آزمون استنت حالب؛ 7 گروه تست تخصصی دابل جی مطابق ASTM F1828-22

آزمون استنت حالب (Ureteral Stent Testing) مجموعه‌ای از ارزیابی‌های فیزیکی، مکانیکی، عملکردی و زیستی است که با هدف بررسی کیفیت، ایمنی و عملکرد استنت‌های مورد استفاده در مسیر ادراری انجام می‌شود. تولیدکنندگان و واردکنندگان استنت دابل جی (Double-J Stent)، استنت حالب پلیمری و استنت‌های پوشش‌دار برای کنترل کیفیت محصول، تهیه پرونده فنی و بررسی الزامات دریافت مجوز تجهیزات پزشکی به این آزمون‌ها نیاز دارند.

مهم‌ترین استاندارد اختصاصی محصول، ASTM F1828-22 با عنوان Standard Specification for Ureteral Stents است. این استاندارد روش‌های مرجع ارزیابی استحکام نگهدارندگی، استحکام شکست، ازدیاد طول، نیروی اصطکاک دینامیکی و رادیواپاسیتی استنت حالب را ارائه می‌کند.

آزمون‌های تکمیلی مانند اندازه‌گیری نرخ جریان ادرار، ارزیابی رسوب‌گذاری، آزمون سمیت سلولی، بایوبردن و یکپارچگی بسته‌بندی استریل نیز ممکن است بر اساس نوع محصول، ادعاهای سازنده و الزامات نظارتی موردنیاز باشند.

آزمایشگاه سنجش ساناژن در حوزه ارزیابی کیفیت، ایمنی و زیست‌سازگاری تجهیزات پزشکی فعالیت می‌کند. تولیدکنندگان استنت حالب می‌توانند درخواست خود را برای بررسی آزمون‌های موردنیاز، قابلیت اجرای آزمایش‌ها و شرایط پذیرش نمونه ارسال کنند.

استنت حالب یا دابل جی چیست؟

استنت حالب (Ureteral Stent) وسیله‌ای پزشکی است که برای کمک به تخلیه ادرار از کلیه به مثانه و حفظ مسیر عبور ادرار در شرایط مشخص درمانی استفاده می‌شود.

یکی از انواع متداول آن استنت دابل جی (Double-J Ureteral Stent) است که در دو انتهای خود دارای ساختار خمیده یا حلقه‌ای است.

این حلقه‌ها به نگهداری استنت در موقعیت موردنظر و کاهش احتمال جابه‌جایی ناخواسته کمک می‌کنند.

استنت دابل جی معمولاً از مواد پلیمری انعطاف‌پذیر تولید می‌شود و ممکن است دارای حفره‌هایی برای عبور ادرار از داخل لومن و اطراف ساختار استنت باشد.

در کنترل کیفیت استنت حالب، ویژگی‌هایی مانند مقاومت کششی، انعطاف‌پذیری، استحکام حلقه‌ها، اصطکاک سطحی، قطر داخلی، قابلیت مشاهده در رادیوگرافی و زیست‌سازگاری اهمیت دارند.

انواع استنت حالب از نظر ساختار و جنس

۱. استنت دابل جی پلی‌یورتانی (Polyurethane Double-J Stent)

پلی‌یورتان یکی از گروه‌های مواد مورد استفاده در ساخت استنت حالب است.

ویژگی‌های این ماده می‌توانند بر انعطاف‌پذیری، مقاومت مکانیکی، رفتار سطحی و پایداری محصول تأثیر بگذارند.

در این گروه، آزمون استحکام کششی، ازدیاد طول، مقاومت نگهدارندگی حلقه‌ها، اصطکاک و بررسی تغییرات مکانیکی پس از مواجهه با محیط آزمون اهمیت دارند.

۲. استنت دابل جی سیلیکونی (Silicone Ureteral Stent)

استنت‌های سیلیکونی از مواد الاستومری مناسب تولید می‌شوند.

این محصولات ممکن است از نظر انعطاف‌پذیری و رفتار مکانیکی با استنت‌های پلی‌یورتانی تفاوت داشته باشند.

برای بررسی عملکرد آن‌ها، آزمون‌های استحکام، ازدیاد طول، استحکام حلقه و نرخ جریان مطرح هستند.

۳. استنت حالب پوشش‌دار (Coated Ureteral Stent)

برخی استنت‌ها دارای پوشش سطحی هستند که با هدف کاهش اصطکاک، بهبود قابلیت قرارگیری یا تغییر ویژگی‌های سطح طراحی شده است.

در این گروه، آزمون اصطکاک دینامیکی، بررسی پایداری پوشش و ارزیابی خطرات ناشی از مواد پوشش‌دهنده اهمیت دارند.

