حساسیت‌زایی پوستی GPMT

توجه: انجام تمامی آزمون‌های سمیت سلولی، تحریک‌زایی و حساسیت‌زایی برای هر مدل دندان مصنوعی الزام یکسانی ندارد. انتخاب آزمون باید بر اساس مدیریت ریسک زیستی و الزامات مرجع نظارتی انجام شود.

آزمون‌های تکمیلی دندان مصنوعی: سایش، سختی و ویژگی‌های مکانیکی

علاوه بر آزمون‌های معرفی‌شده در ISO 22112، برخی تولیدکنندگان ممکن است برای توسعه محصول، مقایسه فرمولاسیون‌ها یا پشتیبانی از ادعاهای عملکردی به آزمون‌های تکمیلی نیاز داشته باشند.

برای نمونه:

  • آزمون مقاومت در برابر سایش (Wear Resistance)
  • آزمون سختی سطحی (Surface Hardness)
  • بررسی زبری سطح (Surface Roughness)
  • ارزیابی رفتار مکانیکی تحت بارگذاری
  • بررسی تغییرات ویژگی‌های سطحی پس از فرایندهای شبیه‌سازی‌شده
  • بررسی آزادسازی ترکیبات شیمیایی و مونومرهای باقی‌مانده، در صورت وجود ریسک مرتبط

این آزمون‌ها نباید بدون بررسی دامنه استاندارد، جزو الزامات مستقیم ISO 22112 معرفی شوند. روش و معیار پذیرش آن‌ها باید بر اساس هدف آزمون و استاندارد معتبر متناسب تعیین شود.

تفاوت استاندارد دندان مصنوعی و پایه پروتز دندانی چیست؟

تولیدکنندگان گاهی استاندارد دندان آکریلی را با استاندارد رزین پایه دست‌دندان اشتباه می‌گیرند.

ویژگی دندان مصنوعی پایه آکریلی پروتز
محصول دندان‌های پیش‌ساخته ماده تشکیل‌دهنده پایه دست‌دندان
استاندارد اختصاصی ISO 22112:2017 ISO 20795-1:2013
بررسی ابعاد دندان بله خارج از دامنه اختصاصی
اتصال به ماده پایه پروتز مهم در دندان‌های پلیمری از نظر سازگاری و اتصال مرتبط
استحکام خمشی ماده پایه خارج از آزمون‌های اصلی ISO 22112 از ویژگی‌های مهم پلیمر پایه
جذب آب و حلالیت پلیمر پایه الزام اختصاصی پایه نیست از ویژگی‌های مورد بررسی
زیست‌سازگاری متناسب با ریسک متناسب با ریسک

اگر محصول یک دست‌دندان کامل (Complete Denture) باشد، ارزیابی آن ممکن است علاوه بر دندان‌های مصنوعی، شامل بررسی ماده پایه پروتز و کیفیت اتصال اجزا نیز باشد.

در نتیجه، برنامه آزمون دست‌دندان کامل نباید صرفاً به آزمون‌های دندان مصنوعی پیش‌ساخته محدود شود.

آزمون دندان مصنوعی برای دریافت مجوز تجهیزات پزشکی

تولیدکنندگان و واردکنندگان دندان مصنوعی برای تهیه پرونده فنی و بررسی الزامات دریافت مجوز باید نوع محصول و استانداردهای قابل اعمال را مشخص کنند.

مدارک و ارزیابی‌های مرتبط ممکن است شامل موارد زیر باشند:

  1. مشخصات فنی و کاربرد موردنظر محصول
  2. ترکیب مواد اولیه و مشخصات فرمولاسیون
  3. گزارش آزمون‌های اختصاصی ISO 22112
  4. اطلاعات ابعاد، شکل و رنگ محصول
  5. نتایج کنترل کیفیت سطح و ساختار
  6. گزارش‌های ارزیابی زیست‌سازگاری بر اساس ریسک
  7. مستندات مدیریت ریسک مطابق ISO 14971
  8. اطلاعات بسته‌بندی، برچسب‌گذاری و دستورالعمل استفاده
  9. مستندات کنترل تولید و ردیابی بچ
  10. شواهد پشتیبان ادعاهای عملکردی تولیدکننده

الزامات نهایی دریافت مجوز بر اساس طبقه‌بندی محصول، مقررات جاری و نظر مرجع نظارتی تعیین می‌شود.

