آزمون‌های سمیت سیستمیک

الزام دریافت تأییدیه برای تجهیزات پزشکی، مواد اولیه، محصولات آرایشی و دارویی

خلاصه آزمون ها

زمینه و هدف: آزمون سمیت سیستمیک یکی از مهم‌ترین بخش‌های ارزیابی زیست‌سازگاری تجهیزات پزشکی بر اساس استاندارد ISO 10993-11: Biological Evaluation of Medical Devices – Part 11: Tests for Systemic Toxicity است. این آزمون به منظور شناسایی اثرات نامطلوبی انجام می‌شود که پس از ورود مواد آزادشده از تجهیزات پزشکی به گردش خون یا سایر سیستم‌های بدن ایجاد می‌شوند. برخلاف آزمون‌های موضعی که واکنش در محل تماس را بررسی می‌کنند، آزمون سمیت سیستمیک اثرات گسترده بر اندام‌ها و سیستم‌های حیاتی بدن را ارزیابی می‌کند. هدف اصلی این آزمون تعیین ایمنی بیولوژیکی مواد، شناسایی سمیت احتمالی و پیشگیری از بروز آسیب‌های حاد یا مزمن در مصرف‌کنندگان تجهیزات پزشکی است.

روش انجام: مطابق استاندارد ISO 10993-11، ابتدا عصاره یا استخراج ماده مورد آزمون با استفاده از حلال‌های مناسب و تحت شرایط استاندارد تهیه می‌شود. سپس این عصاره از طریق مسیرهای تجویز مرتبط با کاربرد نهایی محصول، از جمله تزریق وریدی، داخل صفاقی، خوراکی، پوستی یا استنشاقی به حیوانات آزمایشگاهی منتقل می‌شود. انتخاب گونه حیوانی معمولاً شامل موش، موش صحرایی، خرگوش یا سایر مدل‌های مناسب است.

بسته به مدت زمان مواجهه، آزمون‌ها در چند گروه شامل سمیت سیستمیک حاد (Acute)، تحت‌حاد (Subacute)، تحت‌مزمن (Subchronic) و مزمن (Chronic) طبقه‌بندی می‌شوند. طی دوره مطالعه، حیوانات از نظر علائم بالینی، تغییرات رفتاری، میزان مصرف غذا و آب، تغییرات وزن بدن، بقا و وضعیت عمومی سلامت مورد پایش قرار می‌گیرند.

در پایان مطالعه، آزمایش‌های هماتولوژی، بیوشیمی سرم، وزن‌کشی اندام‌ها و ارزیابی‌های آسیب‌شناسی بافتی انجام می‌شود. اندام‌های اصلی شامل کبد، کلیه، قلب، طحال، ریه و مغز از نظر وجود ضایعات احتمالی مورد بررسی قرار می‌گیرند. تمامی یافته‌ها با گروه کنترل مقایسه شده و از نظر معنی‌داری زیستی و آماری تحلیل می‌شوند.

یافته‌ها و طبقه‌بندی: نتایج آزمون سمیت سیستمیک می‌تواند طیفی از پاسخ‌های بیولوژیکی را نشان دهد. در مواد زیست‌سازگار، معمولاً هیچ تغییر قابل‌توجهی در وضعیت بالینی، پارامترهای خونی یا ساختار بافتی اندام‌ها مشاهده نمی‌شود. در مقابل، مواد دارای پتانسیل سمیت ممکن است موجب کاهش وزن بدن، تغییرات رفتاری، اختلال عملکرد اندام‌ها، افزایش یا کاهش شاخص‌های خونی، آسیب سلولی و ضایعات بافتی شوند.

بر اساس شدت و مدت اثرات مشاهده‌شده، پاسخ‌ها در دسته‌های زیر طبقه‌بندی می‌شوند:

  • عدم مشاهده سمیت سیستمیک
  • سمیت خفیف
  • سمیت متوسط
  • سمیت شدید
  • سمیت برگشت‌پذیر یا غیرقابل برگشت

همچنین نتایج حاصل می‌توانند برای تعیین سطح مواجهه ایمن، شناسایی اندام هدف و ارزیابی ریسک محصول مورد استفاده قرار گیرند.