اگر تولیدکننده ادعای کاهش رسوب‌گذاری یا فعالیت ضدمیکروبی مطرح کند، باید شواهد معتبر متناسب با آن ادعا ارائه دهد.

۴. استنت حالب چندلایه یا تقویت‌شده

برخی محصولات ممکن است از ساختارهای پلیمری چندلایه یا طراحی‌های تقویت‌شده استفاده کنند.

در این استنت‌ها، علاوه بر عملکرد عمومی، بررسی مقاومت در برابر خم‌شدن، یکپارچگی لایه‌ها، تغییر شکل و پایداری مواد اهمیت دارد.

نکته: انتخاب آزمون‌ها باید بر اساس طراحی واقعی محصول، ماده سازنده، مدت استفاده موردنظر و الزامات مقرراتی انجام شود.

استاندارد اصلی استنت حالب ASTM F1828-22 چیست؟

استاندارد ASTM F1828-22 مرجع تخصصی ارزیابی ویژگی‌های عملکردی استنت حالب یک‌بارمصرف دارای مکانیزم نگهدارندگی در دو انتها است.

دامنه اصلی این استاندارد بر استنت‌هایی تمرکز دارد که برای تخلیه کوتاه‌مدت ادرار از کلیه به مثانه استفاده می‌شوند.

این استاندارد به‌طور متداول برای استنت‌های پلیمری در محدوده ابعادی مختلف کاربرد دارد.

از نظر استاندارد، استفاده طولانی‌مدت بیش از ۳۰ روز و برخی طراحی‌های خارج از دامنه، نیازمند بررسی جداگانه الزامات و شواهد عملکردی هستند.

به همین دلیل، برای استنت‌های دارای ادعای ماندگاری طولانی‌مدت، صرف آزمون‌های پایه ASTM F1828 ممکن است کافی نباشد.

تفاوت ASTM F1828 با ISO 20697 و ISO 20696

یکی از اشتباهات رایج، انتخاب استاندارد کاتتر ادراری برای استنت دابل جی است.

استاندارد محصول یا حوزه کاربرد
ASTM F1828-22 استنت حالب دارای بخش نگهدارنده در دو انتها
ISO 20696:2018 کاتتر یک‌بارمصرف مجرای ادرار
ISO 20697:2018 کاتترهای تخلیه مایع و تجهیزات جانبی در دامنه مشخص، با استثنای استنت حالب
ISO 14630:2024 الزامات عمومی ایمپلنت‌های جراحی غیرفعال، در صورت قابل اعمال بودن

استاندارد ISO 20697 صراحتاً استنت حالب را از دامنه خود خارج کرده است.

بنابراین برای برنامه آزمون دابل جی باید ASTM F1828 و سایر استانداردهای مرتبط با طراحی و ایمنی محصول مدنظر قرار گیرند.

7 گروه آزمون استنت حالب برای کنترل کیفیت

۱. آزمون ابعاد، قطر و ساختار استنت حالب (Dimensional Testing)

کنترل ابعادی یکی از نخستین مراحل ارزیابی استنت حالب است.

ابعاد استنت می‌توانند بر سازگاری با مسیر ادراری، قابلیت قرارگیری، عملکرد تخلیه و رفتار مکانیکی تأثیر بگذارند.

پارامترهای قابل اندازه‌گیری عبارت‌اند از:

  • طول مؤثر استنت
  • قطر خارجی
  • قطر داخلی لومن
  • ضخامت دیواره
  • ابعاد حلقه‌های دو انتها
  • شکل و محل سوراخ‌های جانبی
  • یکنواختی قطر در طول استنت
  • وضعیت ظاهری سطح
  • وجود عیوب تولید یا تغییر شکل

قطر French در استنت حالب چیست؟

قطر استنت‌های حالب معمولاً با واحد French یا Fr معرفی می‌شود.

این واحد با قطر خارجی وسیله ارتباط دارد.

رابطه اسمی تبدیل به‌صورت زیر است:

قطر خارجی بر حسب میلی‌متر = عدد French ÷ 3

برای مثال، قطر اسمی یک استنت 6 Fr تقریباً برابر با ۲ میلی‌متر است.

البته قطر واقعی محصول باید با توجه به تلرانس ابعادی سازنده و روش اندازه‌گیری بررسی شود.

آزمون کیفیت حفره‌های تخلیه

وجود حفره‌های جانبی مناسب می‌تواند بر عملکرد تخلیه ادرار اثر بگذارد.

در ارزیابی این بخش، تعداد، ابعاد و موقعیت حفره‌ها و همچنین وجود پلیسه یا نقص سطحی بررسی می‌شوند.

اهمیت برای تولیدکننده: آزمون ابعادی به کنترل یکنواختی فرایند اکستروژن، شکل‌دهی حلقه‌ها، سوراخ‌کاری و مونتاژ محصول کمک می‌کند.