انجام آزمون و دریافت گزارش آزمایشگاهی به‌تنهایی تضمین‌کننده صدور مجوز نیست.

برای آزمون دندان مصنوعی چه تعداد نمونه لازم است؟

تعداد نمونه به جنس دندان، نوع آزمون، مدل و رنگ محصول، تعداد تکرارها و روش استاندارد وابسته است.

برای مثال، تعداد نمونه موردنیاز آزمون اتصال دندان آکریلی با تعداد نمونه لازم برای بررسی ابعاد یا رنگ یکسان نیست.

پیش از ارسال نمونه، تولیدکننده بهتر است اطلاعات زیر را آماده کند:

  • نام تجاری و مدل دندان مصنوعی
  • جنس محصول؛ آکریلی، پلیمری یا سرامیکی
  • مشخصات دندان‌های قدامی یا خلفی
  • شماره قالب و راهنمای ابعاد
  • شیدگاید یا جدول رنگ سازنده
  • مشخصات مواد اولیه
  • شماره بچ و تاریخ تولید
  • شرایط بسته‌بندی و نگهداری
  • آزمون‌ها و استانداردهای مورد درخواست
  • گزارش‌های آزمون قبلی، در صورت وجود

تعداد نمونه، شرایط آماده‌سازی و امکان انجام آزمون پس از بررسی درخواست مشخص می‌شود.

خدمات آزمایشگاهی سنجش ساناژن برای تولیدکنندگان دندان مصنوعی

آزمایشگاه سنجش ساناژن در حوزه ارزیابی کیفیت و ایمنی تجهیزات پزشکی، زیست‌سازگاری و آزمون‌های مرتبط با مواد دندانپزشکی فعالیت می‌کند.

تولیدکنندگان دندان مصنوعی آکریلی، دندان پلیمری، دندان سرامیکی و مواد پایه پروتز می‌توانند مشخصات محصول و استانداردهای موردنظر خود را برای بررسی تخصصی ارسال کنند.

خدمات مرتبط معرفی‌شده در سایت سنجش ساناژن شامل آزمون سمیت سلولی MTT، آزمون‌های تحریک‌زایی و حساسیت‌زایی و سایر روش‌های ارزیابی زیستی است.

اجرای آزمون‌های اختصاصی ISO 22112 مانند استحکام اتصال، پایداری ابعادی، شوک حرارتی و فعالیت پرتوزایی باید پیش از ثبت سفارش، از نظر قابلیت فنی و دامنه خدمات آزمایشگاه بررسی و تأیید شود.

پرسش‌های متداول درباره آزمون دندان مصنوعی

استاندارد اصلی دندان مصنوعی آکریلی چیست؟

استاندارد ISO 22112:2017 الزامات و روش‌های آزمون دندان مصنوعی پلیمری و سرامیکی تولیدشده برای پروتزهای دندانی را مشخص می‌کند.

چه آزمون‌هایی برای دندان مصنوعی لازم است؟

بسته به جنس محصول، آزمون‌های ابعاد، تطابق رنگ، کیفیت سطح، تخلخل، اتصال به پایه پروتز، پایداری رنگ و ابعاد، مقاومت در برابر ترک‌خوردگی و ارزیابی زیست‌سازگاری مطرح می‌شوند. دندان‌های سرامیکی نیز آزمون‌های اختصاصی دارند.

استاندارد ISO 22112 برای چه محصولاتی کاربرد دارد؟

این استاندارد برای دندان‌های مصنوعی پلیمری و سرامیکی ساخته‌شده به‌صورت صنعتی و مورد استفاده در پروتزهای دندانی کاربرد دارد.

آزمون استحکام اتصال دندان مصنوعی به پایه پروتز چیست؟

این آزمون قابلیت اتصال دندان پلیمری به ماده پایه پروتز را بررسی می‌کند. روش آزمون در ISO 22112:2017 و یک روش تکمیلی در ISO/TS 19736:2017 مطرح شده است.