نتیجه‌گیری: تست سمیت سیستمیک بر اساس ISO 10993-11 یکی از ارکان اساسی ارزیابی ایمنی تجهیزات پزشکی محسوب می‌شود و اطلاعات جامعی درباره اثرات بالقوه مواد آزادشده بر کل ارگانیسم فراهم می‌کند. این آزمون نقش مهمی در شناسایی خطرات زیستی، ارزیابی ریسک، توسعه محصولات ایمن و اخذ مجوزهای قانونی دارد. استفاده از روش‌های استاندارد، پایش دقیق حیوانات و ارزیابی‌های آسیب‌شناسی تخصصی، امکان تشخیص اثرات نامطلوب کوتاه‌مدت و بلندمدت را فراهم کرده و به تضمین سلامت مصرف‌کنندگان تجهیزات پزشکی کمک می‌کند.

واژگان کلیدی: ISO 10993-11، سمیت سیستمیک، Systemic Toxicity، زیست‌سازگاری، ارزیابی ایمنی تجهیزات پزشکی، سمیت حاد، سمیت تحت‌حاد، سمیت تحت‌مزمن، سمیت مزمن، هماتولوژی، آسیب‌شناسی بافتی، ارزیابی ریسک زیستی، Biocompatibility، Toxicological Assessment.

تصویر  خلاصه آزمون ها

خلاصه-روند-تست-های-سمیت-سیستمیک

⚠️ الزامات قانونی

انجام آزمون‌های سمیت سیستمیک برای کلیه تجهیزات پزشکی که با جریان خون، بافت عمقی، غشای مخاطی، ایمپلنت یا پوست آسیب دیده تماس دارند، جهت اخذ پروانه ساخت، کد آی آر سی و تاییدیه سازمان غذا و دارو الزامی می‌باشد. انتخاب سطح سمیت شامل حاد، تحت حاد، تحت مزمن یا مزمن بر اساس مدت زمان تماس بالینی محصول تعیین می‌گردد: تماس کمتر از ۲۴ ساعت نیاز به سمیت حاد، تماس ۲۴ ساعت تا ۳۰ روز نیاز به سمیت تحت حاد، تماس ۳۰ روز تا ۱ سال نیاز به سمیت تحت مزمن و تماس بیش از ۱ سال نیاز به سمیت مزمن دارد.

هدف آزمون سمیت سیستمیک این است که اثرات سمی ناشی از مواد آزاد شده از تجهیزات پزشکی را پس از ورود به جریان خون و انتشار در سراسر بدن مورد بررسی قرار دهد. این آزمون از طریق ارزیابی فرآیندهای جذب، توزیع، متابولیسم و دفع ماده، مشخص می‌کند که آیا محصول مورد نظر باعث آسیب به اندام‌های حیاتی مانند کبد، کلیه، قلب، ریه و مغز می‌شود یا خیر. همچنین این آزمون تعیین می‌کند که بر اساس مدت زمان تماس بالینی (کمتر از ۲۴ ساعت، ۲۴ ساعت تا ۳۰ روز، ۳۰ روز تا ۱ سال یا بیش از ۱ سال)، کدام سطح سمیت (حاد، تحت حاد، تحت مزمن یا مزمن) باید انجام شود. در نهایت، هدف نهایی تأمین ایمنی محصول برای مصرف انسان و اخذ تاییدیه از سازمان غذا و دارو است.

ISO 10993-11: این استاندارد مرجع اصلی برای انجام تمام آزمون‌های سمیت سیستمیک شامل انواع حاد، تحت حاد، تحت مزمن، مزمن و استنشاقی می‌باشد و چارچوب کلی ارزیابی سمیت سیستمیک تجهیزات پزشکی را تعیین می‌کند.

OECD TG 420/423/425: این استاندارد مرجع آزمون سمیت حاد خوراکی با روش‌های دوز ثابت و کلاس سمی می‌باشد و نحوه تجویز خوراکی یک دوز واحد به حیوان و تعیین دوز کشنده را مشخص می‌کند.

OECD TG 403: این استاندارد مرجع آزمون سمیت حاد استنشاقی است و روش قرار گرفتن حیوان در معرض هوای حاوی ذرات یا بخارات نمونه را به مدت ۴ ساعت تشریح می‌نماید.

OECD TG 407: این استاندارد مرجع آزمون سمیت تحت حاد ۲۸ روزه از طریق مسیرهای خوراکی و تزریقی (درون صفاقی، درون وریدی، درون عضلانی، زیرجلدی) می‌باشد و پروتکل تجویز روزانه نمونه و ارزیابی اندام‌ها را توضیح می‌دهد.

OECD TG 408: این استاندارد مرجع آزمون سمیت تحت مزمن ۹۰ روزه از طریق مسیرهای خوراکی و تزریقی است و اثرات تجمعی دوزهای مکرر روزانه بر روی حداقل ۱۰ اندام را بررسی می‌کند.