۲. آزمون استحکام کششی و ازدیاد طول استنت حالب (Tensile Strength and Elongation)

آزمون مقاومت کششی از مهم‌ترین آزمون‌های عملکردی استنت حالب است.

استنت ممکن است در هنگام قرارگیری، اصلاح موقعیت یا خارج‌سازی تحت نیروهای مکانیکی قرار گیرد.

بنابراین محصول باید در شرایط تعریف‌شده دارای استحکام و یکپارچگی مناسب باشد.

استاندارد ASTM F1828-22 روش‌های ارزیابی استحکام شکست و ازدیاد طول استنت را پوشش می‌دهد.

در این آزمون، نمونه با دستگاه تست کشش و شرایط کنترل‌شده بررسی می‌شود.

پارامترهای مرتبط عبارت‌اند از:

  • نیروی شکست (Break Force)
  • استحکام کششی
  • ازدیاد طول در هنگام شکست
  • رفتار تغییر شکل
  • محل شکست
  • یکپارچگی اجزای استنت

چرا آزمون کشش پس از مواجهه با محیط شبیه‌سازی‌شده اهمیت دارد؟

مواد پلیمری ممکن است پس از قرارگیری در محیط مایع و دمای بدن دچار تغییر در ویژگی‌های مکانیکی شوند.

به همین دلیل، ASTM F1828 برای ارزیابی ویژگی‌های عملکردی در شرایط محیط آزمون و پس از دوره آماده‌سازی تعریف‌شده راهنمایی ارائه می‌کند.

در این شرایط، استنت واقعی باید مورد آزمون قرار گیرد و نتایج صرفاً از نمونه‌های مسطح ماده اولیه قابل تعمیم نیستند.

اهمیت برای تولیدکننده: آزمون کشش می‌تواند برای بررسی کیفیت پلیمر، تأثیر استریل‌سازی و مقایسه استحکام بچ‌های تولیدی استفاده شود.

۳. آزمون استحکام حلقه دابل جی و مقاومت در برابر مهاجرت (Retention Strength Test)

یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های استنت دابل جی، توانایی دو حلقه انتهایی در حفظ موقعیت استنت است.

اگر نیروی نگهدارندگی کافی نباشد، احتمال جابه‌جایی نامطلوب محصول مطرح می‌شود.

از طرف دیگر، طراحی حلقه‌ها باید با نیازهای عملکردی و شرایط کاربرد مطابقت داشته باشد.

آزمون استحکام حلقه یا Retention Strength یکی از آزمون‌های اختصاصی ASTM F1828-22 است.

این آزمون برای بررسی توانایی بخش نگهدارنده استنت در مقاومت در برابر جابه‌جایی انجام می‌شود.

در آزمون Retention Strength چه مواردی بررسی می‌شوند؟

  • نیروی لازم برای بازشدن یا صاف‌شدن بخش حلقه‌ای
  • رفتار حلقه انتهای کلیوی
  • رفتار حلقه انتهای مثانه
  • تغییر شکل هنگام اعمال نیرو
  • یکنواختی عملکرد بین نمونه‌ها
  • تغییر استحکام پس از آماده‌سازی در محیط آزمون

در این آزمون از تجهیزات مکانیکی و فیکسچر مناسب مطابق روش استاندارد استفاده می‌شود.

تفاوت Curl Strength و Retention Strength

اصطلاح Curl Strength معمولاً به مقاومت بخش خمیده استنت در برابر بازشدن اشاره دارد.

در استاندارد ASTM F1828، Retention Strength برای بررسی توانایی ساختار نگهدارنده در مقاومت در برابر جابه‌جایی به کار می‌رود.

این آزمون به ارزیابی یکی از عوامل مؤثر بر خطر مهاجرت استنت کمک می‌کند؛ اما به‌تنهایی احتمال جابه‌جایی در همه شرایط بالینی را تعیین نمی‌کند.

۴. آزمون جریان ادرار و اصطکاک دینامیکی استنت (Flow Rate and Dynamic Friction)

یکی از اهداف اصلی استنت حالب، کمک به عبور ادرار در مسیر مربوط است.

بنابراین بررسی عملکرد جریان در کنار آزمون‌های مکانیکی اهمیت دارد.

آزمون نرخ جریان استنت (Flow Rate Test)

در این آزمون، میزان عبور مایع از استنت در شرایط کنترل‌شده بررسی می‌شود.