آیا دندان مصنوعی به آزمون سمیت سلولی نیاز دارد؟

ارزیابی خطر سمیت سلولی ممکن است بخشی از برنامه زیست‌سازگاری باشد. ضرورت انجام آزمون MTT یا سایر روش‌ها به نوع ماده، اطلاعات ایمنی موجود و ارزیابی ریسک بستگی دارد.

آیا آزمون دندان مصنوعی سرامیکی و آکریلی یکسان است؟

خیر. هر دو گروه دارای الزامات عمومی مشترک هستند، اما دندان‌های پلیمری از نظر اتصال به پایه و تغییرات ابعادی و دندان‌های سرامیکی از نظر شوک حرارتی، تخلخل و برخی ویژگی‌های اختصاصی دیگر بررسی می‌شوند.

استاندارد ISO 20795-1 چه تفاوتی با ISO 22112 دارد؟

ISO 22112 مربوط به دندان‌های مصنوعی است، درحالی‌که ISO 20795-1 الزامات پلیمرهای پایه پروتز دندانی را پوشش می‌دهد.

آیا تست سایش برای همه دندان‌های مصنوعی الزامی است؟

نمی‌توان آزمون سایش را صرفاً بر اساس نام محصول برای همه دندان‌های مصنوعی الزامی دانست. این آزمون ممکن است برای مطالعات توسعه محصول، مقایسه مواد یا اثبات ادعای عملکردی مناسب باشد.

هزینه آزمون دندان مصنوعی چقدر است؟

هزینه به نوع دندان مصنوعی، تعداد آزمون‌ها، استاندارد مرجع، تعداد نمونه و شرایط آماده‌سازی بستگی دارد. برآورد هزینه پس از بررسی درخواست فنی انجام می‌شود.

برای آزمایش دندان مصنوعی به کدام آزمایشگاه مراجعه کنیم؟

تولیدکننده باید آزمایشگاهی را انتخاب کند که توانایی فنی و دامنه خدمات متناسب با آزمون موردنیاز را داشته باشد. برای بررسی امکان انجام آزمون‌های مرتبط با دندان مصنوعی می‌توانید درخواست خود را به سنجش ساناژن ارسال کنید.

ثبت درخواست آزمون دندان مصنوعی در آزمایشگاه سنجش ساناژن

اگر تولیدکننده یا واردکننده دندان مصنوعی آکریلی، پلیمری یا سرامیکی هستید و برای کنترل کیفیت، بررسی استاندارد ISO 22112، ارزیابی زیست‌سازگاری یا تکمیل پرونده فنی محصول به خدمات آزمایشگاهی نیاز دارید، مشخصات محصول خود را برای بررسی ارسال کنید.

واحد پذیرش آزمایشگاه پس از دریافت درخواست، شرایط فنی، استاندارد مرجع، تعداد نمونه، امکان اجرای آزمون و هزینه خدمات را بررسی خواهد کرد.

راه‌های ارتباطی با آزمایشگاه سنجش ساناژن

تلفن:۰۲۱۹۱۰۱۰۸۰۹

همراه:۰۹۹۰۰۱۰۰۱۸۲

ایمیل: ssanagene@gmail.com

وب‌سایت: https://sanjeshsanagene.ir/

ثبت درخواست خدمات آزمایشگاهی

تماس با آزمایشگاه سنجش ساناژن

سنجش ساناژن؛ ارائه‌دهنده خدمات تخصصی ارزیابی کیفیت، ایمنی و زیست‌سازگاری تجهیزات پزشکی و مواد دندانپزشکی.


منابع رسمی و استانداردهای مرجع

  1. ISO 22112:2017 — Dentistry — Artificial Teeth for Dental Prostheses
  2. ISO 20795-1:2013 — Dentistry — Denture Base Polymers
  3. ISO/TS 19736:2017 — Bonding Test Between Polymer Teeth and Denture Base Materials
  4. ISO 7491:2000 — Dental Materials — Determination of Colour Stability
  5. ISO 7405:2025 — Evaluation of Biocompatibility of Medical Devices Used in Dentistry
  6. ISO 10993-1:2025 — Biological Evaluation of Medical Devices
  7. ISO 14971:2019 — Application of Risk Management to Medical Devices
  8. NIOM — Independent Testing and Standardisation of Dental Materials
  9. FDA — Recognition of ISO 22112:2017 for Artificial Teeth

فهرست مطالب