OECD TG 412: این استاندارد مرجع آزمون سمیت تحت حاد استنشاقی ۲۸ روزه می‌باشد و روش قرارگیری روزانه حیوان در معرض هوای حاوی نمونه به مدت ۶ ساعت در روز و به مدت ۲۸ روز متوالی را تعیین می‌کند.

OECD TG 413: این استاندارد مرجع آزمون سمیت تحت مزمن استنشاقی ۹۰ روزه است و اثرات تجمعی استنشاق روزانه نمونه را طی ۹۰ روز و با ۶ ساعت مواجهه روزانه ارزیابی می‌نماید.

OECD TG 452: این استاندارد مرجع آزمون سمیت مزمن از طریق مسیرهای خوراکی، تزریقی و استنشاقی می‌باشد و اثرات طولانی‌مدت را طی ۶ تا ۱۲ ماه با هدف تشخیص آسیب‌های تاخیری و تجمع سمیت در بدن بررسی می‌کند.

سمیت حاد (تماس کمتر از ۲۴ ساعت):
انجام این آزمون برای محصولات زیر الزامی است:

  • اکسیژناتور (حین جراحی قلب)

  • کاتتر عروقی کوتاه مدت (بستری کمتر از یک روز)

  • ست همودیالیز (هر جلسه دیالیز کمتر از ۲۴ ساعت، در صورت تماس منفرد)

  • لوله تراشه و ونتیلاتور در موارد کوتاه مدت

  • پانسمان سوختگی که کمتر از ۲۴ ساعت تعویض می‌شود

  • مواد تزریقی آرایشی (تک جلسه)

سمیت تحت حاد (تماس ۲۴ ساعت تا ۳۰ روز):
انجام این آزمون برای محصولات زیر الزامی است:

  • کاتتر عروقی و قلبی با ماندگاری چند روز تا ۳۰ روز

  • کاتتر ادراری و لوله گوارش با استفاده مداوم تا ۳۰ روز

  • پانسمان‌های سوختگی و هیدروژل‌های ترمیم کننده با تماس ۱ تا ۴ هفته

  • ونتیلاتور و لوله تراشه در بیماران بستری به مدت ۱ تا ۴ هفته

  • محصولات تزریقی آرایشی با تزریق مکرر طی ۲۸ روز

  • داروها و واکسن‌ها با دوره درمانی ۱ تا ۴ هفته

سمیت تحت مزمن (تماس ۳۰ روز تا ۱ سال):
انجام این آزمون برای محصولات زیر الزامی است:

  • ایمپلنت ارتوپدی موقت (مانند پلاک و پیچ برداشتنی پس از ۳ تا ۶ ماه)

  • مواد قابل جذب (پلیمرها، هیدروژل‌ها، داربست‌های مهندسی بافت) که طی ۶ تا ۱۲ ماه جذب می‌شوند

  • کاتترهای طولانی مدت (مثل کاتتر همودیالیز مزمن، کاتتر مرکزی) با ماندگاری تا ۱ سال

  • دریچه قلب موقت (برخی استنت‌های قابل جذب)

  • داروها و واکسن‌ها با دوره درمانی ۱ تا ۱۲ ماه

سمیت مزمن (تماس بیش از ۱ سال یا دائمی):
انجام این آزمون برای محصولات زیر الزامی است:

  • ایمپلنت ارتوپدی دائمی (مانند پروتز مفصل، پیچ و پلاک دائمی)

  • ایمپلنت دندانی (دائمی)

  • استنت عروقی و دریچه قلب دائمی

  • پمپ خون قابل کاشت (دستگاه کمکی قلبی)

  • مواد قابل جذب با تخریب تاخیری (بیش از ۱ سال تا جذب کامل)

  • داروهای مزمن و ایمپلنت‌های دارورسان با ماندگاری بیش از ۱ سال

سمیت حاد: اثرات نامطلوب ناشی از یک دوز واحد یا چند دوز طی ۲۴ ساعت که طی ۲۴ تا ۷۲ ساعت مشاهده می‌شود.

سمیت تحت حاد: اثرات نامطلوب ناشی از دوزهای مکرر روزانه به مدت ۲۸ روز.

سمیت تحت مزمن: اثرات نامطلوب ناشی از دوزهای مکرر روزانه به مدت ۹۰ روز.

سمیت مزمن: اثرات نامطلوب ناشی از دوزهای مکرر روزانه به مدت ۶ تا ۱۲ ماه (طول عمر حیوان).

روش تیمار: مسیر ورود ماده به بدن شامل خوراکی، درون صفاقی، درون وریدی، درون عضلانی، زیرجلدی، جلدی و استنشاقی.