پارامترهای مهم شامل موارد زیر هستند:

  • قطر داخلی استنت
  • طول استنت
  • اختلاف فشار
  • ویژگی‌های مایع آزمون
  • دمای آزمون
  • وضعیت خم‌شدگی استنت
  • وجود سوراخ‌های جانبی
  • تغییرات جریان میان مدل‌های مختلف

آزمون نرخ جریان در راهنمای FDA درباره ارزیابی عملکرد استنت حالب مطرح شده است.

تعداد نمونه و روش آزمون باید با توجه به اندازه محصول و الزامات فنی تعیین شوند.

نکته: آزمون جریان باید با روش مناسب اعتبارسنجی شود؛ ASTM F1828 را نباید به‌اشتباه به‌عنوان تنها مرجع تمام آزمون‌های جریان معرفی کرد.

آزمون اصطکاک دینامیکی استنت (Dynamic Frictional Force)

اصطکاک سطحی می‌تواند بر عملکرد قرارگیری و خروج استنت اثر بگذارد.

در محصولات دارای پوشش لغزنده، این آزمون برای بررسی عملکرد پوشش اهمیت ویژه‌ای دارد.

در آزمون اصطکاک، نیروی اصطکاکی در شرایط تماس و حرکت تعریف‌شده اندازه‌گیری می‌شود.

پارامترهای مرتبط عبارت‌اند از:

  • نیروی اصطکاک دینامیکی
  • تغییر رفتار پس از مرطوب‌سازی
  • یکنواختی عملکرد سطح
  • تفاوت استنت پوشش‌دار و بدون پوشش
  • پایداری ویژگی لغزندگی در شرایط آزمون

در راهنمای FDA، آزمون اصطکاک برای استنت‌های فاقد پوشش اختیاری معرفی شده است، اما برای اثبات ادعای کاهش اصطکاک پوشش اهمیت دارد.

۵. آزمون رادیواپاسیتی، پایداری و رسوب‌گذاری استنت حالب

آزمون رادیواپاسیتی استنت (Radiopacity Test)

استنت حالب باید متناسب با کاربرد و طراحی خود قابلیت مشاهده کافی در روش‌های تصویربرداری موردنظر را داشته باشد.

برای این منظور، برخی تولیدکنندگان از مواد افزودنی رادیواپک استفاده می‌کنند.

در ارزیابی رادیواپاسیتی، میزان دیدپذیری استنت در شرایط تصویربرداری استاندارد بررسی می‌شود.

ASTM F1828-22 از مراجع مرتبط با آزمون رادیواپاسیتی استنت حالب است.

در این آزمون باید شرایط تصویربرداری، نمونه مرجع و روش ارزیابی متناسب انتخاب شوند.

آزمون رسوب‌گذاری استنت حالب (Encrustation Testing)

یکی از چالش‌های شناخته‌شده استنت‌های حالب، تجمع رسوبات معدنی و تشکیل لایه‌های نامطلوب روی سطح محصول است.

این پدیده ممکن است با شرایط محیط ادرار، نوع ماده و مدت استفاده ارتباط داشته باشد.

در مطالعات توسعه محصول، آزمون رسوب‌گذاری می‌تواند برای مقایسه مواد و پوشش‌های مختلف انجام شود.

پارامترهای بالقوه قابل بررسی عبارت‌اند از:

  • مقدار رسوبات تشکیل‌شده
  • تغییر جرم استنت
  • تغییر ظاهر سطح
  • وضعیت حفره‌های تخلیه
  • تأثیر رسوب بر جریان مایع
  • تفاوت عملکرد پوشش‌های مختلف

نکته علمی: آزمون رسوب‌گذاری یک الزام عمومی و یکسان برای تمام محصولات در ASTM F1828 نیست.

اگر تولیدکننده ادعای «ضدرسوب» یا «کاهش تشکیل رسوب» داشته باشد، لازم است روش آزمون، مدل آزمایشگاهی، شرایط مواجهه و معیار ارزیابی از پیش تعریف شوند.

همچنین نتیجه آزمایشگاهی به‌تنهایی اثبات‌کننده کاهش رسوب‌گذاری در تمام شرایط بالینی نیست.

آزمون مقاومت در برابر خم‌شدن و گرفتگی

در برخی طراحی‌ها، خم‌شدن شدید یا تغییر شکل می‌تواند بر سطح مقطع داخلی استنت اثر بگذارد.

آزمون‌های مرتبط با مقاومت در برابر خم‌شدن، انسداد لومن و تغییرات جریان ممکن است در مطالعات عملکردی و مدیریت ریسک محصول مطرح شوند.

۶. آزمون زیست‌سازگاری استنت حالب مطابق ISO 10993

استنت حالب یک وسیله پزشکی است که در محیط داخلی بدن قرار می‌گیرد و با بافت‌ها و ادرار در تماس است.

بنابراین ارزیابی ایمنی زیستی مواد تشکیل‌دهنده آن اهمیت ویژه‌ای دارد.