دوز محدود (Limit Test): حداکثر دوز تجویزی در آزمون‌های سمیت حاد برابر ۲۰۰۰ میلی‌گرم بر کیلوگرم وزن بدن.

LD50: دوزی از ماده که باعث مرگ ۵۰ درصد حیوانات در آزمون سمیت حاد می‌شود.

NOAEL: بالاترین دوز که هیچ اثر نامطلوب مشاهده شده‌ای ایجاد نمی‌کند.

LOAEL: پایین‌ترین دوز که اثر نامطلوب ایجاد می‌کند.

نمونه تجهیزات پزشکی یا ماده اولیه به صورت عصاره یا ماده خالص، بر اساس مدت زمان تماس بالینی در چهار سطح حاد (کمتر از ۲۴ ساعت تا ۷۲ ساعت مشاهده)، تحت حاد (۲۸ روز تیمار روزانه)، تحت مزمن (۹۰ روز تیمار روزانه) و مزمن (۶ تا ۱۲ ماه تیمار روزانه) به حیوان آزمایشگاهی تجویز می‌شود.

روش تیمار: بر اساس کاربرد بالینی محصول انتخاب می‌گردد و می‌تواند خوراکی، تزریقی (درون وریدی، درون عضلانی، درون صفاقی، زیرجلدی)، جلدی یا استنشاقی باشد.

در طول دوره آزمون، موارد زیر روزانه ثبت می‌شود: وزن، مصرف خوراک و آب، علائم بالینی مانند لرزش، تشنج، اسهال، تغییر رفتار، تنفس غیرطبیعی و تغییرات پوستی، همچنین مرگ و میر.

در پایان دوره، حیوان آسان‌کشی شده و نمونه‌های زیر برداشته می‌شوند: خون برای بیوشیمی و هماتولوژی، ادرار برای آنالیز، مدفوع و تمامی اندام‌های اصلی شامل کبد، کلیه، قلب، ریه، طحال، مغز، غدد لنفاوی، غدد درون‌ریز، استخوان و دستگاه گوارش.

بیوشیمی خون: شامل آنزیم‌های کبدی، کراتینین، یوژه نیتروژن خون، قند خون، پروتئین تام، آلبومین، بیلی روبین، آنزیم‌های عضله قلب می‌باشد.

هماتولوژی: شامل شمارش کامل سلول‌های خونی، هموگلوبین، هماتوکریت، شمارش پلاکت و دیفرانسیل لکوسیت است.

آنالیز ادرار: شامل pH، گلوکز، پروتئین، خون، کتون، بیلی روبین و میکروسکوپ رسوبات می‌باشد.

آسیب‌شناسی بافتی: با رنگ‌آمیزی هماتوکسیلین و ائوزین انجام شده و تغییرات میکروسکوپی مانند نکروز، التهاب، فیبروز، دژنراسیون، آتروفی و هیپرپلازی ثبت می‌گردد.

آزمون‌های سمیت سیستمیک جزو آزمون‌های اصلی و حیاتی در ارزیابی ایمنی تجهیزات پزشکی محسوب می‌شوند. این آزمون‌ها پس از انجام موفقیت‌آمیز آزمون‌های سمیت سلولی و تحریک‌پذیری و پیش از آزمون‌های کاشت (در صورت نیاز) قرار می‌گیرند.

ترتیب کلی فرآیند ارزیابی ایمنی به این صورت است:

ابتدا آزمون‌های برون‌تنی مانند سمیت سلولی انجام می‌شوند. در صورت قبولی، نوبت به آزمون‌های درون‌تنی می‌رسد که اولین و مهم‌ترین آن‌ها آزمون سمیت سیستمیک است. این آزمون مشخص می‌کند که آیا مواد آزاد شده از محصول به اندام‌های حیاتی بدن آسیب می‌رسانند یا خیر. در مرحله بعد، آزمون‌های حساسیت‌زایی و تحریک‌پذیری انجام می‌شوند و در انتها برای محصولات کاشتنی، آزمون کاشت صورت می‌گیرد.

اهمیت جایگاه سمیت سیستمیک:
این آزمون‌ها نخستین خط دفاعی برای شناسایی خطرات مرگبار و آسیب‌های جبران‌ناپذیر ناشی از محصول هستند. در صورتی که یک محصول در آزمون سمیت سیستمیک رد شود، امکان ادامه فرآیند ارزیابی وجود ندارد و پرونده ناقص تلقی می‌گردد.

نتیجه نهایی:
بدون ارائه گزارش معتبر از آزمون سمیت سیستمیک متناسب با مدت تماس محصول (حاد، تحت حاد، تحت مزمن یا مزمن)، سازمان غذا و دارو هیچ تاییدیه‌ای برای پروانه ساخت یا کد آی آر سی صادر نمی‌کند. این آزمون‌ها پیش‌نیاز الزامی تمام محصولاتی هستند که با جریان خون، بافت عمقی، غشای مخاطی، ایمپلنت یا پوست آسیب دیده تماس دارند.

جدول مقایسه سطوح آزمون سمیت سیستمیک:

سطح هدف اصلی (همراه با دوز محدود) مدت آزمون / زمان دریافت گزارش
حاد تعیین دوز کشنده ۵۰ درصد و طبقه‌بندی خطر – دوز محدود ۲۰۰۰ میلی‌گرم بر کیلوگرم ۲۴ تا ۷۲ ساعت / ۲۰ تا ۳۰ روز
تحت حاد تشخیص آسیب‌های اولیه و تغییرات بیوشیمی – دوز محدود ۱۰۰۰ میلی‌گرم بر کیلوگرم ۲۸ روز / ۳۰ تا ۴۵ روز
تحت مزمن تشخیص آسیب‌های تجمعی و مزمن – دوز محدود ۵۰۰ میلی‌گرم بر کیلوگرم ۹۰ روز / ۴۵ تا ۶۰ روز
مزمن تشخیص سرطان‌زایی و آسیب‌های تاخیری – دوز محدود ۲۰۰ میلی‌گرم بر کیلوگرم ۶ تا ۱۲ ماه / ۹۰ تا ۱۲۰ روز

تفاوت در مدت زمان تماس و تیمار:
آزمون حاد فقط یک دوز واحد طی ۲۴ تا ۷۲ ساعت بررسی می‌کند، در حالی که آزمون‌های تحت حاد، تحت مزمن و مزمن به ترتیب شامل ۲۸ روز، ۹۰ روز و ۶ تا ۱۲ ماه تیمار روزانه هستند.

تفاوت در هدف و شدت آسیب:
آزمون حاد به دنبال تعیین دوز کشنده و طبقه‌بندی خطر فوری است.
آزمون تحت حاد آسیب‌های اولیه و تغییرات بیوشیمیایی زودهنگام را شناسایی می‌کند.
آزمون تحت مزمن اثرات تجمعی و آسیب‌های نیمه‌بلندمدت را نشان می‌دهد.
آزمون مزمن برای کشف سرطان‌زایی و آسیب‌های تاخیری پس از ماه‌ها تماس طراحی شده است.

تفاوت در دوز محدود:
با افزایش مدت آزمون، دوز محدود کاهش می‌یابد: حاد ۲۰۰۰، تحت حاد ۱۰۰۰، تحت مزمن ۵۰۰ و مزمن ۲۰۰ میلی‌گرم بر کیلوگرم.

تفاوت در زمان دریافت گزارش:
گزارش آزمون حاد سریع‌ترین (حدود ۲۰ تا ۳۰ روز) و گزارش مزمن طولانی‌ترین (حدود ۹۰ تا ۱۲۰ روز) است، زیرا نیاز به ماه‌ها نگهداری حیوان و آنالیزهای گسترده‌تر دارد.

تفاوت در تعداد و نوع اندام‌های بررسی شده:
در آزمون حاد، معمولاً بررسی بالینی و کالبدگشایی سریع انجام می‌شود. در تحت حاد، بیوشیمی خون، هماتولوژی و آسیب‌شناسی بافتی چند اندام اصلی بررسی می‌شود. در تحت مزمن حداقل ۱۰ اندام و در مزمن تمامی بافت‌های اصلی (شامل غدد درون‌ریز، استخوان و مغز) به دقت آنالیز می‌گردند.

آیا برای تمام تجهیزات پزشکی حتماً باید تست سمیت سیستمیک انجام شود؟
خیر، فقط تجهیزات کلاس خطر متوسط، پرخطر و بسیار پرخطر که با جریان خون، بافت عمقی، استخوان، غشای مخاطی یا پوست آسیب دیده تماس دارند، نیاز به سمیت سیستمیک دارند.