استاندارد ISO 10993-1:2025 چارچوب ارزیابی زیستی تجهیزات پزشکی را در ارتباط با مدیریت ریسک ارائه می‌کند.

انتخاب ارزیابی‌ها به جنس مواد، نوع تماس، مدت استفاده موردنظر، ترکیبات قابل استخراج و داده‌های ایمنی موجود وابسته است.

آزمون سمیت سلولی استنت حالب (ISO 10993-5)

آزمون سمیت سلولی برای بررسی اثرات احتمالی مواد یا عصاره محصول بر سلول‌های کشت‌شده استفاده می‌شود.

در استنت‌های پلیمری، ترکیبات باقی‌مانده از فرایند تولید، افزودنی‌ها، مواد پوشش‌دهنده و محصولات احتمالی تخریب پلیمر می‌توانند در ارزیابی ریسک مورد توجه قرار گیرند.

آزمون MTT یکی از روش‌های متداول برای اندازه‌گیری فعالیت متابولیکی مرتبط با زنده‌مانی سلولی است.

برای آشنایی با خدمات مرتبط به صفحه آزمون سمیت سلولی MTT در آزمایشگاه سنجش ساناژن مراجعه کنید.

ارتباط آزمون سمیت سلولی با محصولات شرکت کیاژن

در مطالعات تحقیق و توسعه تجهیزات پزشکی، مواد و ظروف کشت سلول برای بررسی پاسخ سلولی به عصاره یا مواد محصول استفاده می‌شوند.

صفحات مرتبط شرکت کیاژن عبارت‌اند از:

این صفحات به‌عنوان منابع ملزومات تحقیقاتی معرفی می‌شوند. تهیه کیت یا مواد مصرفی به‌تنهایی به معنای انجام آزمون رسمی مطابق ISO 10993-5 نیست.

آزمون مشخصه‌یابی شیمیایی مطابق ISO 10993-18

در ارزیابی ایمنی استنت، شناخت ترکیبات قابل استخراج و مواد احتمالی آزادشونده اهمیت دارد.

ISO 10993-18:2020 از مراجع مرتبط با مشخصه‌یابی شیمیایی تجهیزات پزشکی است.

در صورت نیاز، روش‌های تحلیلی مناسب برای شناسایی و اندازه‌گیری ترکیبات مرتبط انتخاب می‌شوند.

نتایج مشخصه‌یابی شیمیایی می‌توانند در کنار ISO 10993-17 برای ارزیابی ریسک سم‌شناختی مورد استفاده قرار گیرند.

آیا استنت حالب به آزمون حساسیت‌زایی یا تحریک‌زایی نیاز دارد؟

ارزیابی خطرات تحریک‌زایی و حساسیت‌زایی می‌تواند با توجه به ترکیب مواد، نوع تماس و مدت استفاده مطرح باشد.

ضرورت انجام آزمون تجربی یا کفایت اطلاعات موجود باید در برنامه ارزیابی زیستی تعیین شود.

نکته مهم: به دلیل تماس استنت با ادرار و بافت‌های دستگاه ادراری، نباید آزمون خون‌سازگاری کامل را صرفاً بر اساس نام استنت برای همه مدل‌ها الزامی اعلام کرد.

۷. آزمون بایوبردن، استریلیتی و بسته‌بندی استنت حالب

استنت‌هایی که برای قرارگیری در بدن به‌صورت استریل عرضه می‌شوند، باید دارای شواهد کافی درباره اعتبارسنجی استریل‌سازی و حفظ وضعیت استریل باشند.

این موضوع برای تولیدکنندگان استنت دابل جی اهمیت زیادی دارد.

آزمون بایوبردن استنت حالب مطابق ISO 11737-1

آزمون بایوبردن (Bioburden Test) برای تعیین تعداد میکروارگانیسم‌های زنده موجود روی محصول یا در آن به کار می‌رود.

استاندارد ISO 11737-1:2018 همراه با اصلاحیه ۲۰۲۱ از مراجع اصلی این آزمون است.

نتایج بایوبردن می‌توانند برای پایش کیفیت میکروبی فرایند تولید و پشتیبانی از اعتبارسنجی استریل‌سازی استفاده شوند.

برای آشنایی با این خدمت به صفحه آزمون بایوبردن در سنجش ساناژن مراجعه کنید.

اعتبارسنجی استریل‌سازی دابل جی

روش استریل‌سازی باید با جنس پلیمر، پوشش‌ها و طراحی استنت سازگار باشد.