چگونه در تست سمیت سیستمیک سطح سمیت (حاد، تحت حاد، تحت مزمن یا مزمن) را برای محصول خود انتخاب کنم؟
طبق استاندارد ISO 10993-1 و ISO 10993-11، بر اساس مدت زمان تماس بالینی محصول:
تماس کمتر از ۲۴ ساعت = سمیت حاد
تماس ۲۴ ساعت تا ۳۰ روز = سمیت تحت حاد
تماس ۳۰ روز تا ۱ سال = سمیت تحت مزمن
تماس بیش از ۱ سال = سمیت مزمن

آیا می‌توان از داده‌های سمیت سیستمیک آزمایشگاه‌های خارجی استفاده کرد؟
بله، به شرط آنکه گزارش به زبان انگلیسی باشد، آزمایشگاه دارای جی ال پی و ایزو ۱۷۰۲۵ معتبر بوده و روش آزمون مطابق با ISO 10993-11 یا راهنمای OECD مورد نظر باشد. سازمان غذا و دارو ایران ممکن است تأیید مجدد یا آزمون تکمیلی را درخواست کند.

تفاوت بین LD50 و NOAEL چیست؟
LD50 دوز کشنده برای ۵۰ درصد حیوانات است و برای طبقه‌بندی خطر مواد بسیار سمی استفاده می‌شود. NOAEL بالاترین دوز بدون اثر نامطلوب است و مبنای محاسبه دوز ایمن برای انسان می‌باشد.

مدت زمان صدور گزارش سمیت مزمن چقدر است؟
حداقل ۹۰ تا ۱۲۰ روز کاری (بدون احتساب تعطیلات) زیرا حیوانات باید ۶ تا ۱۲ ماه تیمار شوند سپس آسیب‌شناسی انجام شود.

آیا سمیت استنشاقی برای محصولات موضعی تنفسی لازم است؟
بله، برای اسپری‌های دارویی، آئروسل‌ها، پودرهای استنشاقی و کاتترهای بینی که احتمال استنشاق مستقیم وجود دارد، سمیت استنشاقی (حاد، تحت حاد یا تحت مزمن) الزامی است.

حداکثر دوز مجاز در سمیت حاد چقدر است؟
۲۰۰۰ میلی‌گرم بر کیلوگرم وزن بدن برای روش‌های OECD 420، 423 و 425. اگر ماده در این دوز هیچ سمیتی نشان ندهد، به عنوان غیرسمی طبقه‌بندی می‌شود.

آیا برای مواد قابل جذب (مانند نخ بخیه) سمیت مزمن لازم است؟
بستگی به زمان جذب کامل دارد. اگر ماده در ۶ ماه جذب می‌شود، دوره سمیت ۹ ماه (۵۰ درصد بیشتر از زمان جذب) کافی است و لزوماً به ۱۲ ماه نمی‌رسد مگر اینکه محصولات تخریب سمی باقی بمانند.

تفاوت بین روش تیمار خوراکی و درون صفاقی چیست؟
خوراکی شبیه‌سازی بلع است (اثر کبدی و گوارشی). درون صفاقی شبیه‌سازی جذب سریع به جریان خون بدون عبور از کبد (برای مواد با متابولیسم کبدی شدید مناسب است).

هزینه و زمان انجام چهار سطح سمیت به صورت همزمان چقدر است؟
انجام همزمان چهار سطح (حاد، تحت حاد، تحت مزمن و مزمن) حداقل ۱۲ ماه زمان نیاز دارد (به دلیل سمیت مزمن) و هزینه آن بسیار بالاست (به دلیل تعداد حیوانات، خوراک، دارو، نیروی متخصص و نگهداری طولانی مدت). معمولاً فقط سطح متناسب با محصول انجام می‌شود نه همه سطوح.

آیا سمیت حاد برای محصولات با تماس کمتر از یک روز الزامی است؟
بله، برای محصولاتی مانند کاتتر کوتاه مدت، ست همودیالیز (یک جلسه)، پانسمان سوختگی با تعویض روزانه و اکسیژناتور الزامی است.

حداقل تعداد حیوان در سمیت حاد چقدر است؟
برای هر مسیر تیمار، ۳ موش در گروه دوز اصلی و ۳ موش در گروه کنترل. در روش دوز محدود، مجموعاً ۵ موش (۳ گروه دوز، ۲ کنترل) کافی است.

چه علائمی در سمیت حاد باید ثبت شود؟
طی ۲۴ تا ۷۲ ساعت، علائمی مانند تشنج، لرزش، اسهال، کاهش تحرک، تنفس غیرطبیعی، کما و مرگ ثبت می‌شود.

سمیت تحت حاد برای چه محصولاتی ضروری است؟
برای محصولات با تماس ۲۴ ساعت تا ۳۰ روز مانند کاتتر عروقی با ماندگاری یک هفته، لوله تراشه در بیماران بستری، داروهای دوره درمانی ۲۸ روزه.

چه آنالیزهایی در پایان سمیت تحت حاد انجام می‌شود؟
بیوشیمی خون (آنزیم‌های کبدی، کراتینین، قند خون)، هماتولوژی (شمارش سلول‌های خونی)، آنالیز ادرار و آسیب‌شناسی بافتی کبد، کلیه، قلب، ریه و طحال.

آیا می‌توان دوره سمیت تحت حاد را به ۱۴ روز کاهش داد؟
خیر، استاندارد OECD TG 407 و ISO 10993-11 دقیقاً ۲۸ روز تیمار روزانه الزامی است. دوره کوتاه‌تر فاقد اعتبار است.

تفاوت سمیت تحت مزمن با تحت حاد چیست؟
سمیت تحت مزمن مدت زمان بیشتری دارد (۹۰ روز در مقابل ۲۸ روز) و اثرات تجمعی و آسیب به اندام‌های بیشتر (حداقل ۱۰ اندام) را بررسی می‌کند. همچنین دوز محدود آن ۵۰۰ میلی‌گرم بر کیلوگرم است.

برای محصولات با تماس ۶ ماه، کدام سطح سمیت لازم است؟
تماس ۳۰ روز تا ۱ سال شامل سمیت تحت مزمن می‌شود. بنابراین محصول با تماس ۶ ماه نیاز به سمیت تحت مزمن دارد.

آیا در سمیت تحت مزمن اندازه‌گیری وزن اندام‌ها الزامی است؟
بله، وزن کبد، کلیه، قلب، طحال، غدد فوق کلیوی و بیضه/تخمدان نسبت به وزن بدن ثبت و با گروه کنترل مقایسه می‌شود.

چه محصولاتی نیاز به سمیت مزمن دارند؟
ایمپلنت‌های دائمی (بیش از ۱ سال)، پروتز مفصل، ایمپلنت دندانی دائمی، استنت عروقی دائمی، داروهای مزمن با مصرف بیش از ۱ سال.

آیا سمیت مزمن می‌تواند سرطان‌زایی را تشخیص دهد؟
سمیت مزمن به طور خاص برای تشخیص سرطان‌زایی طراحی نشده است، اما می‌تواند نشانه‌های تومور و هیپرپلازی را شناسایی کند. برای اثبات سرطان‌زایی نیاز به آزمون اختصاصی سرطان‌زایی (طبق OECD TG 451) است.

چرا سمیت مزمن تا ۱۲ ماه طول می‌کشد؟
برای شبیه‌سازی تماس دائمی با بدن انسان و تشخیص آسیب‌های تاخیری که پس از ماه‌ها ظاهر می‌شوند. همچنین برای مشاهده تجمع سمیت در بافت‌هایی با گردش خون کند مانند استخوان و چربی.

برای مشاوره رایگان و هماهنگی ارسال نمونه، با کارشناسان ما تماس بگیرید.

📱 پیام‌رسان بله: 989900100182+

📞 تماس تلفنی: 982191010809+

✉️ پیامک: 989900100182+

  • تست سمیت-سیستمیک
  • تست سمیت سیستمیک-حاد
  • تست سمیت سیستمیک-تحت-حاد
  • تست سمیت سیستمیک-تحت-مزمن
  • تست سمیت سیستمیک-مزمن

تست های  سمیت سیستمیک

آزمون سمیت سیستمیک حاد

آزمون سمیت سیستمیک حاد بر اساس استاندارد ISO 10993-11 و OECD TG 420/423/425/403 انجام می‌شود. این آزمون اثرات سمی ناشی از یک دوز واحد نمونه را طی ۲۴ تا ۷۲ ساعت ارزیابی می‌کند. روش تیمار: نمونه از مسیرهای خوراکی، درون صفاقی، درون وریدی، درون عضلانی، زیرجلدی، جلدی با پچ ۲۴ ساعته یا تنفسی در محفظه استنشاقی ۴ ساعته به موش تجویز می‌شود. دوز محدود برابر ۲۰۰۰ میلی‌گرم بر کیلوگرم وزن بدن می‌باشد. انجام این آزمون برای تمامی تجهیزات با تماس با جریان خون، بافت عمقی، غشای مخاطی و ایمپلنت‌ها الزامی است.