استانداردهای مرتبط شامل موارد زیر هستند:

  • ISO 11135:2014 برای استریل‌سازی با اتیلن‌اکساید
  • ISO 11137-1:2025 برای استریل‌سازی پرتویی
  • ISO 10993-7 برای بررسی باقی‌مانده‌های اتیلن‌اکساید در صورت استفاده از این روش

اگر استنت با روش اتیلن‌اکساید استریل شود، بررسی باقی‌مانده‌های مربوط می‌تواند بخشی از مستندات ایمنی باشد.

توجه: انجام آزمون استریلیتی روی تعداد محدودی نمونه جایگزین اعتبارسنجی کامل فرایند استریل‌سازی نیست.

آزمون بسته‌بندی استریل استنت حالب

بسته‌بندی محصول باید بتواند وضعیت استریل را تا زمان استفاده موردنظر در شرایط تعریف‌شده حفظ کند.

برای بررسی بسته‌بندی، استانداردهای ISO 11607-1 و ISO 11607-2 اهمیت دارند.

آزمون‌های مرتبط ممکن است شامل موارد زیر باشند:

  • آزمون استحکام دوخت بسته‌بندی
  • آزمون یکپارچگی سیستم سد استریل
  • بررسی نفوذ رنگ در درز بسته‌بندی، در صورت تناسب
  • آزمون نشتی بسته
  • ارزیابی پایداری بسته‌بندی
  • بررسی عملکرد بازشدن آسپتیک
  • بررسی سلامت بسته پس از حمل‌ونقل

برای آشنایی با یکی از روش‌های مرتبط می‌توانید صفحه آزمون استحکام دوخت بسته‌بندی مطابق ASTM F88 در سنجش ساناژن را مطالعه کنید.

ملزومات آزمایش میکروبی در شرکت کیاژن

برای آشنایی با ملزومات مورد استفاده در مطالعات میکروبی می‌توان به صفحات زیر مراجعه کرد:

نوع محیط کشت و روش بازیابی میکروارگانیسم‌ها باید مطابق روش معتبر انتخاب شوند.

آزمون‌های تکمیلی استنت حالب پوشش‌دار و بلندمدت

برخی استنت‌های حالب برای ویژگی‌های عملکردی خاص طراحی می‌شوند.

برای مثال، ممکن است سازنده ادعای کاهش اصطکاک، کاهش رسوب‌گذاری یا افزایش مدت استفاده داشته باشد.

در چنین مواردی، بررسی‌های تکمیلی زیر می‌توانند مطرح شوند:

آزمون دوام پوشش

اگر استنت دارای پوشش سطحی باشد، یکپارچگی پوشش پس از قرارگیری، حرکت، مواجهه با مایع آزمون و شرایط استفاده موردنظر اهمیت دارد.

آزمون پایداری بلندمدت

محصولاتی که برای ماندگاری طولانی‌مدت طراحی شده‌اند ممکن است به ارزیابی تغییرات خواص مکانیکی، شیمیایی و سطحی در طول زمان نیاز داشته باشند.

آزمون فعالیت ضدمیکروبی

در صورت وجود ادعای فعالیت ضدمیکروبی، باید روش آزمون متناسب با نوع ماده، میکروارگانیسم هدف و شرایط واقعی استفاده انتخاب شود.

نتیجه یک آزمون آزمایشگاهی ضدمیکروبی به‌تنهایی اثبات‌کننده کاهش عفونت در کاربرد بالینی نیست.

آزمون استنت حالب برای دریافت مجوز تجهیزات پزشکی

تولیدکنندگان و واردکنندگان استنت حالب برای تهیه پرونده فنی باید مشخصات محصول، کاربرد موردنظر، جنس مواد، مدت استفاده و استانداردهای قابل اعمال را تعیین کنند.

مدارک فنی ممکن است شامل موارد زیر باشند:

  1. مشخصات فنی و نقشه‌های محصول
  2. ترکیب مواد اولیه و پوشش‌ها
  3. مشخصات قطر و طول استنت
  4. گزارش آزمون‌های عملکردی ASTM F1828
  5. نتایج آزمون جریان ادرار
  6. نتایج استحکام حلقه، مقاومت کششی و ازدیاد طول
  7. گزارش رادیواپاسیتی
  8. ارزیابی زیست‌سازگاری و مشخصه‌یابی شیمیایی
  9. مدارک مدیریت ریسک
  10. مدارک اعتبارسنجی استریل‌سازی
  11. اطلاعات یکپارچگی بسته‌بندی
  12. داده‌های عمر قفسه‌ای
  13. اطلاعات ردیابی بچ و کنترل کیفیت تولید
  14. مستندات پشتیبان ادعاهای اختصاصی محصول

فهرست نهایی مدارک به طبقه‌بندی محصول، مقررات جاری و نظر مرجع نظارتی مربوط بستگی دارد.

دریافت گزارش آزمایشگاهی به‌تنهایی تضمین‌کننده صدور مجوز تولید یا واردات استنت حالب نیست.