سمیت سیستمیک حاد

آزمون سمیت سیستمیک تحت حاد

آزمون سمیت سیستمیک تحت حاد بر اساس استاندارد ISO 10993-11 و OECD TG 407 انجام می‌شود. این آزمون اثرات ناشی از دوزهای مکرر روزانه نمونه را طی ۲۸ روز بررسی می‌کند. روش تیمار: نمونه روزانه از مسیرهای خوراکی، درون صفاقی، درون وریدی، درون عضلانی، زیرجلدی، جلدی به مدت ۶ ساعت در روز یا تنفسی به مدت ۶ ساعت در روز به موش تجویز می‌شود. در پایان، بیوشیمی خون، هماتولوژی، آنالیز ادرار و آسیب‌شناسی بافتی کبد، کلیه، قلب، طحال، ریه و غدد لنفاوی بررسی می‌شود. این آزمون برای تجهیزات با تماس متوسط (۲۴ ساعت تا ۳۰ روز) الزامی است.

سمیت سیستمیک تحت حاد

آزمون سمیت سیستمیک تحت مزمن

آزمون سمیت سیستمیک تحت مزمن بر اساس استاندارد ISO 10993-11 و OECD TG 408 انجام می‌شود. این آزمون اثرات تجمعی ناشی از دوزهای مکرر روزانه نمونه را طی ۹۰ روز بررسی می‌کند. روش تیمار: نمونه روزانه از مسیرهای خوراکی، درون صفاقی، درون وریدی، درون عضلانی، زیرجلدی، جلدی به مدت ۶ ساعت در روز یا تنفسی به مدت ۶ ساعت در روز به موش یا خرگوش تجویز می‌شود. در پایان، بیوشیمی خون، هماتولوژی، آنالیز ادرار، آسیب‌شناسی بافتی کامل (حداقل ۱۰ اندام) و اندازه‌گیری وزن اندام‌ها انجام می‌شود. این آزمون برای تجهیزات با تماس طولانی مدت (۳۰ روز تا ۱ سال) الزامی است.

سمیت سیستمیک تحت مزمن

آزمون سمیت سیستمیک مزمن

آزمون سمیت سیستمیک مزمن بر اساس استاندارد ISO 10993-11 و OECD TG 452 انجام می‌شود. این آزمون اثرات تجمعی ناشی از دوزهای مکرر روزانه نمونه را طی ۶ تا ۱۲ ماه ارزیابی می‌کند. روش تیمار: نمونه روزانه از مسیرهای خوراکی، درون صفاقی، درون وریدی، درون عضلانی، زیرجلدی یا استنشاقی به مدت ۶ ساعت در روز به موش یا خرگوش تجویز می‌شود. هدف اصلی تشخیص آسیب‌های تاخیری و تجمع سمیت در اندام‌ها است. در پایان، همه بافت‌های اصلی مانند قلب، کبد، کلیه، ریه، مغز، غدد درون‌ریز و استخوان از نظر تغییرات میکروسکوپی و ماکروسکوپی بررسی می‌شوند. این آزمون برای ایمپلنت‌های دائمی (بیش از ۱ سال) و مواد قابل جذب با محصولات تخریب تاخیری ضروری است.

سمیت سیستمیک مزمن

⚠️ تکمیل و ارسال کلیه مدارک و فرم‌های مورد نیاز پیش از ارسال نمونه به آزمایشگاه الزامی است. لطفاً مدارک را به‌صورت کامل و صحیح ارسال نمایید. در صورت وجود نقص یا مغایرت در اطلاعات، فرآیند پذیرش نمونه، بررسی فنی و شروع آزمون با تأخیر مواجه خواهد شد.

مدارک مورد نیاز قبل از ارسال نمونه به آزمایشگاه

⚠️ پیش از ارسال نمونه، لطفاً الزامات و شرایط حمل، نگهداری و بسته‌بندی نمونه را به دقت مطالعه نموده و جهت اطمینان از پذیرش صحیح نمونه، با واحد پذیرش آزمایشگاه هماهنگی لازم را انجام دهید.

شرایط ارسال نمونه به آزمایشگاه

⚠️ جهت دریافت هزینه دقیق و به‌روز آزمون‌ها، لطفاً فرم درخواست آزمون را از طریق پیام‌رسان بله یا ایمیل برای آزمایشگاه ارسال نمایید. درخواست شما توسط کارشناسان فنی بررسی شده و هزینه نهایی بر اساس نوع آزمون، تعداد نمونه‌ها و الزامات مطالعه اعلام خواهد شد.

استعلام هزینه آزمون

⚠️ گزارش نهایی آزمون پس از تکمیل تمامی مراحل آزمایش، بررسی نتایج و تأیید واحد کنترل کیفیت، در کوتاه‌ترین زمان ممکن صادر شده و حداکثر ظرف 10 روز کاری در قالب گزارش رسمی انگلیسی به متقاضی تحویل خواهد شد.

گزارش نهایی آزمون