برای آزمون استنت حالب چه تعداد نمونه لازم است؟

تعداد نمونه موردنیاز به نوع استنت، استاندارد، آزمون انتخاب‌شده، تعداد تکرارها و اندازه‌های محصول بستگی دارد.

برای مثال، آزمون استحکام کششی و آزمون نگهدارندگی حلقه ممکن است مخرب باشند و به نمونه‌های مستقل نیاز داشته باشند.

در ارزیابی عملکرد خانواده‌ای از استنت‌ها، نمونه‌برداری از اندازه‌های نماینده مانند کوتاه‌ترین، بلندترین یا کوچک‌ترین و بزرگ‌ترین قطر ممکن است لازم باشد.

همچنین نمونه‌های مورد استفاده در آزمون‌های زیستی، بایوبردن و بسته‌بندی ممکن است مستقل از نمونه‌های مکانیکی باشند.

برای بررسی اولیه درخواست، اطلاعات زیر را ارائه کنید:

  • نام تجاری و مدل استنت
  • جنس پلیمر
  • قطر خارجی بر حسب French
  • طول استنت
  • قطر داخلی لومن
  • نوع حلقه‌های نگهدارنده
  • وجود یا عدم وجود پوشش سطحی
  • مدت استفاده موردنظر
  • وضعیت استریل
  • روش استریل‌سازی
  • نوع بسته‌بندی
  • شماره بچ و تاریخ تولید
  • استانداردها و آزمون‌های درخواستی
  • گزارش‌های قبلی، در صورت وجود

تعداد نمونه، شرایط آماده‌سازی و هزینه پس از بررسی درخواست تعیین می‌شوند.

خدمات آزمایشگاه سنجش ساناژن برای تولیدکنندگان استنت حالب

آزمایشگاه سنجش ساناژن در حوزه ارزیابی کیفیت و ایمنی تجهیزات پزشکی و زیست‌سازگاری فعالیت می‌کند.

تولیدکنندگان و واردکنندگان استنت حالب، استنت دابل جی، استنت‌های پلیمری و پوشش‌دار می‌توانند مشخصات محصول خود را برای بررسی آزمون‌های موردنیاز ارسال کنند.

خدمات مرتبط معرفی‌شده در سایت آزمایشگاه شامل آزمون سمیت سلولی MTT، بایوبردن و برخی آزمون‌های بسته‌بندی و ارزیابی‌های زیستی است.

قابلیت انجام آزمون‌های اختصاصی ASTM F1828، از جمله استحکام حلقه، اصطکاک دینامیکی، مقاومت کششی و رادیواپاسیتی، همچنین آزمون‌های جریان و رسوب‌گذاری، باید پیش از ثبت سفارش توسط واحد فنی آزمایشگاه تأیید شود.

برای مطالعات تحقیق و توسعه می‌توان از اطلاعات کیت MTT کیاژن، پلیت کشت سلولی ۹۶ خانه و محیط‌های کشت میکروبی کیاژن استفاده کرد.

پرسش‌های متداول درباره آزمون استنت حالب

استاندارد اصلی استنت حالب چیست؟

استاندارد ASTM F1828-22 مرجع اختصاصی روش‌های ارزیابی عملکرد استنت‌های حالب یک‌بارمصرف دارای ساختار نگهدارنده در دو انتها است.

آزمون‌های اصلی استنت دابل جی کدام‌اند؟

آزمون استحکام کششی، ازدیاد طول، استحکام حلقه، اصطکاک دینامیکی و رادیواپاسیتی از ارزیابی‌های اصلی ASTM F1828 هستند. بسته به محصول، جریان ادرار، زیست‌سازگاری و استریلیتی نیز اهمیت دارند.

آیا ISO 20697 استاندارد استنت دابل جی است؟

خیر. ISO 20697:2018 استنت حالب را از دامنه خود خارج کرده است. برای استنت دابل جی، ASTM F1828-22 مرجع اختصاصی‌تری است.

آزمون استحکام حلقه دابل جی چیست؟

این آزمون میزان مقاومت بخش خمیده یا نگهدارنده استنت را در برابر نیرویی که باعث تغییر شکل یا بازشدن آن می‌شود ارزیابی می‌کند.

آزمون جریان ادرار استنت چگونه انجام می‌شود؟

در این آزمون، میزان عبور مایع از استنت تحت شرایط مشخص جریان و اختلاف فشار اندازه‌گیری می‌شود. روش باید برای طراحی و اندازه محصول مناسب باشد.

آزمون رادیواپاسیتی استنت حالب چیست؟

این آزمون قابلیت مشاهده استنت در شرایط تصویربرداری با پرتو ایکس را بررسی می‌کند و یکی از ارزیابی‌های مرتبط با ASTM F1828 است.

آیا استنت حالب به آزمون سمیت سلولی نیاز دارد؟

خطر سمیت سلولی باید در برنامه ارزیابی زیستی بررسی شود. ضرورت انجام آزمون تجربی به مواد تشکیل‌دهنده، مدت تماس و شواهد ایمنی موجود بستگی دارد.

آیا همه استنت‌ها به آزمون رسوب‌گذاری نیاز دارند؟

خیر. آزمون رسوب‌گذاری ممکن است برای مطالعات توسعه محصول یا پشتیبانی از ادعای کاهش رسوب اهمیت داشته باشد، اما الزام عمومی یکسانی برای تمام استنت‌ها نیست.

آیا آزمون بایوبردن اثبات‌کننده استریل بودن استنت است؟

خیر. بایوبردن میزان آلودگی میکروبی محصول را بررسی می‌کند و جایگزین اعتبارسنجی کامل استریل‌سازی نیست.

آیا ASTM F1828 برای استنت‌های بلندمدت کافی است؟

این استاندارد عمدتاً برای استفاده کوتاه‌مدت طراحی شده است. محصولات دارای ادعای ماندگاری طولانی‌تر ممکن است نیازمند شواهد و ارزیابی‌های تکمیلی باشند.

آیا تمام استنت‌های دابل جی باید آزمون اصطکاک داشته باشند؟

نیاز به آزمون اصطکاک به نوع محصول و ادعای عملکردی بستگی دارد. برای استنت‌های دارای پوشش لغزنده یا ادعای کاهش اصطکاک، این آزمون اهمیت ویژه‌ای دارد.

هزینه آزمون استنت حالب چقدر است؟

هزینه به نوع استنت، استانداردهای درخواستی، تعداد نمونه‌ها، آزمون‌های انتخاب‌شده و شرایط آماده‌سازی بستگی دارد. برآورد هزینه پس از بررسی مشخصات فنی انجام می‌شود.

برای آزمایش استنت دابل جی به کدام آزمایشگاه مراجعه کنیم؟

تولیدکننده باید آزمایشگاهی با توانایی فنی و دامنه خدمات متناسب با آزمون انتخاب کند. برای بررسی امکان انجام آزمون‌های مرتبط می‌توانید مشخصات استنت خود را به آزمایشگاه سنجش ساناژن ارسال کنید.

ثبت درخواست آزمون استنت حالب در آزمایشگاه سنجش ساناژن

اگر تولیدکننده یا واردکننده استنت حالب و دابل جی هستید و برای کنترل کیفیت، بررسی استاندارد ASTM F1828، ارزیابی زیست‌سازگاری، بایوبردن، بسته‌بندی یا تکمیل پرونده فنی به خدمات آزمایشگاهی نیاز دارید، درخواست خود را برای بررسی تخصصی ارسال کنید.

پس از دریافت مشخصات محصول، امکان اجرای آزمون، استاندارد مرجع، تعداد نمونه، شرایط پذیرش و هزینه خدمات بررسی می‌شود.

آزمایشگاه سنجش ساناژن

تلفن:۰۲۱۹۱۰۱۰۸۰۹

ایمیل: ssanagene@gmail.com

وب‌سایت: https://sanjeshsanagene.ir/

ثبت درخواست خدمات آزمایشگاهی

آزمون سمیت سلولی MTT

آزمون بایوبردن مطابق ISO 11737-1

سنجش ساناژن؛ ارائه‌دهنده خدمات تخصصی ارزیابی کیفیت، ایمنی و زیست‌سازگاری تجهیزات پزشکی.


منابع رسمی و استانداردهای مرجع

  1. ASTM F1828-22 — Standard Specification for Ureteral Stents
  2. FDA — Guidance for the Content of Premarket Notifications for Ureteral Stents
  3. FDA — Recognition of ASTM F1828-22
  4. ISO 14630:2024 — Non-active Surgical Implants
  5. ISO 20697:2018 — Sterile Drainage Catheters — Scope and Exclusions
  6. ISO 10993-1:2025 — Biological Evaluation of Medical Devices
  7. ISO 10993-5:2009 — In Vitro Cytotoxicity
  8. ISO 10993-18:2020 — Chemical Characterization
  9. ISO 11737-1:2018 — Determination of Bioburden
  10. ISO 11135:2014 — Ethylene Oxide Sterilization
  11. ISO 11607-1:2019 — Packaging for Terminally Sterilized Medical Devices
  12. کیت MTT کیاژن
  13. پلیت کشت سلولی ۹۶ خانه کیاژن
  14. محیط‌های کشت میکروبی کیاژن
  15. پروتکل تهیه PBS کیاژن

فهرست مطالب